Vansummeren ging door een diep dal: "Koers was mijn enige passie. Ik kon niet eens met een computer werken"

BELGA
Johan Vansummeren gaat toch vooral de geschiedenis in als de man die in 2011 Parijs-Roubaix op zijn palmares schreef. Ongetwijfeld het hoogtepunt van zijn carrière die abrupt werd afgebroken vanwege hartritmestoornissen. "Wat moest ik gaan doen? Koers was mijn enige passie", geeft Vansummeren toe dat hij diep heeft gezeten in De Zondag.

Het leven van de ondertussen 36-jarige Vansummeren ziet er momenteel heel anders uit. De fiets heeft hij al even aan de kant geschoven, ook al organiseert 'Summie' in het Griekse Loutraki enkele fietsvakanties. Er is nu zelfs tijd voor een nieuwe passie van hem. Op 3 maart gaat Vansummeren in de Arenacross aan het motorcrossen. "Let op: ik kan dat niet, motorcross. Of beter: nog niet. Ik ben van plan de knepen van het vak te leren. Ik zou het graag goed kunnen. Ik hou van de sport."

Toch houdt Vansummeren nog altijd een wrange nasmaak over aan zijn actieve wielercarrière. "In februari twee jaar geleden stelden de dokters hartritmestoornissen bij me vast. Ik moest stoppen met koersen. Toen heb ik wel vaak gedacht: had ik maar gewacht tot na het voorjaar om op controle te gaan. Mijn afscheid was pijnlijk." Vansummeren ging daarna door een zwarte periode. "Ik was zwartgallig, boos op alles en iedereen. Ik vond ook mezelf ambetant, maar ik kon er niet aan doen. Ik had weinig moraal om mijn leven opnieuw te organiseren. Wat moest ik gaan doen? Koers was mijn enige passie. Ik moest plots e-mails versturen. Ik kon niet eens met een computer werken. Ik heb dat allemaal moeten leren. (even stil) Ik kan niet zeggen dat ik een gelukkig man was."

TDW

"Ik mag mijn dromen vergeten"

Ook al was Vansummeren bij zijn afscheid 35 jaar oud, toch was onze landgenoot niet zinnens om zijn tweewieler aan de haak te hangen. "Ik was nog lang niet van plan om te stoppen. Ik kon sowieso voor twee jaar bijtekenen. Kijk naar Tossato of Rebellin: die mannen koersten tot ze de 40 voorbij waren. Dat wou ik ook. Ja, ik had drie dromen voor na mijn carrière: een marathon, de Cape Epic en een triatlon. Ik mag die allemaal vergeten. Je hart is zo bepalend voor je manier van leven. Je kan in niets nog volle bak gaan."




30 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • wil baken

    Zo een luxe leven dat het gewone leven zwaar lijkt....

  • Svekke De Criticus

    Aandachttrekker. Precies of de wereld vergaat

  • frieda schaut

    doe zoals museeuw en open een wielermuseum!

  • Edwine Van der Hoeven

    Solliciteer naar een job in het wielermilieu Johan, neem een voorbeeld aan Niels Albert.

  • Jan De Greef

    Met hartritmestoornissen zou ik geen competitiemotorcross rijden. Als je bedenkt hoe hoog de hartslag oploopt bij de start en slechts ietsje zakt tijdens de wedstrijd om weer te pieken bij de jumps, zeker op kunstmatig aangelegde parcoursen in stadions, dan speel je met vuur, Johan. Voor alle duidelijkheid: ik ben zelf een motorcrossfan. Let dus heel goed op en laat je goed medisch begeleiden. Succes gewenst!