Ga naar de mobiele website
^ Top

Waarom je meer oogcontact moet maken met je baby

Wanneer je een baby aankijkt, synchroniseren jouw hersenen en die van de baby en dat zet de deur open naar een betere communicatie.
Cambridge University Wanneer je een baby aankijkt, synchroniseren jouw hersenen en die van de baby en dat zet de deur open naar een betere communicatie.
Als je oogcontact maakt met een baby, verandert dat de golven in het brein van zowel jou als van de baby. Dat zorgt voor een connectie die de communicatie tussen baby en ouder vergemakkelijkt, zo blijkt uit een nieuwe studie. Of waarom je er goed aan doet je baby aan te kijken terwijl je 'Hoedje van Papier' zingt. Liefst met het hoofd wat afgewend.

Bij oogcontact synchroniseren de hersengolven van de baby en de volwassene, en dat zorgt voor wat wetenschappers een 'gezamenlijke genetwerkte staat' noemen. Uit de studie bleek ook dat baby's meer proberen te communiceren wanneer die staat bereikt wordt. De onderzoekers menen dat de hersensynchronisatie bij baby's versnelt wanneer ze door een volwassene worden aangekeken. "Die hersensynchronisatie kan voor baby's een manier zijn om hun eerste sociale netwerken aan te leggen", stelt de studie.

Liever face to face

Dat volwassenen efficiënter communiceren wanneer hun hersenen gesynchroniseerd zijn, was al bekend. Dit verklaart waarom gesprekken die face to face worden gevoerd minder tot misverstanden leiden dan geschreven conversaties of telefoongesprekken. Ook is bekend dat wanneer ouders en baby's met elkaar communiceren, ook andere aspecten van hun gedrag synchroniseren, zoals hun emoties en hartslag. Deze nieuwe studie toont aan dat ook hersenactiviteit synchroniseert.

Voor de studie, uitgevoerd door vorsers van de universiteit van Cambridge, kregen 17 baby's video's te zien van volwassenen die kinderliedjes zingen. In de eerste video keken de zangers de baby's recht in de ogen, in de tweede deden ze dat niet en in de derde was hun hoofd afgewend maar keken ze de baby's toch aan. Onderzoekers tekenden de patronen van de hersengolven op en vergeleken die met de hersengolven van de zingende volwassenen. Ze stelden vast dat de golven beter overeenkwamen wanneer de baby's de ogen konden zien. De overeenkomsten tussen de hersengolven waren het sterkst bij de beelden waarbij de zingende volwassene het hoofd had afgewend maar het kind toch aankeek. Volgens de onderzoekers komt dat omdat die pose toont dat de persoon die zingt opzettelijk naar de baby kijkt.

Zangsessies

Vervolgens organiseerden de onderzoekers 19 live zangsessies met baby's en volwassenen en bekeken ze de hersenen van beide. In dat experiment bleek dat de hersenactiviteit van zowel de baby's als  de volwassenen meer synchroniseerden bij wederzijds oogcontact. De baby's maakten ook meer geluidjes terwijl ze de blik van de volwassene vasthielden, wat erop wijst dat ze wilden communiceren. Dit doet de onderzoekers vermoeden dat de synchronisatie van hersengolven gericht is op een gedeelde intentie om te communiceren, het prille begin van het vermogen om een sociaal wezen te worden. 

Met andere woorden: kijk je baby in de ogen, wend je hoofd wat af en zing een kinderliedje. Dan ben je al aardig op weg van je baby een sociaal vaardig kind te maken. En je kan alleen maar hopen dat die hersengolven nog synchroniseren eens die baby een puber is geworden.




Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


Meld een bug