Kometen niet (alleen) verantwoordelijk voor water op Aarde

Het Belgische instrument Rosina, aan boord van ruimtesonde Rosetta, toonde aan dat kometen niet alleen verantwoordelijk kunnen zijn voor het water op onze planeet.
EPA Het Belgische instrument Rosina, aan boord van ruimtesonde Rosetta, toonde aan dat kometen niet alleen verantwoordelijk kunnen zijn voor het water op onze planeet.
Het was een populaire theorie maar onderzoek met het hoofdzakelijk Belgische Rosina-instrument op de Europese komeetsonde Rosetta toonde aan dat het niet (exclusief) kometen zijn die water naar onze planeet hebben gebracht. Dat zei Johan De Keyser van het Belgisch Instituut voor Ruimte-Aëronomie (BIRA) vandaag in het Planetarium van Brussel bij de voorstelling van de eerste missieresultaten.

De Rosetta is op 2 maart 2004 met een Ariane-5 draagraket gelanceerd en bereikte de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko in augustus vorig jaar. Later kon de meegevoerde lander Philae bij wijze van wereldprimeur landen op het hemellichaam dat net als andere kometen geacht wordt meer te leren over het ontstaan van ons zonnestelsel.

Eén van de instrumenten op Rosetta is de Rosina-massaspectrometer die hoofdzakelijk van Belgische makelij is en die voor de studie van de atmosfeer van de komeet dient. Het BIRA in Ukkel werkte daarvoor samen met de bedrijven IMEC (Leuven) en OIP (Oudenaarde).

Een beeld van de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko.
AFP Een beeld van de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko.

Eerste resultaten

Rosina leerde dat de hoeveelheid gas, die (aan 500 meter per seconde) ontsnapt uit de nucleus van de "staartster", varieert in de tijd, met name naargelang de rotatie (in 12,5 uur) van het hemellichaam rondom zijn eigen as, met een temperatuur van min 170 bij nacht en min 100 graden per dag. Ook de locatie op de komeet speelt een rol in die variatie.

Maar ook de verhouding van de uitgestoten relatieve hoeveelheden H2O (water), koolstof (CO) en koolstofdioxide (CO2) als belangrijkste bestanddelen van de atmosfeer varieert, wat - ook dankzij metingen van het MIRO-instrument - terug te voeren is naar de samenstelling van het komeetoppervlak.

Inzake de bestanddelen van de atmosfeer stelde Rosina een massabereik van 18,98 tot 19,05 ame vast, met dus een gemiddelde van zowat 19. Dit is onder andere terug te voeren tot HDO (deuterium), een zwaardere vorm van water. Maar gezien het H2O van onze oceanen dominant aanwezig is bij een massa van 18 ame kan het dus niet dat (alleen maar) kometen water naar de Aarde hebben gebracht, zo luidt een uiterst belangrijke conclusie van het onderzoek van 67P/Churyumov-Gerasimenko.

Voorts is voor het eerst de acceleratie van het ïoniseren (elektrisch geladen maken) van de neutrale gassen gemeten.

De uitgestoten stofdeeltjes zijn blijkbaar maar een losse aggregatie. Overigens is ook de komeetkern maar een losse samenhang van materiaal, met een dichtheid van 1/2 gram per kubieke centimeter. Maar verbazend genoeg lijkt er ook stof in de buurt te blijven en lijkt het zelfs rond de nucleus te draaien.

Sommige wetenschappers zitten dankzij Rosetta met de handen in het haar, want er blijkt een breuk of barst tussen de twee delen te zijn. Wat dit is en of dit nog evolueert, is niet geweten.

Uit de eerste resultaten blijkt dat de komeetkern maar een losse samenhang van materiaal is, met een dichtheid van 1/2 gram per kubieke centimeter




Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels