Onthutsend rapport: 7.000 woningen in Engeland en Wales verdwijnen deze eeuw in zee

Onder andere in Hemsby, in het oosten van Engeland, werden in december vorig jaar talloze huizen opgeslokt door de zee.
REUTERS Onder andere in Hemsby, in het oosten van Engeland, werden in december vorig jaar talloze huizen opgeslokt door de zee.
Het stijgende zeepeil baart de Britten zorgen. Volgens een nog niet gepubliceerde analyse van het Britse Environment Agency (EA), die The Guardian kon inkijken, zullen de komende honderd jaar bijna 7.000 huizen in Engeland en Wales opgeslorpt worden door de zee. Meer dan 800 daarvan gaan binnen de twintig jaar al verloren aan kusterosie.

De analyse maakt brandhout van een eerder rapport van het Britse ministerie van Milieu, dat stelde dat meer dan 200 woningen de komende 20 jaar dreigen te verdwijnen. Volgens de EA gaat het om meer dan 800 woningen, en bijna 7.000 in de komende 100 jaar.

Hoe onheilspellend dat ook mag zijn, plannen om de woningen - in totaal bijna 1,3 miljard euro waard - van hun ondergang te redden, zijn er niet. De kost om de eigendommen te beschermen, zou immers nog veel hoger liggen, klinkt het. Maar een compensatieregeling voor de eigenaars, die hen in staat zou stellen naar een veiliger plek te verhuizen, is er ook niet.

In december 2013 zette een getijstroom 1.400 woningen aan de oostkust onder water. Tal van huizen werden opgeslorpt door de oceaan. Volgens lokaal actievoerder Chris Blunkell dringen maatregelen zich op. "Als de overheid de mensen aan de kust niet wil beschermen, moet ze ervoor zorgen dat ze kunnen verhuizen. En dat betekent: hun verlies compenseren. Het is niet juist dat de kost van de klimaatverandering gedragen moet worden door de meest kwetsbaren."

Vorig jaar werden sommige mensen aan de oostkust geëvacueerd en opgevangen in de kerk, waar ze een koekje kregen, aldus Blunkell. "Intussen konden Londenaars op hun twee oren slapen, veilig beschermd door de Thames Barrier. Een koekje voor sommigen en een waterkering voor anderen: het is onrechtvaardig. En de onrechtvaardigheid zal nog toenemen met het stijgende zeepeil."

Een koekje voor sommigen en een waterkering voor anderen: het is onrechtvaardig. En de onrechtvaardigheid zal nog toenemen met het stijgende zeepeil

Chris Blunkell, actievoerder
REUTERS

"Niet genoeg middelen"

Maar de kwestie ligt moeilijker dan dat, zegt erosie-expert Rob Duck, professor aan Dundee University. "We kunnen niet alles koste wat het kost beschermen. Er zijn gewoon niet genoeg middelen om dat te doen - en te blijven doen. Het gaat bovendien niet alleen om geld. Vaak hebben mensen generaties lang op een bepaalde plaats gewoond, en leven daar veel herinneringen."

Volgens een woordvoerster van het ministerie spendeert de Britse overheid tijdens deze legislatuur meer dan 3,2 miljard pond (ruim 4 miljard euro) aan overstromingsbeheer en erosiebescherming, "een half miljard meer dan de vorige regering".

In zijn analyse gaat de EA ervan uit dat die fondsen behouden blijven. Anders zou het aantal verloren woningen in honderd jaar vertienvoudigen tot meer dan 74.000.

Cornwall

Zelfs indien de behoudsmaatregelen worden voortgezet, schat de EA dat aantal dus op 7.000. Het agentschap wijst er bovendien op dat er bij zeer extreme weersomstandigheden 5 procent kans is dat het aantal oploopt tot 9.000.

De regio waar de komende 20 jaar naar verwachting de meeste huizen verloren zullen gaan, is Cornwall. 76 gezinnen zullen er moeten verhuizen, willen ze have en goed niet verliezen in het water. Ook als gekeken wordt naar de komende 50 jaar, voert Cornwall de lijst aan, met 132 woningen die in de zee verdwijnen.

Over 100 jaar zullen 6 districten elk meer dan 200 huizen verloren hebben. Het gaat om Great Yarmouth (293), Southampton (280), Cornwall (273), North Norfolk (237), East Riding of Yorkshire (204) and Scarborough (203).