Lefevere plant zwaar feestje voor afscheid Boonen: "Hoe ik er morgenochtend aan toe ben, dat kan ik niet zeggen"

TDW
Een hand, en dan weglopen. Dat zou voor Patrick Lefevere (62) het ideale afscheid van Tom Boonen zijn. Maar omdat dat niet lukt, organiseert de manager die Boonen vijftien jaar onder contract heeft gehad, op zondagavond 9 april toch een stevig afscheidsfeestje. "Ik ga erin vliegen. Hoe ik er maandagmorgen aan toe ben, dat kan ik niet zeggen."

"We zullen het afscheid van Tom twee keer vieren. Zondagavond 9 april hebben we een feestje in 't Nieuw Stadion in Gent. Dat is exclusief voor de ploeg, die toch 75 mensen telt. Ook de ouders van Tom, enkele vrienden en een paar sponsors zijn geïnviteerd. We kunnen Tom niet met lege handen naar huis laten gaan. En op 29 april viert Tom zelf nog een keer afscheid in Mol. Daar zal het er waarschijnlijk wilder aan toe gaan."

Ben je een goede afscheidnemer?
"Neen. Het liefst zou ik Tom een hand geven en meteen weglopen."

Dan toch emotie bij de harde ploegmanager.
"Dat kan niet anders, wanneer je vijftien jaar met iemand hebt samengewerkt, in goede en slechte omstandigheden. Tom heeft de ploeg op bepaalde momenten op de kaart gehouden. Wij hebben hem altijd gesteund. Om het in mooie marketingtermen te zeggen: het is bijna altijd een win-winsituatie geweest. Maar met een zakelijk brein alleen blijft de samenwerking geen vijftien jaar duren. Er moet emotie mee gepaard gaan. En trouw, van beide kanten. Tom reed graag voor ons huis van vertrouwen."

Vijftien jaar is uitzonderlijk lang in het wielrennen.
"Tom zal de laatste der Mohikanen zijn. Moderne managers sturen niet noodzakelijk aan op een langdurige samenwerking."

Die moderne manager had Tom Boonen ook: Paul De Geyter.
"Met Paul De Geyter heb ik altijd een speciale relatie gehad. Hij heeft mij nooit het mes op de keel gezet. Hij weet ook dat ik hem in het begin van zijn carrière enorm heb gesteund. De Geyter had maar twee renners: Bobby Julich en Frank Vandenbroucke. Ik heb daar Richard Virenque ondergebracht. Johan Museeuw is op zijn visitekaartje gaan staan. Dan is Peter Van Petegem gekomen; die bracht Robbie McEwen mee. Toen heb ik Fred Rodriguez naar Paul De Geyter gestuurd. Rodriguez bracht zelf ook een paar andere Amerikanen mee. Paul is dat nooit vergeten."

Wat bedoel je dan, dat hij jou niet het mes op de keel heeft gezet?
"We zijn nooit op het punt gekomen dat geld een breekpunt zou worden. Tom heeft één of twee keer een serieus aanbod van een andere ploeg gekregen. Maar als hij dan het hele plaatje bekeek, koos hij toch voor ons. Als het Tom erom te doen was geweest zoveel mogelijk geld uit zijn carrière te halen, dan denk ik niet dat hij bij ons moest blijven. Op een bepaald moment wel, maar op een bepaald moment was ons budget toch veel minder. Dat heeft geduurd tot Bakala ons kwam redden. Wat hij nog altijd doet trouwens."

BELGA
TDW

Hoe is jouw relatie met Tom Boonen?
"Ik denk niet dat ik Tom vier keer in een jaar bel. Men dacht altijd dat ik met Tom zo'n relatie onderhield als destijds met Johan Museeuw. Maar dat is niet zo. Museeuw en ik, dat waren West-Vlamingen onder elkaar. In de tijd van Museeuw was ik ook nog ploegleider. Voor Tom ben ik altijd honderd procent manager geweest. Dat zorgt voor een andere verhouding."

Een koele relatie hebben jullie toch ook niet.
"Als we elkaar zien is het altijd even hartelijk. Ik ken renners die mij tien keer zeggen hoe graag ze mij zien. Maar je weet dat ze het niet menen. Tom is niet zo en ik ben ook zo niet. Dan liever een renner die niks zegt, maar van wie je wel de waardering voelt."

