Acht onverklaarbare mysteries van moeder Natuur

THINKSTOCK
Dankzij moderne technologieën en wetenschap weten we steeds meer over onze aarde. Toch zijn er nog natuurlijke raadsels die tot op heden een mysterie blijven. Dat moeder Natuur niet zomaar al haar geheimen onthult, bewijzen deze acht fenomenen, opgelijst door nieuwssite MNN.

1. Zingende duinen

Wie graag de stilte opzoekt, trekt zich wel eens terug in de natuur. Maar moeder Natuur is niet overal even stil. In minstens 35 woestijnen, van Californië over Afrika tot in China, zingt ze.

Het intense geluid van de zandduinen, vergelijkbaar met een laag gezoem van bijen, verstomt wetenschappers al jaren. Franse onderzoekers ontdekten in 2012 een link tussen de verschillende tonen die de kreunende heuvels produceren en de grootte van de zandkorrels. Maar hoe het zand erin slaagt muziek te maken, blijft nog steeds een raadsel.

2. Sterrengelei

Al sinds de veertiende eeuw duiken in velden en weiden geregeld bolvormige, blubberige substanties op. Volgens de overlevering verscheen het mysterieuze goedje na een meteorenregen - vandaar de naam sterrengelei. De kans dat het spul daadwerkelijk uit de ruimte komt is echter gering.

Wat het wel is, kan niemand met zekerheid zeggen. Het goedje verdwijnt relatief snel nadat het opgedoken is, wat grondige analyses moeilijk maakt. Speculaties gaan van het paranormale over ongekende zwammen tot restanten van amfibieën, maar geen enkele theorie is door de wetenschap bewezen.

Wikimedia Commons/James Lindsey
Een bolbliksem, waargenomen in Maastricht op 28 juni 2011.
Wikimedia Commons/Joe Thomissen Een bolbliksem, waargenomen in Maastricht op 28 juni 2011.

3. Bolbliksem

Een bliksemschicht heeft voor de wetenschap nog maar weinig geheimen. Maar niet élke bliksem heeft de gekende zigzagvorm. Over de bolvormige variant, de bolbliksem, is veel minder geweten.

Een bolbliksem is een grote, ronde lichtflits. Het fenomeen is zeldzaam en moeilijk te voorspellen. Meestal komt het voor bij een zwaar onweer, al duikt er nu en dan ook een bolbliksem op bij helder weer.

Mogelijke verklaringen variëren van elektrisch geladen meteorieten tot hallucinaties veroorzaakt door magnetisme. Eén theorie luidt dat wanneer een bliksem ergens op inslaat, hij ontploft in een wolk van zeer energetische nanodeeltjes. Maar ook dat blijft voorlopig speculatie.

4. Catatumbobliksem

Minder zeldzaam, maar niet minder geheimzinnig, is de Catatumbobliksem. Aan de monding van de rivier Catatumbo in het noord-westen van Venezuela onweert het al eeuwenlang zowat elke avond. De eeuwigdurende storm heeft gemiddeld 26 bliksems per minuut en duurt soms tot tien uur per dag. De bliksems gaan niet gepaard met donderslagen.

Toch is er niet elke dag een bliksemstorm. Soms blijft het, even onverklaarbaar, wekenlang stil. Sommige wetenschappers speculeren dat de bliksems veroorzaakt worden door de aanwezigheid van uranium, anderen menen dat het methaan dat vanuit de moerassen opstijgt een rol speelt. Het enige dat duidelijk is, is dat de unieke topografie en de wind een rol lijken te spelen.

De Catatumbobliksem in Venezuela.
Wikimedia Commons/Thechemicalengineer De Catatumbobliksem in Venezuela.
THINKSTOCK

5. Crooked forest

Het meest mystieke bos ter wereld bevindt zich in Polen. Waarom de 400 naaldbomen in het zogenoemde crooked forest (krom bos) in een bocht gegroeid zijn, is een raadsel. Vooral omdat ze deel uitmaken van een groter woud met normale, rechte naaldbomen.

Wat we weten: de bomen zijn wellicht geplant in de jaren 1930 en waren zeven tot tien jaar oud toen ze in een bocht begonnen te groeien. De ware toedracht zullen we wellicht nooit kennen.

6. Het Wow!-signaal

Op 15 augustus 1977 was Jerry Ehman in het kader van een SETI-project (Search for Extraterrestrial Intelligence) radiogolven vanuit de ruimte aan het scannen aan de universiteit van Ohio, toen hij plots een zeer sterk signaal opving. Het radiosignaal duurde 72 seconden en leek vanuit de constellatie Sagittarius te komen, bij de ster Tau Sagittarii, zo'n 120 lichtjaren verwijderd van de aarde.

In zijn verbijstering schreef Ehman het woord 'Wow!' op de originele afdruk van het signaal. Waarom? Volgens National Geographic had het opgevangen signaal "precies de juiste frequentie om niet als ruis geïnterpreteerd én niet onderschept te worden". Met andere woorden: als we een signaal de ruimte in zouden sturen in een poging om te communiceren met een buitenaards volk, is dit de exacte frequentie die we zouden gebruiken.

Het signaal is sindsdien bekend als het Wow!-signaal, maar ondanks vele inspanningen is het sindsdien nooit meer gehoord.

Ohio State University Radio Observatory/North American AstroPhysical Observatory

7. Devil's Kettle

Op het grootste deel van zijn traject door de Amerikaanse staat Minnesota is de rivier Brule een rivier als elke andere. Maar op zijn doortocht door het natuurpark Judge C. R. Magney State Park, gebeurt er iets bijzonders. Over een afstand van bijna dertien kilometer daalt de rivier 250 meter. Daarbij worden meerdere watervallen gevormd. Op een bepaald punt wordt de rivier gesplitst door een grote uitstekende rotsformatie. Aan de ene kant komt het water meters lager terecht, om dan rustig verder te kabbelen. Maar aan de andere kant verdwijnt de waterval spoorloos in een gat, gekend als de Devil's Kettle (Duivelsketel). Het is een mysterie dat wetenschappers en bezoekers al eeuwen met verstomming slaat.

Logisch zou zijn dat het water nadien weer opduikt in het nabijgelegen Lake Superior. Onderzoekers hebben echter al elke mogelijke truc uitgeprobeerd om het vermiste water te vinden, zoals het water kleuren en het meer vullen met pingpongballen, maar zonder resultaat.

Wikimedia Commons/Chris857

8. Hessdalen-lichten

Het bijzonderde fenomeen van de Hessdalen-lichten heeft de gelijknamige vallei in Noorwegen de officieuze titel van het 'centrum van de UFO-manie' opgeleverd. Hoe de lichten ontstaan, vanwaar ze komen en wat ze juist zijn, is niet geweten. De lichten duiken volgens sommige verklaringen al sinds de negentiende eeuw op. Wanneer ze op hun actiefst zijn, verschijnen ze tien tot twintig keer per week.

De lichten nemen een variëteit van kleuren en vormen aan. Nu eens flitsen ze snel voorbij, dan weer vliegen ze speels in het rond of zweven ze door de lucht. Een poging tot onderzoek, het Project Hessdalen, werd opgestart in 1983 door de universiteit van Østfold. Tot dusver zijn er minstens zes verschillende energietoestanden geïdentificeerd, maar de bron van de energie blijft vooralsnog onbekend.