Strijd tegen kanker

Gesponsorde inhoud

Joost en Nathalie leven met kanker: “op je 32ste komt die diagnose heel hard aan”

Getty Images

De ene survivor, de ander verwikkeld in het zwaarste gevecht van zijn leven. Zowel Nathalie als Joost waren actieve, jonge ouders toen ze de diagnose kregen die hun leven op zijn kop zette. “Ik voelde me kiplekker, maar mijn lijf bleek vol kankergezwellen te zitten .” Ze hopen dat de wetenschap snel vorderingen maakt.

Vijf jaar geleden voelde Nathalie een knobbeltje in haar borst. “De diagnose ‘borstkanker’ komt heel hard aan op je 32ste,” vertelt ze. “De wereld staat stil. Even. Want je wordt meteen meegesleurd in een heel traject. Een operatie. Chemokuren. Bestralingen. Het was een héél heftige periode, mentaal en fysiek. Je dagelijkse leven staat op z’n kop. De chemotherapie maakt je bij momenten doodziek. En plots heb je geen borsten meer, echt een vreselijk zicht. Maar toch waren mijn gedachten vooral bij mijn zoontjes: toen 3 en 4 jaar oud. Zij hadden hun mama nodig. Een gezonde mama.”

Nathalie

Mijn mama kreeg twee jaar na mij de diagnose en kon al op betere medicatie rekenen

Nathalie

Betere kansen
“Ik ben zelf wetenschapper (op het domein fertiliteit, nvdr.) en weet hoe belangrijk onderzoek is en de financiering ervan,” vult Nathalie aan. “De kansen om borstkanker te overleven zijn veel groter dan tien of twintig jaar geleden. Mijn tante kreeg jaren geleden kanker en is er helaas aan overleden. Wie weet leefde ze vandaag nog, dankzij de middelen die nu bestaan.”

“Op een aantal jaren tijd verandert er veel. Mijn mama kreeg twee jaar na mij dezelfde diagnose en kon al op betere medicatie rekenen die de bijwerkingen van de chemokuur verminderde én de kans op hervallen kleiner maakte. Mijn zus is ook drager van het borstkankergen. Ik hoop echt dat er in de toekomst nog meer medicijnen het levenslicht zien, waardoor zij en de generaties na haar niet hetzelfde parcours moeten bewandelen.”

Nooit vroeg genoeg
Joost kreeg een tijd geleden plots pijn in zijn rug en dacht eerst aan nierstenen. “Maar op de scan vonden de dokters kwaadaardige gezwellen in mijn buik. Lymfeklierkanker was het harde verdict. Ondertussen ben ik aan mijn derde chemokuur toe en pas over een aantal weken zal ik weten of die chemo ook aanslaat. Ondertussen moeten mijn familie en ik onze angsten en onzekerheden parkeren. We leven dag per dag, stap voor stap.”

Károly Effenberger

Pas wanneer je zelf ziek wordt, besef je hoe belangrijk het is dat we verder zoeken naar oplossingen

Joost

“De statistieken geven hoop, maar het blijft natuurlijk een levensbedreigende ziekte”, zegt Joost. “Het is pas wanneer je zelf ziek wordt, dat je beseft hoe belangrijk het is dat er een oplossing gevonden wordt: een vaccin dat preventief kan ingrijpen of een snellere, betere screening. Want zelfs al ben je er ‘vroeg’ bij, het is nooit vroeg genoeg.” 

Gezond, sportief… en ziek
“Ik ben iemand die niet voor het minste naar de dokter holt. Als mijn vrouw me niet had gepusht om me te laten onderzoeken, was mijn kanker misschien nog altijd niet ontdekt. Ik had gewoon nooit verwacht dat ik – 41 jaar, gezond, sportief – kanker zou krijgen. Maar het kan dus echt iedereen overkomen. Vandaag ben ik het. Morgen is het iemand anders. Daarom is het zo belangrijk dat we onze krachten bundelen om de ziekte samen te verslaan.”

Joost neemt deel aan de 100 km-run tegen kanker, een initiatief van Kom op Tegen Kanker om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. Meer info? Klik hier.

Beleg in de gezondheid van morgen
Wil je een steentje bijdragen aan het gevecht tegen kanker? Door te beleggen in de fondsen met een dubbele impact van Belfius steun je organisaties die actief zijn in het onderzoek naar de ziekte of het ondersteunen van getroffenen. Én een deel van de beheerskosten wordt geschonken aan de Stichting tegen Kanker. Zo voeren we het gevecht tegen kanker allemaal samen. Meer info vind je op belfius.be/gezondheid.