Hoe houd je de zakelijke kant gescheiden van de persoonlijke waardering voor Tom Boonen?
"Met Tom is dat niet zo moeilijk. Tom is geboren in 1980, dat is het geboortejaar van mijn oudste zoon. Ze hebben samen gekoerst. Ik ken Tom van sinds hij vijftien was. Zijn profdebuut heeft hij niet bij ons gemaakt. Tom is naar de concurrentie gegaan, met Dirk Demol is hij bij US Postal terechtgekomen. Maar toen, in 2002, kreeg ik dat bewuste telefoontje van Paul De Geyter. Tom voelde zich niet meer zo goed bij US Postal, zei hij, omdat het accent helemaal op Lance Armstrong lag. Tom had het gevoel dat hij bij US Postal niet alles uit zijn carrière kon halen. En of ik interesse had? Op die manier is Tom toch in de goede stal geraakt."

Boonen lag onder contract.
"Ik heb dat contract afgekocht."

70.000 euro.
"Ik spreek niet over bedragen. Tom kon dat niet betalen. Zijn ouders ook niet. Ik heb een factuur gevraagd aan Johan Bruyneel en dan heb ik het bedrag betaald. Ik zou dat verrekenen in het nieuwe contract van Tom. Alleen heeft Tom nooit zijn contract uitgedaan. Tom won een rit in de Ronde van België in 2003. Die avond zijn Manolo Saiz (ex-ploegleider Once, red.) en Walter Godefroot (ex-manager Telekom, red.) bij mij gekomen. Ze zeiden: bied die jongen een langdurig contract, anders lopen wij met hem weg. Dat heb ik gedaan. Ik heb het contract van Tom Boonen opengebroken voor nog een keer drie jaar. "

Dat was wel erg vriendelijk van Saiz en Godefroot.
"Ja, maar ik was ook al vriendelijk geweest met hen. Dat was toen ik nog voor Mapei werkte. Squinzi, sponsor en eigenaar van Mapei, zei dat ik een bod op Erik Zabel moest doen, die toen voor Telekom reed. 's Avonds logeerden Walter Godefroot en ik in hetzelfde hotel in Saint-Raphael. Ik zei tegen Godefroot: Squinzi vraagt me om te bieden op Erik Zabel, ik moet. Zabel paste op dat moment niet in onze ploeg. Hij was wel belangrijk voor de Duitse markt. 's Anderendaags is Godefroot me komen vertellen dat hij Zabel een nieuw contract van drie jaar had gegeven."

"Met Manolo Saiz had ik ook wel een goede verstandhouding. We deelden dezelfde visie over de toekomst van het wielrennen. We hebben ook wel woorden gehad."

Heeft Tom dan ooit een contract uitgedaan?
"De eerste keer was twee jaar geleden. Na dat fameuze seizoen 2005, waarin hij de E3 Harelbeke, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en het wereldkampioenschap won, hebben we zijn contract nog een keer aangepast. We hebben altijd gewerkt met een hoog basisloon en bonussen voor de grote koersen: WK, Ronde van Vlaanderen, Roubaix. Daar is nooit iemand nerveus van geworden. Tom niet en wij niet. Na 2005 heeft Tom jarenlang voor hetzelfde loon gekoerst."

In 2009 en 2010 was hij niet erg gelukkig bij de ploeg.
"Het budget was minder. En Tom maakte zich lastig over de Merckx-fietsen. Die waren in de plaats gekomen van de Specialized-fietsen waar we in 2009 mee reden. Maar toen was er die cocaïne-affaire waarvoor Specialized meende een enorm stuk van hun sponsorbudget te moeten inhouden. Dat werd ruzie. En in 2010 reden we dus met Merckx-fietsen. Tom was niet blij. 'Hoe lang moeten we nog met die tractor rijden?', vroeg hij. Dan zijn we toch weer naar Specialized gegaan."

