Nooit eerder vertoonde beelden vrijgegeven van Benjamin, de allerlaatste Tasmaanse tijger

AFP
Maar liefst 85 jaar nadat het dier gefilmd werd, zijn de nooit eerder vertoonde beelden vrijgegeven van Benjamin, de laatste Tasmaanse tijger die in 1936 is uitgestorven. Het beeld dateert van 1935 en toont hoe het dier zenuwachtig door zijn verblijf in de dierentuin van Hobart, in Tasmanië ijsbeert.
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.

De beelden – slechts 21 seconden lang - zijn afkomstig van de vergeten reisbeschrijving ’Tasmania The Wonderland’, gemaakt in 1935 door filmmaker Sidney Cook. Uniek, want er zijn slechts een tiental filmpjes bekend waarin een Tasmaanse tijger te zien is. De Tasmaanse tijger, buidelwolf of de Tasmaanse buidelwolf (Thylacinus cynocephalus) is inmiddels uitgestorven. Net zoals een tijger had het dier strepen op zijn rug, maar de kop van het dier had meer weg van een hond dan van een katachtige. Hij kon van zijn neus tot het puntje van de staart wel 180 centimeter lang worden en had een schofthoogte van zo’n 58 centimeter.

Ooit kwam het dier voor in heel Australië en Nieuw-Guinea, maar met de komst van de Aboriginals – die dingo’s (wilde honden) met zich meebrachten – werd de buidelwolf weggeconcurreerd. En zo werd het dier naar Tasmanië verbannen – vandaar ook zijn naam. Maar ook daar werd hij uiteindelijk verdreven, door Europese boeren die jacht op de dieren maakte. “Dit dier is nu zeer zeldzaam geworden, doordat het uit zijn natuurlijke omgeving is verjaagd door de verstedelijking”, zo klinkt het ook bij de voice-over van de videobeelden.

Tragisch einde

En zo werd Benjamin al snel een van de laatste, zo niet de allerlaatste Tasmaanse tijger. Hij bracht zijn laatste (3) levensjaren in gevangenschap door, waar hij wellicht door verwaarlozing stierf op 7 september 1936. Op de zwart-wit beelden is nog te zien hoe het dier in zijn kleine kooi opgejut wordt door een verzorger, die een reactie bij het dier wil uitlokken. ‘s Nachts sliep het dier in de kou, terwijl hij zich overdag niet kon verstoppen voor de zon. Op 10 juli 1936 werd er nog een wet in het leven geroepen waardoor de zeldzaam geworden buidelwolven beschermd werden. Maar amper 59 dagen later stierf Benjamin, en nooit meer werd een soortgenoot gespot. 

Althans niet officieel. Want er zijn nog tal van informele waarnemingen opgedoken van het dier. Zo noteerde het Tasmaanse Department of Primary Industries, Parks, Water and Environment (DPIPWE) acht gedetailleerde waarnemingen van de buidelwolf tussen 2016 en 2019. Ook wetenschappers ‘jagen’ met hightech camera’s op nog levende Tasmaanse tijgers. Maar zij hadden tot dusver geen succes.

Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.



4 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • laurent remy

    overal waar de mens komt verdwijnt de natuur

  • Kurt Decloedt

    De arrogantie van het lelijkste, oneerlijke dier, de mens is verantwoordelijk voor het uitsterven van honderden mooi dieren.

  • piet devlieger

    Zo'n lelijk beest zeg.

  • percy colman

    het zoveelste prachtige dier door de mens vernietigd