Lekke band kost pechvogel Vanmarcke maar liefst zeven minuten

PHOTO_NEWS
Wat is er aan de hand met Sep Vanmarcke? In het voorjaar wist hij die langverwachte topklassieker niet binnen te halen en ook in de Tour kon hij niet schitteren in de etappe die hij maanden van tevoren met rood had aangestipt. De kasseivreter van LottoNL-Jumbo wacht op zijn 26ste nog altijd op die verlossende klepper van een overwinning. Al zijn er verzachtende omstandigheden, zeker voor wat vandaag betreft. Een bandenwissel van zeven minuten bijvoorbeeld.

De West-Vlaming kende dus weer eens zijn stilaan traditionele dosis pech. In de finale reed hij maar liefst twee keer lek, te veel van het goeie toch wel. Zelfs voor een sterke beer als Vanmarcke. Of het materiaal daar voor iets tussenzit, laten we in het midden maar het is opvallend dat de Kortrijkzaan vaak op beslissende momenten de pechduivel aan zijn zijde moet verwelkomen.

Indruk op kasseien
Het begon nochtans uitstekend want op de eerste kasseistrook van zes in de finale - die in Pont-à-Celles even niet meegerekend - gaf de klassieke specialist van LottoNL er meteen een lap op. De 1.200 meter van Famars waren ideaal om op te warmen. Ook op de langste rij kinderkopjes van Fontaine-au-Tertre à Quiévy (3.700 meter) gaf Vanmarcke fameus van jetje. Die had een superdag zo leek het wel.

Fatale lekke band
En dan sloeg het noodlot toe. Met nog 20 kilometer op de teller een eerste lekke band. Ontgoocheling in de Vlaamse huiskamer maar de tweede van Parijs-Roubaix 2013 kon in het zog van Tony Martin weer komen aansluiten. Oef! Nog altijd kansen op winst, maar op 7,5 kilometer van de finish in Cambrai stond hij daar weer met een leegloper. Het duurde zeven (!) minuten voor Vanmarcke weer op pad kon en zo finishte hij als 145ste op 7 minuten van winnaar Tony Martin. Pech, brute pech.

PHOTO_NEWS

Reactie Sep Vanmarcke:

"Ik keek zo lang uit naar deze etappe en ik heb er alles aan gedaan om hier een goed resultaat te rijden, maar door pech is me dat niet gelukt. Ik ben zwaar ontgoocheld. Ik kwam na mijn eerste lekke band nog terug, maar moest toen op de laatste strook risico's nemen om op te kunnen schuiven. Door het stof zag ik al snel geen hand meer voor ogen en vervolgens reed ik nog een keer lek. Toen wist ik dat het over en out was. Het is jammer dat het zo eindigt want ik had hier meer van verwacht."

PHOTO_NEWS
PHOTO_NEWS
PHOTO_NEWS