Veelvraat Valverde veegt nu ook in Luik tegenstand op hoopje en komt zo tot op één zege van Eddy Merckx

TDW
Woensdag al oppermachtig in de Waalse Pijl en ook vandaag in Luik-Bastenaken-Luik stond er geen maat op Alejandro Valverde. De bijna 37-jarige Spanjaard, overmorgen is hij jarig, rekende in Luik met veel overmacht en klasse af met Daniel Martin en Michal Kwiatkowski, niet toevallig de twee grote outsiders. Na de aankomst toonde de Spaanse triomfator van Movistar trouwens dat hij een mens van vlees en bloed is door in tranen uit te barsten toen hij zijn zege opdroeg aan Michele Scarponi. Voor de start had Valverde al beloofd dat zijn prijzengeld integraal naar de familie van de betreurde Italiaan gaat.

Vrij van verdachtmakingen zal hij nooit zijn en in de late herfst van z'n carrière nog uitpakken met zo'n indrukwekkende explosies zal bij meer dan één collega de wenkbrauwen doen fronsen, maar Alejandro Valverde is een grote meneer. De manier waarop hij in het interview na zijn vierde zege in 'La Doyenne' de tranen niet langer de baas kon, was pakkend. Dat hij meteen aan Michele Scarponi dacht en diens door verdriet overmande familie is ontwapenend. Het toont aan dat de koers ondanks alles hooguit een belangrijke bijzaak is.

Koelbloedige killer
De manier waarop Valverde in Luik voor de vierde keer de boel oprolde, was al even indrukwekkend als zijn menselijkheid. In het slot op en over een nochtans ijzersterke Quick-Step-boy Daniel Martin, die in de slotkilometer eerst zelf nog de Italiaanse solist Davide Formolo van Canndonale had opgerold. Naar het wiel, eventjes blijven zitten en dan als een komeet naar de streep. Zijn derde dubbel Waalse Pijl - Luik-Bastenaken-Luik ook, het maakt alles nog zoveel straffer. Zoveel panache, zoveel koelbloedigheid. Een echte killer.

BELGA
TDW
BELGA

Wellens gokt en verliest
Vreemde koers trouwens vandaag, zou het aan die drie nieuwe hellingen gelegen hebben? Dat ga je ons niet horen beweren, het leken eerder de renners zelf die zich tot diep in de finale amper bekommerden om een marathonvlucht van acht stuks met daarbij onze landgenoot Bart De Clercq. De Zottegemnaar en zijn gezellen kregen ruim 13 minuten cadeau. Pas op 9 kilometer van de streep in Luik en na het verteren van op één na alle hellingen werd de laatste der Mohikanen Stephane Rossetto (Cofidis) opgeraapt. In het gezelschap van onze Tim Wellens (25), die zoals verwacht anticipeerde. Gegokt, maar verloren. Op Saint-Nicolas viel het doek voor de Limburger van Lotto-Soudal.

Straks naast Merckx?
Wat volgde, was het gebruikelijke steekspel met behoorlijk wat cartouches en versnellingen en vooral ook nog heel wat volk dat mocht dromen van de zege. Ook die andere Belgen Dylan Teuns en Greg Van Avermaet van BMC waren nog bij de les. Pas toen Daniel Martin met een late uitval de boel op stelten zette, was de beslissing in de maak. Alejandro Valverde zag in de Ier van Quick-Step een ideale springplank, wipte er vlotjes naartoe en na een momentje van recuperatie maakte hij er gehakt van. Tegen de explosiviteit van Valverde gewoon niks te beginnen. Als hij ook volgend jaar wint dan komt hij op gelijke hoogte met Eddy Merckx, alleen recordhouder met vijf zeges in Luik.

