Ontmoet OSCaR, de kleine ruimtestofzuiger die 6 miljoen kilogram afval uit de ruimte moet verwijderen

OSCaR is een nanosatelliet die uitgerust wordt met enkele sensoren en een grijparm.
Rensselaer Polytechnic Institute OSCaR is een nanosatelliet die uitgerust wordt met enkele sensoren en een grijparm.
Ontmoet OSCaR: een klein ruimtevaartuig van zo’n dertig centimeter lang en tien centimeter breed. OSCaR is een zogenaamde CubeSat of nanosatelliet, en hij moet het ruimteafval - goed voor zo'n 6 miljoen kilogram - verwijderen.

OSCaR (Obsolete Spacecraft Capture and Removal), genoemd naar het moppermonster in Sesamstraat dat in een vuilnisbak woont, wordt momenteel ontwikkeld door enkele onderzoekers aan het Rensselaer Polytechnic Institute in New York. De kleine rechthoekige satelliet wordt uitgerust met sensoren en een lange grijparm. De sensoren detecteren ruimteafval waarna de grijparm het afval uit de ruimte moet verwijderen.

Idealiter gebeurt dat zonder weinig tot geen begeleiding vanaf de aarde. “We zeggen OSCaR wat hij moet doen, daarna is het een kwestie van vertrouwen”, aldus projectleider Kurt Anderson. Vergelijk OSCaR gerust met een automatische stofzuiger die het huis onder handen neemt als zijn eigenaars werken zijn.

Veel groter dan zo’n automatische stofzuiger zal OSCaR overigens niet zijn. Alleen moet de nanosatelliet, met een lengte van dertig centimeter, en breedte en diepte van 10 centimeter, heel wat meer werk verrichten dan een simpele stofzuiger. “Dat is de uitdaging: OSCaR moet eigenlijk evenveel kunnen als een grote satelliet.”

We zeggen OSCaR wat hij moet doen, daarna is het een kwestie van vertrouwen

Kurt Anderson, projectleider aan het Rensselaer Polytechnic Institute

Ruimteafval

Veel van de brokstukken in de ruimte, gaan grotendeels terug naar de ruimtewedloop van de Koude Oorlog. Toen brachten zowel de Verenigde Staten als de Sovjet-Unie de ene satelliet na de andere in een baan rond de aarde. Maar op die satellieten stond een houdbaarheidsdatum waardoor vele exemplaren inmiddels doelloos rond de aarde zweven.

De raketten die toen (en nu) gelanceerd werden, zorgen overigens ook voor heel wat ruimteafval. Zowel een bemande als onbemande ruimtevlucht heeft verschillende trappen nodig om een specifieke baan rond de aarde te bereiken. Die rakettrappen worden onderweg afgevuurd en blijven daarna rond de aarde cirkelen.

(Lees verder onder de foto)

Illustratiebeeld
ThinkStock Illustratiebeeld

Schade 

Naar schatting zweven er inmiddels zo’n 129.000 miljoen stukken rondom de aarde. Daarvan zijn 34.000 stukken zo’n tien centimeter groot volgens cijfers van het Europese Ruimtevaartagentschap (ESA). En ongeveer 8.500 objecten bewegen met een snelheid van 28.200 kilometer per uur in een lage baan om de aarde (LEO). In diezelfde lage baan rond de aarde bevinden zich heel wat satellieten. Het spreekt voor zich dat zelfs een minuscuul stuk ruimteafval heel wat schade kan aanrichten als het met een snelheid van bijna 30.000 kilometer per uur tegen zo'n satelliet botst. 

Zo nam de astronaut Tim Peak in 2016 een foto van een beschadigde ruit in het Internationaal Ruimtestation (ISS). De barst kwam er vermoedelijk nadat een klein stuk ruimteafval zoals een verfschilfer, de ruit raakte. 

Een tweede nadeel van het ruimteafval: het valt uiteindelijk terug neer. En wanneer de brokstukken niet volledig opbranden in de atmosfeer van de aarde, storten ze met een hoge snelheid neer. De kans dat je zo'n brokstuk op je hoofd krijgt, is behoorlijk klein - de aarde bestaat immers voor 70 procent uit water - maar als het gebeurt, is de schade aanzienlijk groot. 

Vele OSCaRs 

OSCaR is trouwens niet alleen, ze zijn met veel. En maar goed ook, want elke nanosatelliet zal slechts vier brokstukken kunnen ruimen. Vervolgens zal het ruimtevaartuig binnen vijf jaar terug naar de aarde keren.

Bekijk ook:




4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Albert Hessens

    Met andere woorden, het kan ook gebruikt worden om werkende satellieten op te ruimen ...

  • Ronny Vervloet

    4 brokstukken per satelliet dat zelf ook een brokstuk wordt en 129 miljoen brokstukken op te ruimen op die manier...

  • yasin elkadiri

    Nu ook gaan betogen voor de ruimte

  • Eddy Keulier

    Moet dat ding toch een heel grote stofzak hebben om 6 milioen kg afval te verwijderen.