Compleet skelet van oorlogskameel opgegraven in Oostenrijk

WetenschapArcheologen hebben in een Oostenrijkse kelder het complete skelet van een kameel opgegraven. Uit een dna-analyse blijkt dat het dier in de zeventiende eeuw leefde en wellicht door het Ottomaanse leger werd ingezet als rijdier tijdens de slag om Wenen in 1683. Dat meldt de BBC.

JC 02-04-15, 15:20 Laatste update: 17-09-15, 00:57 Bron: BBC

'Hybride kamelen waren gemakkelijker onder controle te houden en ze waren steviger en groter. Deze dieren waren vooral geschikt voor militair gebruik'
Alfred Galik, archeoloog

Het is de eerste keer dat een intact kamelenskelet gevonden is in Oost-Europa. Uit de analyse van het dna blijkt dat het om een kruising van een kameel en een dromedaris gaat.

In die tijd waren zulke hybriden niet ongewoon, legt archeoloog Alfred Galik van de universiteit van Wenen uit. "Ze waren gemakkelijker onder controle te houden en ze waren steviger en groter. Deze dieren waren vooral geschikt voor militair gebruik."

De vondst, die werd gedaan tijdens een archeologisch onderzoek als voorbereiding op de bouw van een nieuw shoppingcenter, wordt beschreven in een artikel in het vakblad PLOS One. Het skelet werd teruggevonden tussen oude huisraad, die was gedumpt in een kelder in het stadje Tulln, op 20 kilometer van Wenen.

Strijd verloren

De slag om Wenen in 1683 is gekend omwille van het onevenwicht tussen beide kampen. De Ottomanen trokken met een leger van 138.000 man te paard en kameel naar Wenen om de stad te beleggen. De verenigde Pools-Oostenrijkse troepen waren slechts 20.000 man sterk. Toch werden de Turken verslagen.

Het skelet vertoont op diverse plaatsen symmetrische slijtage, die aangeeft dat de kameel als rijdier werd gebruikt. Interessant is dat het gevonden werd in een stad die wel omsingeld werd door de Turken, maar niet veroverd. De onderzoekers vermoeden dat het dier geruild of achtergelaten werd door de indringers, nadat ze de slag om Wenen verloren hadden.

Dat zou bovendien verklaren waarom de kameel niet werd opgegeten, wat het Ottomaanse leger wellicht wel gedaan zou hebben. Door dat gebruik zijn intacte skeletten zoals dit exemplaar zeer zeldzaam.