Astronaut Apollo 8 geeft brutaal eerlijk interview: "De maan? Een hoop kraters. Gewoon wat tinten grijs"

Apollo 8: rond de maan en terug

Frank Borman was niet onder de indruk van de maan.
EPA, NASA Frank Borman was niet onder de indruk van de maan.
Hij was commandant van de Apollo 8-missie in 1968. Samen met zijn crew de eerste mensen die rond de maan vlogen, exact 50 jaar geleden. Je zou denken dat ex-astronaut Frank Borman lyrisch is over het fabelachtige avontuur dat hij beleefde. Niets is minder waar.

Dat blijkt uit een vermakelijk interview van de 90-jarige voormalige NASA-astronaut met This American Life. Terwijl zijn mede-astronauten Jim Lovell en Bill Anders hun ogen uitkeken tijdens de allereerste bemande missie rond de maan, verveelde commandant Frank Borman zich dood.

Die verdomde Russen verslaan

“Ik was daar enkel en alleen omdat het de Koude Oorlog was”, vertelt Borman. “Ik wilde meedoen aan het grote Amerikaanse avontuur om de Sovjets te verslaan. Maar dat was het enige dat me motiveerde. Die verdomde Russen kloppen.” 

De ruimte zelf vond hij maar niets, om nog maar te zwijgen over het gevoel van gewichtloosheid. “Dat was misschien interessant voor de eerste 30 seconden. Dan was dat iets normaal.” De commandant werd er wel stevig ziek van. "Kotsen werkt hetzelfde als op aarde", vertelt hij daarover. "Het is ongemakkelijk. Ik probeerde het op te vangen in een afvalzak, maar ik kon niet alles pakken."

"Geen enkele kleur"

En ook de magisch nabije blik die hij mocht werpen op de maan, kon hem niet bekoren. “Verwoesting. Een hoop kraters. Geen enkele kleur. Gewoon wat verschillende tinten grijs”, klaagt hij. Terwijl zijn makker Jim Lovell zich vergaapte aan de machtige grijze bal en wanhopig wenste dat hij die kon gaan bestuderen, dacht geen haar op het hoofd van Borman eraan om ooit op dat ding te stappen.

NASA

De aarde

Het enige dat de aanvoerder écht interessant vond aan de belevenis, was het zicht dat de astronauten kregen op de aarde, die boven de maanhorizon verscheen. Crewlid Bill Anders nam toen het nu wereldberoemde kiekje van de aarde vanuit de maanbaan.

Dat beeld kon ook Borman écht smaken. Onze bol, amper een duim groot. “Daar zaten de belangrijkste dingen in mijn leven. Mijn familie, mijn vrouw, mijn ouders. Dat was het absolute hoogtepunt van de missie, vanuit een emotioneel oogpunt.”

Toen hij een jaar later opnieuw de kans kreeg om de ruimte in te gaan en zelfs te wandelen op de maan, paste hij voor de kans. “Ik ben waarschijnlijk de slechtste persoon om naar de maan te sturen”, klinkt het. We geven hem geen ongelijk.

Jim Lovell, Bill Anders en Frank Borman.
NASA Jim Lovell, Bill Anders en Frank Borman.



20 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • olivier lecluyse

    Reflecterend bill

  • Bill Ferryman

    De tycho krater is "zichtbaar" omdat de kraterbodem helder en reflecterent is, en er prominente heldere lijnen zijn die zich rond de krater naar buiten uitstrekken en hierdoor onze aandacht trekken. De krater zie je eigenlijk niet echt, maar de omstandigheden er rond en het feit dat je weet dat het een krater is zorgen ervoor dat je het kan "waarnemen"

  • Johan Van Biesen

    @johan verlinden: Misschien kan jij mij uitleggen hoe het mogelijk is dat we de krater Tycho, die amper een diameter van 80 km heeft, kunnen zien met het blote oog van hier op aarde, rekening houdend met de astronomische afstand van +- 380000 km. Werkt de atmosfeer als vergrootglas of is de maan dichterbij dan ons verteld wordt?

  • johan dietens

    allemaal zever bijna 50 jaar geleden en er blijven over zagen het zou normaal gezien nu iets van niks moeten zijn voor na daar te gaan en had al vol met basissen moeten staan maar nog altijd niks ze zijn er nooit geweest

  • johan verlinden

    Johan Van Biesen , als je van, bv je vrouw, een foto neemt met heel in de verte een kerktoren ,dan lijkt je vrouw ook groter dan die toren . De kerktoren is nochtans aanzienlijk groter dan je vrouw . Op deze foto staat de aarde gemiddeld 380.000 km van de maan .Deze foto klopt dan wel.