Een brede smile vanop 7,5 miljard lichtjaren

NASA/ESA
Ja hoor, deze foto is écht! Daar zorgde ruimtetelescoop Hubble voor. Dit is een beeld van een cluster van sterrenstelsels die luistert naar de naam SDSS J1038+4849. Niet echt romantisch zo net voor Valentijn, maar duidelijk voor wetenschappers. De brede 'smile' is te danken aan het speciale effect dat we kennen als zwaartekrachtlenseffect. Een glimlach vanop 7,5 miljard lichtjaren afstand.

De groep van sterrenstelsels genaamd J1038 - een cluster met triljoenen sterren - ligt op zo'n 4,5 miljard lichtjaren afstand van ons. Daarachter, op zo'n 7,5 miljard lichtjaren, liggen nog meer sterrenstelsels. Het licht daarvan passeert langs J1038 om de Aarde te bereiken. Door het effect van de zwaartekrachtlens krijgen we dit prachtige beeld voorgeschoteld vanuit de ruimte. De zwaartekracht van de sterrenstelsels buigt het licht om een sterrenstelsel heen.

Bij J1038 worden de ogen gevormd door twee elliptische sterrenstelsels in de achterliggende cluster. De neus is afkomstig van een kleiner sterrenstelsel (al dan niet behorend tot die cluster). De glimlach en de zijcontouren van het hoofd zijn eigenlijk de vervormde sterrenstelsels die veel verder weg liggen: een zogenaamde Einsteinring. Dit effect is een gevolg van de algemene relativiteitstheorie van Albert Einstein, die stelt dat niet alleen materie maar ook licht wordt beïnvloed door zwaartekracht.

En dan is er ook nog het verschijnsel van de pareidolie, waarbij de mens via interpretatie herkenbare dingen (zoals gezichten) ziet in onduidelijke waarnemingen.