Walvisgezang van uiterst zeldzame soort voor het eerst opgenomen

Een grote oceaannoordkaper zwemt in de Beringzee.
AP Een grote oceaannoordkaper zwemt in de Beringzee.
Van de grote oceaannoordkaper zwemt er nog amper een dertigtal exemplaren rond. Walvisjagers hebben de andere allemaal uitgemoord. Voor het eerst zijn marinebiologen erin geslaagd om het walvisgezang van de grote oceaannoordkaper vast te leggen.

Onderzoekers van de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) gebruikte onderwater geluidsrecorders om de walvisgezangen van mannelijke grote oceaannoordkapers op te nemen. De wetenschappers konden in acht jaar tijd vier verschillende liederen op vijf locaties in de Beringzee aan de zuidwestelijke kust van Alaska onderscheiden. Het is de eerste keer dat het gezang van een populatie noordkapers in kaart werd gebracht.

Er blijven nog amper dertig grote oceaannoordkapers over. Ze behoren tot de familie van de “echte walvissen”. Die naam kregen ze omdat ze de favoriete prooi waren van walvisjagers. De noordkapers bewegen zich traag, bevatten meer olie en baleinen dan andere soorten, en ze zinken niet als ze worden gedood.

Wetenschappers van NOAA Fisheries vingen tijdens hun veldonderzoek in 2010 onbekend walvisgezang op dat niet afkomstig was van bultruggen, Groenlandse walvissen of andere bekende zingende walvissoorten. “We dachten wel aan noordkapers, maar hadden geen visuele bevestiging”, zegt marinebioloog Jessica Crance. 

De onderzoekers ontdekten terugkerende geluidspatronen en, na zeven jaar frustratie, kwam er toch een doorbraak in 2017. Ze hoorden live walvisgezang uit de opnameapparatuur opklinken. “Het was fantastisch dat we eindelijk bevestiging kregen, toen we op volle zee waren, , herinnert Crance zich. “En dat het gezang wel degelijk van een noordkaper, een mannetje, kwam.”

De Beringzee is afgelegen en moeilijk onderzoeksterrein. Sommige jaren spot NOAA Fisheries gewoon geen noordkapers op hun zomertrips. In 2017 zagen ze nog een jonge noordkaper, maar het laatste moeder-kalf-duo in de Beringzee werd in 2004 gespot. Mogelijk willen mannetjes met hun gezang een vrouwtje lokken om te paren. “Tussen amper dertig dieren moet het lastig zijn om een partner te vinden”, besluit Crance.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • guido vermeyen

    Walvissen paren niet in het water, dwz: beiden springen omhoog uit het water, en opdat moment paren ze....omdat het zaad van het mannetje kapot gaat in zout water....en nadien is ie 90 kg! zaad kwijt ....doe dat maar eens na.