Steeds meer bewijs dat heelal verbonden is door ‘gigantische structuren’

De Helixnevel is een grote planetaire nevel in het sterrenbeeld Waterman. (afbeelding ter illustratie)
Shutterstock De Helixnevel is een grote planetaire nevel in het sterrenbeeld Waterman. (afbeelding ter illustratie)
Melkwegstelsels die miljoenen lichtjaren van elkaar verwijderd liggen, schijnen synchroon met elkaar te bewegen volgens vaak nog onverklaarde patronen. Op dit ogenblik hebben wetenschappers nog geen verklaring voor het bizarre fenomeen, maar ze vermoeden dat er een onzichtbaar netwerk van “grootschalige intergalactische structuren” bestaat. De ontdekking zou ertoe kunnen leiden dat ons huidig begrip van het universum volledig bijgesteld moet worden.

Melkwegstelsels die op “slechts” enkele miljoenen lichtjaren van elkaar verwijderd liggen, kunnen elkaar middels hun zwaartekracht op een voorspelbare manier beïnvloeden: ze hebben een effect op elkaars bewegingen, vormen en snelheden. 

Maar wetenschappers hebben nu ook mysterieuze verbanden ontdekt tussen melkwegstelsels die te ver uit elkaar liggen om invloed te ondergaan van elkaars zwaartekracht. Uit een studie die in oktober gepubliceerd werd in het vakblad Astrophysical Journal, bleek dat honderden melkwegstelsels synchroon bewegen met melkwegstelsels die tientallen miljoenen lichtjaren van hen verwijderd zijn.

“Grootschalige structuren”

De ontdekking wijst op de raadselachtige invloed van zogenaamde “grootschalige structuren”. Ze bestaan uit waterstofgas en donkere materie (de zogenaamde ‘dark matter’) en linken de melkwegstelsels aan elkaar in een uitgebreid netwerk dat het ‘kosmische web’ wordt genoemd. Het is geweten dat deze structuren een enorme invloed uitoefenen op de evolutie en bewegingen van melkwegstelsels, maar het is nog erg onduidelijk hoe dat precies in zijn werk gaat.

Het is onmogelijk dat melkwegstelsels die zo ver van elkaar verwijderd zijn, rechtstreeks met elkaar communiceren

Joon Hyeop Lee

Joon Hyeop Lee, astronoom aan het Korea Astronomy and Space Science Institute en hoofdauteur van de studie, bestudeerde samen met zijn collega’s 445 melkwegstelsels binnen een afstand van 400 miljoen lichtjaren van de Aarde. Ze ontdekten een synchroniciteit in de beweging van velen van hen. “De geobserveerde coherentie moet verband houden met grootschalige structuren, want het is onmogelijk dat melkwegstelsels die zes megaparsecs (zo’n 20 miljoen lichtjaren) van elkaar verwijderd zijn, rechtstreeks met elkaar communiceren”, aldus Lee.

Een andere studie, die in 2014 gepubliceerd werd in het tijdschrift Astronomy and Astrophysics, toonde aan dat reusachtige zwarte gaten zich op elkaar afstemmen, zelfs al liggen ze miljarden lichtjaren uit elkaar.

Gevolgen

Het geheim achter deze synchroniciteit kan het ‘kosmologisch principe’, een van de basisveronderstellingen over het universum, op losse schroeven zetten. Het kosmologisch principe stelt dat het universum op extreem grote schaal uniform en homogeen is. Maar de correlaties tussen melkwegstelsels en zwarte gaten op een extreem grote schaal wijzen echter op een anomalie in het principe.

Verder onderzoek moet uitwijzen of er nog meer gelijkaardige structuren aangetroffen worden en of er dus sprake is van een echte anomalie.

Er is echter nog veel bijkomend onderzoek nodig om het mechanisme achter de synchroniciteit te begrijpen, maar de huidige beschikbare technologische middelen stellen grenzen aan de data die verzameld kan worden. Toekomstige radiotelescopen, zoals de Square Kilometre Array die wordt gebouwd in Zuid-Afrika en Australië, zouden hopelijk meer licht op de zaak kunnen werpen.




30 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Leo Peeters -Duym

    @Gino Denil, precies omdat ik me interesseer aan alle wetenschappen zeg ik samen met de wetenschappers die de durf hebben om het te zeggen (ik zeg het met mijn eigen woorden): elke geopende deur die moet leiden naar het ontstaan der dingen geeft uit op tien nieuwe ongeopende deuren. Gek genoeg kun je zeggen dat men vroeger meer wist dan nu als je de verhouding maakt tussen nieuw opkomende vragen en sluitende antwoorden. In de religie blijven het onveranderd dezelfde (onbeantwoorde) vragen.

  • Gino Denil

    Wat dat deeltje op twee plaatsen betreft moet men altijd voor ogen houden dat wetenschap berust op onze waarneming. Dat betekent dus dat we waarnemen dat een deeltje op twee plaatsen tegelijk is. In hoever onze wetenschap echt weer geeft hoe de werkelijkheid is blijft een vraag. Maar als we er mee kunnen ingrijpen in de werkelijkheid, met toepassingen, moeten we toch besluiten dat wetenschap meer onthult dan religieuze opvattingen.

  • Gino Denil

    Er zijn zelfs wetenschappers die dat al als mogelijkheid verkondigd hebben, Antonio Rinaldi. En ook dat er van het hele universum dat wij kennen als het ware een gespiegelde versie zou kunnen bestaan. Maar het is dankzij de wetenschap dat we en meer en meer ontdekken en het mysterie steeds groter en mooier wordt.

  • Rudi De Sutter

    En indien dit echt zo is dan kan de mens zich verplaatsen tussen die geheimzinnige massa om zo door tijd en ruimte te reizen. Inderdaad, er zou misschien wel echt leven kunnen zijn na de dood hier op aarde.

  • Gino Denil

    Het gaat niet over twee deeltjes die van elkaar verwijderd werden, Rudi De Leeuw. Het gaat over hetzelfde deeltje dat tegelijkertijd op twee plaatsen was. Dat is een kosmos van verschil.