BELGA
TDW
BELGA
BELGA
BELGA
BELGA

Erelijst:

2017: Alejandro Valverde (Spa)

2016: Wout Poels (Ned)

2015: Alejandro Valverde (Spa)

2014: Simon Gerrans (Aus)

2013: Daniel Martin (Ier)

2012: Maxim Iglinsky (Kaz)

2011: Philippe Gilbert (BEL)

2010: Alexandre Vinokourov (Kaz)

2009: Andy Schleck (Lux)

2008: Alejandro Valverde (Spa)

2007: Danilo Di Luca (Ita)

2006: Alejandro Valverde (Spa)

2005: Alexandre Vinokourov (Kaz)

2004: Davide Rebellin (Ita)

2003: Tyler Hamilton (VSt)

2002: Paolo Bettini (Ita)

2001: Oscar Camenzind (Zwi)

2000: Paolo Bettini (Ita)

1999: Frank Vandenbroucke (BEL)

1998: Michele Bartoli (Ita)

1997: Michele Bartoli (Ita)

1996: Pascal Richard (Zwi)

1995: Mauro Gianetti (Zwi)

1994: Evgeni Berzin (Rus)

1993: Rolf Sörensen (Den)

1992: Dirk De Wolf (BEL)

1991: Moreno Argentin (Ita)

1990: Eric Van Lancker (BEL)

1989: Sean Kelly (Ier)

1988: Adri van der Poel (Ned)

1987: Moreno Argentin (Ita)

1986: Moreno Argentin (Ita)

1985: Moreno Argentin (Ita)

1984: Sean Kelly (Ier)

1983: Steven Rooks (Ned)

1982: Silvano Contini (Ita)

1981: Joseph Fuchs (Zwi)

1980: Bernard Hinault (Fra)

1979: Dietrich Thurau (Dui)

1978: Joseph Bruyere (BEL)

1977: Bernard Hinault (Fra)

1976: Joseph Bruyere (BEL)

1975: Eddy Merckx (BEL)

1974: Georges Pintens (BEL)

1973: Eddy Merckx (BEL)

1972: Eddy Merckx (BEL)

1971: Eddy Merckx (BEL)

1970: Roger De Vlaeminck (BEL)

1969: Eddy Merckx (BEL)

1968: Valere Vansweevelt (BEL)

1967: Walter Godefroot (BEL)

1966: Jacques Anquetil (Fra)

1965: Carmino Preziosi (Ita)

1964: Willy Bocklandt (BEL)

1963: Frans Melckenbeeck (BEL)

1962: Jef Planckaert (BEL)

1961: Rik Van Looy (BEL)

1960: Ab Geldermans (Ned)

1959: Fred De Bruyne (BEL)

1958: Fred De Bruyne (BEL)

1957: Germain Derijcke (BEL) en Frans Schoubben (BEL)

1956: Fred De Bruyne (BEL)

1955: Stan Ockers (BEL)

1954: Marcel Ernzer (Lux)

1953: Alois De Hertog (BEL)

1952: Ferdi Kubler (Zwi)

1951: Ferdi Kubler (Zwi)

1950: Prosper Depredomme (BEL)

1949: Camille Danguillaume (Fra)

1948: Maurice Mollin (BEL)

1947: Richard Depoorter (BEL)

1946: Prosper Depredomme (BEL)

1945: Jean Engels (BEL)

1943: Richard Depoorter (BEL)

1939: Albert Ritserveldt (BEL)

1938: Alphons Deloor (BEL)

1937: Eloi Meulenberg (BEL)

1936: Albert Beckaert (BEL)

1935: Alfons Schepers (BEL)

1934: Theo Herckenrath (BEL)

1933: François Gardier (BEL)

1932: Marcel Houyoux (BEL)

1931: Alfons Schepers (BEL)

1930: Hermann Buse (Dui)

1929: Alfons Schepers (BEL)

1928: Ernest Mottard (BEL)

1927: Maurice Raes (BEL)

1926: Dieudonné Smets (BEL)

1925: Georges Ronsse (BEL)

1924: René Vermandel (BEL)

1923: René Vermandel (BEL)

1922: Louis Mottiat (BEL)

1921: Louis Mottiat (BEL)

1920: Léon Scieur (BEL)

1919: Léon Devos (BEL)

1913: Maurits Moritz (BEL)

1912: Omer Verschoore (BEL)

1911: Joseph Van Daele (BEL)

1909: Victor Fastre (BEL)

1908: André Trousselier (Fra)

1894: Léon Houa (BEL)

1893: Léon Houa (BEL)

1892: Léon Houa (BEL)