Wetenschappers kloppen overuren én verbeteren communicatieskills dankzij het coronavirus

AP
Wetenschappers weten wat doen dezer dagen: het coronavirus is niet alleen een interessante studiebron, het nieuwe virus vergt ook enige vindingrijkheid wat hun communicatievaardigheden betreft. Zo ontstond bijvoorbeeld het groepje ‘Wu-han Clan’ op Slack. En dat is slechts één voorbeeld. 

Op 22 januari - amper een maand nadat het coronavirus voor het eerst opdook – beslisten de Amerikaanse wetenschappers Dave O’Connor en Tom Friedrich dat ze met collega’s wilden communiceren over het coronavirus. Om hun krachten (op de makkelijkste manier) te bundelen, maken de wetenschappers gebruik van Slack. Zo richtten ze het groepje ‘Wu-han Clan’ op waarin gecommuniceerd wordt over de nieuwste wetenschappelijke ontwikkelingen rond het coronavirus.

Want om het onderzoek te versnellen, zo stelt O’Connor, is het ook cruciaal om dingen te delen die niet werken. Denk bijvoorbeeld aan de experimenten die aantonen dat een diersoort niet met het nieuwe virus kan worden besmet. “Dat is belangrijke informatie die meestal niet via traditionele kanalen wordt gedeeld”, zegt hij. “Daarom zijn groepen zoals de Wu-han Clan zo handig.”

En het selecte groepje van de ‘Wu-han Clan’ is slechts één voorbeeld van de manier waarop wetenschappers wereldwijd met elkaar communiceren over het virus. 

Overuren en nieuwe inzichten

Dagelijks wordt er een stortvloed aan nieuwe onderzoeken, bevindingen en eurekamomenten gedeeld via preprint-servers – hetgeen voorafgaat aan de werkelijke publicatie van een wetenschappelijk artikel in een academisch tijdschrift. De wetenschappers die voor die academische tijdschriften werken, kloppen overuren opdat de manuscripten met recordsnelheden beoordeeld kunnen worden. Desondanks duurt het een tijdje voordat een paper effectief wordt goedgekeurd. 

Gelukkig kunnen de bevindingen in de manuscripten intussen geraadpleegd én ontleed worden door collega-wetenschappers via de preprint-servers waarvan BioRxiv er eentje is. Wat goed is, want op die manier kunnen ze elkaar inspireren wat tot nieuwe inzichten kan leiden.

Nieuwe manier van onderzoeken

Een tiental jaar geleden zou de situatie er overigens helemaal anders uitgezien hebben. “Dit is een totaal andere ervaring dan eender welke virusuitbraak die ik eerder heb meegemaakt”, aldus epidemioloog Marc Lipsitch, onderzoeker aan Harvard University. In het verleden weigerden onderzoekers vaak om hun bevindingen te publiceren totdat hun paper officieel werd goedgekeurd door een academisch tijdschrift, uit angst dat concurrenten met hun ideeën aan de haal gingen. Zelfs als ze de (baanbrekende) uitkomsten van hun onderzoek wél eerder wilden delen, was er tot voor kort geen platform om dat te doen.

Nu kunnen wetenschappers hun werk makkelijk publiceren via een preprint-server, en krijgen ze daarvoor de nodige erkenning ongeacht of de studie daadwerkelijk gepubliceerd zal worden. “Dit keer is er binnen zes weken een enorme hoeveelheid aan kennis gegenereerd”, duidt Lipsitch. 

Voorlopig is het niet duidelijk of het coronavirus sneller overwonnen zal worden dankzij de (verbeterde) manier waarop wetenschappers samenwerken. Maar veel onderzoekers omarmen de verbeterde communicatievaardigheden alvast. “Het voelt alsof we overgaan naar een totaal nieuwe manier van onderzoek voeren”, zegt viroloog Isabella Eckerle van het Geneva Center for Emerging Viral Diseases. “Het is opwindend.”

Heeft u nog vragen over het coronavirus? Stel ze dan hier.