Vrouw met mysterieuze ziekte leeft al 13 jaar in glazen kist. Maar er is hoop

Juana Munoz in haar glazen cel.
Facebook Juana Munoz in haar glazen cel.
Een Spaanse vrouw die al 13 jaar in een glazen kist leeft omdat ze lijdt aan meervoudige chemische overgevoeligheid (MCS), zou binnenkort misschien toch haar eerste kleinkind kunnen vasthouden. Amerikaanse wetenschappers zullen haar een organisch stofmasker toesturen waardoor Juana Munoz (53) haar glazen cel eindelijk zou kunnen verlaten.

Al 29 jaar heeft de vrouw uit Cadiz te kampen met een hele reeks symptomen, die wijzen in de richting van een mysterieuze en omstreden ziekte: meervoudige chemische overgevoeligheid (MCS). Patiënten claimen ziek te worden door chemische stoffen en geuren en kunnen vaak geen normaal leven leiden omdat die substanties overal voorkomen in onze samenleving. Zoals in cosmetica, uitlaatgassen en detergent. De aandoening wordt echter niet door iedereen erkend.

Smartphone

Daarbovenop heeft Munoz te kampen met chronische vermoeidheid, elektrosensitiviteit – waardoor ze bijvoorbeeld niet naar tv kan kijken of een smartphone kan gebruiken – en fibromyalgia of reuma van de weke delen. Het resultaat is hevige pijn, jeuk, netelroos, huidontstekingen en misselijkheid. Als gevolg leeft ze al 13 jaar in isolatie in een glazen kamer van 25 vierkante meter, die haar man voor haar maakte. Die heeft dubbele beglazing zodat er geen stof naar binnen kan.

Volgens de vrouw begonnen haar klachten kort nadat ze bevallen was van haar eerste kind. Ze was even daarvoor in contact gekomen met een insecticide in de vorm van poeder op aardappelen. Die had haar echtgenoot gekweekt. Toen ze de aardappelen aan het schillen was op een regenachtige dag in maart 1989, kreeg ze plots jeuk aan haar rechteroog. Ze krabde en even later begonnen haar ogen en haar tong op te zwellen. Haar toestand ging pijlsnel achteruit en enkele dagen later werd ze wakker op de spoedafdeling van het ziekenhuis. Haar tong was zo dik dat ze niet meer in haar mond paste en dreigde haar te verstikken. Volgens de dokters had ze geluk dat ze nog leefde.

Monster

Toen ze na enkele dagen de kracht vond om uit bed te komen, ging ze naar de badkamer en van wat ze daar in de spiegel zag, schrok ze. “Ik leek wel een monster”, vertelt ze aan de Spaanse krant El Espanol. “Mijn gezicht was helemaal vervormd en ik had overal vlekken op mijn lichaam omdat adertjes sprongen. Na 15 dagen stuurden de dokters me echter weer naar huis zonder diagnose.”

Tot overmaat van ramp raakt het ziekenhuis het bloedstaal kwijt dat het van haar had genomen, waardoor de oorzaak van haar symptomen niet meer kon worden bepaald. (lees hieronder verder)

Facebook

Ze bleek extreem gevoelig geworden te zijn voor een hele reeks stoffen en trok zich terug in haar glazen gevangenis om de symptomen zo veel mogelijk te beperken. Haar man Manuel steunde haar zo veel hij kon en kweekte nu organische groenten, die zijn vrouw zonder problemen kon eten. De jaren vorderden en beetje bij beetje werden de aandoeningen waar ze aan leed blootgelegd.

Knuffelen

Het feit dat ze haar man en kinderen nooit kon knuffelen of kussen, begon echter op haar te wegen. Zeker met een eerste kleinkind op komst. Het wasmiddel waarmee ze hun kleren hebben gewassen of hun deodorant kan immers al een hevige reactie uitlokken. Er kwam echter goed nieuws uit de Verenigde Staten. Want wetenschappers van een ziekenhuis in Dallas zouden haar nu een organisch stofmasker bezorgen, waardoor ze eindelijk uit haar glazen cel zou kunnen komen. (lees hieronder verder)

Facebook

“Over enkele weken wordt mijn kleinkind geboren”, vertelt ze. “Ik weet niet of ik hem ooit zal kunnen vasthouden, maar ik leef op hoop. Het ergste van deze manier van leven, is niet de pijn. Wel het psychologische lijden van nooit naar buiten te kunnen komen en geen normaal leven te kunnen leiden met de mensen die ik graag zie.”

De vrouw is intussen ook een campagne gestart op sociale media om steun te bieden aan andere mensen die zich door een zeldzame of verlammende aandoening moeten isoleren.   




10 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Wim Van De Poele

    Ik schrik hier redelijk van de nogal lage commentaar op dit forum mijn vrouw heeft ook MCS maar in ons belgie nog niet erkend waarschijnlijk door nog te weinig gevallen ifv erkenning,voor zij die zich de moeite willen doen voor ze hun zwartgallige mening uiten gebruik internet eens op een kwaliteitsvolle manier en zoek het eens op .

  • Dirk Sonck

    Is dat geen veranda?

  • Benny Vdput

    Gevoelig aan al de rommel in de lucht gemaakt door de mens

  • ANN LIMBOS

    Het zit in het koppeke.

  • Ronny Vansteelandt

    Iedereen die een beetje van het leven geniet houd er aan vast. Ze heeft een man die haar steunt, kinderen en kleinkinderen. Ze heeft alles om gelukkig te zijn. Veel plezier aan de "gezonde" mensen hier die het haar niet gunnen of jaloers zijn.

Video