Geëmotioneerde burgemeester legt laatste roadtrip met doodzieke hond vast: “Dit is geen afscheid”

Mura bij de grens van de staat New Mexico.
Facebook/RV Mura bij de grens van de staat New Mexico.
Paul Heroux, burgemeester van Attleboro in de staat Massachusetts, adopteerde zijn hond Mura, toen ze slechts een paar weken oud was. Inmiddels is Mura tien jaar en werd onlangs bij haar bloedvatkanker vastgesteld. Heroux besloot een laatste roadtrip met zijn geliefde hond te maken. “Ze is het meest bijzondere dier van de hele wereld.”

Al tien jaar lang zijn Mura en Paul Heroux de beste maatjes, partners voor het leven, zou je wel kunnen zeggen. Waar Paul is, is Mura. Of het nu op campagne is, kriskras door de staat rijdend, of op een schooltje in 'zijn’ Attleboro, Paul en Mura zijn altijd samen. “Ze is een lid van de gemeenschap”, zegt de burgemeester, die vertelt hoe zijn hond altijd de ster van alle parades in Attleboro is.

Mura deed mee met alle campagnes die burgemeester Paul Heroux deed.
Paul Heroux/rv Mura deed mee met alle campagnes die burgemeester Paul Heroux deed.

“Ze is het meest bijzondere dier in de hele wereld. Ze is mijn familie. Ze is een klein mens gevangen in een dierenlichaam. We hebben een band. We zijn partners", zegt Heroux over zijn Japanse wolfshond, die hij als pup van acht weken adopteerde. “We keken elkaar aan toen ze in die krat zat en ik had zoiets van: ‘dit is ze, dit is mijn kleine meisje", vertelt de man over de eerste kennismaking met de hond die zijn beste maatje zou worden.

Toen Mura plots in het ziekenhuis belandde met een gescheurde milt en een zware operatie moest ondergaan waarvan de overlevingskans vijftig procent was, deelde de burgemeester dat op Facebook, net als de verwoestende diagnose die kort daarop gesteld werd: hemangiosarcoma, een kwaadaardige vorm van bloedvatkanker. Hij kreeg een stortvloed aan geschrokken en emotionele reacties.

Mura en Paul voor de Grand Canyon.
Facebook/RV Mura en Paul voor de Grand Canyon.

Roadtrip

Nadat de diagnose als een donderslag bij heldere hemel het leven van Mura en haar baasje op z'n kop zette, besloot Heroux dat hij iets wilde doen met zijn hond. Hij wilde haar meenemen naar de plek waar ze vandaan kwam: Vancouver Island in Canada. 

De burgemeester en zijn hond Mura bij de Niagra Falls.
Paul Heroux/rv De burgemeester en zijn hond Mura bij de Niagra Falls.

De reis werd een roadtrip van twee weken die begon bij de watervallen van Niagara Falls in New York, en het tweetal door staten als Michigan, Wisconsin en Californië voerde. Mura poseerde bij beroemde plekken als Yosemite National Park en Mount Rushmore. In totaal legden Heroux en zijn hond meer dan 13.500 kilometer af. Het was de eerste keer in drie jaar tijd dat de burgemeester vrij nam. 

Inmiddels zijn Mura en zijn baasje weer veilig thuis. “De reis was geen afscheid. We gingen gewoon een ritje maken. Een ritje van 8.500 mijl.”

Wanneer Heroux gevraagd wordt wat het laatste is wat hij tegen Mura zal zeggen, antwoordt hij plechtig:  “Mura, ik heb geprobeerd je het beste leven te geven dat ik kon.”




20 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • joris Vanderwegen

    ik heb dat ook gedaan voor mijn hond. Pracht van een afscheid en dan ook zelf haar mogen laten inslapen. Zo een mooie periode dat dat was.

  • Remus Bogaert

    Respect !

  • Dominique Cox

    Onze dieren maken deel uit van onze familie.

  • Rony Schouteere

    Ook ik verloor in korte tijd mijn 2 franse bulletjes. De liefde die je van dieren krijgt overtreft dat van je medenaasten. Ze zijn beiden gecremeerd en blijven voor altijd bij ons thuis.

  • Lieve Vandamme

    Aangrijpend verhaal, inderdaad , mensen die écht van hun dier houden, en het dan moeten afgeven, is héél verdrietig. " Mijn kleine meisje, zegt de burgemeester, en ik wens hem héél veel sterkte toe Zo voel je héél goed aan wanneer bij een "klein meisje of jongen" dezelfde ziekte wordt vastgesteld, welke emoties, verdriet, hiermee samen gaat, bij een huisdier is het erg, maar bij en eigen kind, is het bijna ondraagbaar.....maar we moeten sterk blijven , hopen....