Megagaswolk met massa van 1 miljoen zonnen op ramkoers met Melkweg

NASA
Een gigantische gaswolk is op weg naar een clash met ons melkwegstelsel. Het gevaarte heeft een massa van maar liefst één miljoen zonnen en reist aan een duizelingwekkende snelheid van 1.126.540 km/u. Het goede nieuws: de botsing is nog niet voor de komende 30 miljoen jaren.

De gaswolk is qua omvang te vergelijken met het sterrenbeeld Orion. Ze is gevuld met zwavel, is meer dan 11.000 lichtjaren lang en 2.500 lichtjaren breed, en heeft evenveel massa als een miljoen zonnen. Maar ze is niet zichtbaar in optische golflengten, omdat ze geen sterren heeft.

T. Rex
De gaswolk werd in 1963 in Nederland ontdekt door Gail P. Smith vanuit de Dwingeloo Radiotelescoop. Waarschijnlijk werd de wolk zo'n 70 miljoen jaren geleden - toen de dinosaurus T. Rex nog op aarde vertoefde - uit ons Melkwegstelsel gezwierd, en is ze er nu dus weer naar op weg. Wat omhoog gaat, moet vroeg of laat ook weer omlaag.

Sinds 1963 werd de zogenaamde 'Smith-wolk' nog herhaaldelijk waargenomen via radiogolflengten in West-Virginia, en recent nog met de bekende ruimtetelescoop Hubble. Die stelde vast dat de wolk toch zware elementen zoals zwavel bevat, in tegenstelling tot wat eerder was gebleken uit analyse.

2 miljoen nieuwe sterren
"De wolk laat ons zien hoe een sterrenstelsel doorheen de tijd kan veranderen", zegt Ander Fox van het Space Telescope Science Institute in Baltimore. "Ze vertelt ons dat de Melkweg een borrelende, erg actieve plaats is waar gas uit één deel van de schijf kan worden weggekatapulteerd om daarna weer neer te dalen op een ander deel."

Die tweede schijf is in dit geval die van onze melkweg - een afgeplat cirkelvormig volume van sterren - waarmee de gaswolk naar verwachting over ongeveer 30 miljoen jaar zal botsen, zo beweren wetenschappers. Als de clash voldoende materie en energie zou hebben, dan zouden er twee miljoen nieuwe sterren met zonnemassa kunnen ontstaan rond de impactzone, zegt Fox. "Ons melkwegstelsel recycleert zijn gas via wolken, zoals de Smith-wolk, en zal op nieuwe plaatsen sterren vormen. De omvang van de Smith-wolk die Hubble mat, geven ons een beeld van hoe actief de schijven van de sterrenstelsels zijn."