De Gramartboden: op deze steile muur wordt volgende zondag het WK in Innsbruck beslist

Geitenpad naar de hel

JDK/Tirol Cycling Team
Snel naar de hel én traag naar de hemel: de keuze die Bazart nog kreeg, stelt zich op de Gramartboden niet. Sterven doe je er hoe dan ook. De kunst wordt om het volgende week zondag, in volle finale van het WK voor profs in Innsbruck, net iets trager te doen dan de rest. Wie daar in slaagt, ziet een regenboog verschijnen.

Aangenaam kan je onze kennismaking niet noemen met het ‘beest’ van de Oostenrijkse wereldtitelstrijd. Daarvoor ziet het er iets te vervaarlijk uit. Genadig, nochtans, wanneer het zich aan de oevers van de Inn vanuit het centrum van Hötting, een voorstadje van Innsbruck, opricht. Slingerend aan 7 à 7,5% tussen de huizen door. Waarbij meteen opvalt hoe smal de ‘Rennstrecke’ daar is. Hooguit twee meter, van gevel tot gevel. "Verrassend toch, dat zo’n geitenpad werd vrijgegeven voor de organisatie van een officiële wielerwedstrijd", vindt een lokale wielertoerist. "Een WK dan nog wel!"

Even verderop gaat de Dorfgasse naadloos over in de Gramartstrasse en begint in het bos het echte werk. Deel twee van de 2,8 kilometer lange klim (899 meter) met gemiddeld stijgingspercentage van 11,5% helt ongemeen steil. Een Tsjechische U23-renner zwoegt zich redelijk gezwind naar boven. Onze wielertoerist doet het met de mountainbike iets rustiger aan. Híer was het dat opper-duivel Didi Senft vorig jaar tijdens de cyclosportieve ‘Ride With Passion Tour’ poseerde bij een bord ‘Highway To Höll’ met het piekpercentage 25% en de deelnemers de stuipen op het lijf joeg. "Met dank aan de oorspronkelijke naam van deze beklimming", stuurt de wielertoerist ons bij. (lacht) "U merkt het zelf: dit werd niet voor niets de ‘Hel’ genoemd. Het asfalt ligt er ook niet al te netjes bij. Maar bergop heb je daar geen last van. Gelukkig is het wegdek in de afdaling wel in onberispelijke staat. Daar zal het supersnel gaan zondag."

Tirol Cycling Team

We nemen de proef op de som en kunnen alleen maar beamen. Aan het Gramarthof — ‘Mit hausgemachtes Eis’, voor de liefhebbers — zwenkt de (bredere) weg naar rechts en stort hij zich na een paar kleine opstootjes en wat afplattingsverschijnselen met een rotvaart de dieperik in. Even het hoofd erbij houden toch nog in de bochtige laatste acht kilometer richting finish op de Rennweg in Innsbruck, met onder meer vier scherpe haarspeldcurves. Kinderspel wellicht voor volleerde dalers als Alaphilippe, Moscon of Valverde. Maar of zuiver klassieke kalibers als Sagan en Van Avermaet dáár nog in de spits zullen koersen? We betwijfelen het.

Verkenning Gramartboden: eerste deel klim (1).
JDK Verkenning Gramartboden: eerste deel klim (1).
Verkenning Gramartboden: eerste deel klim (2).
JDK Verkenning Gramartboden: eerste deel klim (2).
Verkenning Gramartboden: eerste deel klim (3).
JDK Verkenning Gramartboden: eerste deel klim (3).
Verkenning Gramartboden: de allersteilste passage (25%) in het slotgedeelte van de klim. Hier is het echt kruipen.
JDK Verkenning Gramartboden: de allersteilste passage (25%) in het slotgedeelte van de klim. Hier is het echt kruipen.
Verkenning Gramartboden: tweede (steile) gedeelte van de klim.
JDK Verkenning Gramartboden: tweede (steile) gedeelte van de klim.
Verkenning Gramartboden: zicht boven op de top.
JDK Verkenning Gramartboden: zicht boven op de top.



6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • rudolf jacobs

    laat ons hopen op geen regen en geen dodelijke ongevallen,dit is naar mijn bescheiden mening ,geen wereldkampioenschap waardig,te steil te smal en wegen zoals in belgie gewoon slecht

  • Chris Goossens

    Inderdaad Eric Maier: Dit hoort eigenlijk niet meer in een wegrit thuis. Steeds weer wil elke organisatie straffer doen als ooit tevoren. En organisaties als UCI gaan hier rustig in mee. Jammer, écht jammer voor de sport.

  • eric maier

    25% hoort eigenlijk niet thuis in een wegkoers. Meestal zijn de verschillen ook klein te nomen en is het gewoon een uitputting slag op de kracht, minder op puur klimvermogen. En het kiezen van de juiste versnellingscombinatie voor men start. Ik voorspel dat de koers heel lang gesloten blijft. mogelijk pas in de voorlaatste ronde of zelfs de laatste. 20km koers waarvan de rest automatisch de rol zal lossen zoals in een LBL.

  • Dirk Van Den Bossche

    Een WK parcours van 2 meter breed , is WK onwaardig. Hoeveel heeft UCI hier gekregen om dit goed te keuren ? Hopelijk geen regen !

  • wilfried de hert

    De Belge' moeten eigenlijk niet mee rijden.