Er was toch meer nodig dan een nieuwe fiets om Boonen blij te maken?
"We hebben de hele ploeg gemoderniseerd. Rolf Aldag en Brian Holm kwamen erbij als nieuwe ploegleiders, we hebben ook een jonge Duitse dokter aangeworven. Zij brachten nieuwe ideeën aan. Ze kwamen als geroepen om de ploeg nieuw leven in te blazen. Tom wist dat ik geen man ben van loze woorden. Ik had hem vernieuwing beloofd, ik heb me daaraan gehouden."

BELGA
BELGA

Boonen heeft jou verplicht om jezelf opnieuw uit te vinden.
"Voor mij was de vraag: stop ik met de ploeg of niet? Iedereen vond me moe en gelaten. Dat was niet waar. De middelen waren beperkt. Maar we moesten moderniseren. We huurden het Sheratonhotel in Brussel, voor de eerste meeting na afloop van het seizoen. Hoe we dat hebben aangepakt, daar was iedereen van onder de indruk. Ik stelde de nieuwe trui voor, iedereen was enthousiast, en het is niet meer stilgevallen."

Je had Boonen natuurlijk vol gesteund in die cocaïne-affaire.
"Ik heb dat altijd met mijn renners gedaan. Ook met Frank Vandenbroucke. Met Museeuw was het moeilijker. De UCI verplichtte ons om wie ook maar een beetje dopingverdacht was uit de ploeg te zetten. Zo niet riskeerden we onze ProTour-licentie te verliezen. Met Museeuw had ik geen keuze. Met Tom Boonen hebben we getoond dat we ballen aan ons lijf hadden. Die cocaïne-affaire was een privézaak. Het was onterecht dat ASO Tom de toegang tot de Tour ontzegde. Mannen die echt gedopeerd waren, mochten wel nog rijden."

"Toen zijn we naar de rechtbank in Parijs gestapt. Niemand durft tegen de Tour in te gaan. Ik heb het wel gedaan."

Van 148 overwinningen heeft Boonen er maar drie niet bij jullie behaald.
"Het zou van een enorme pretentie getuigen mocht ik zeggen dat, wanneer hij in 2002 bij ons tekende, ik toen al wist wat er vandaag op zijn palmares zou staan."

Misschien had hij nog meer kunnen winnen.
"Die indruk heb ik ook. Als Tom een echte streber was geweest, als hij zijn ploegmaats het licht in de ogen niet had gegund, dan stonden er nu waarschijnlijk meer overwinningen op zijn palmares. Tom was geen killer pur sang. Wel een killer op de grote momenten. Ik ben daar blij om. Als Tom een kannibaal was geweest, dan was hij waarschijnlijk vandaag geen coureur meer. Was hij een echte killer geweest, dan was hij ook wel vaker gestart in de Tour. Terwijl hij van nature een erg lage hematocriet heeft en dus niet geschikt is voor de Tour."

Boonen is altijd het uithangbord van de ploeg geweest.
"Hij oversteeg het wielrennen. Alleen in het Parochieblad heeft hij niet gestaan. We hebben toegelaten dat hij geleefd werd. En nu weer. Toen Tom ziek werd in Kuurne, had ik het gevoel dat het hem allemaal te veel was geworden. Te veel interviews, te veel druk, ook van de sponsors. Na Kuurne hebben we alles afgezegd."

Zijn populariteit heeft jou natuurlijk ook geen windeieren gelegd.
"Neen, jammer genoeg heeft het mij nooit extra sponsorbudgetten opgeleverd. Ik had een bonussysteem voor de sponsors moeten bedenken. Maar daar is het wielrennen niet rijp voor."

En nu ben je de architect van zijn afscheid.
"Ik was daar zeer 'ferm' in. Mensen zijn slecht. Welke carrière je ook hebt gemaakt, ze onthouden alleen je laatste prestaties. Als je dan niet meer het niveau van vroeger haalt, zijn ze genadeloos. Dat zou voor mij erg pijnlijk zijn geweest. Ik wens het Tom niet toe. Ik zal erg fier zijn wanneer hij op een mooie manier 9 april haalt en in schoonheid afscheid kan nemen. Hij moet daarvoor Roubaix niet winnen. Dat zou natuurlijk fantastisch zijn. Maar ook zonder zege zal het goed zijn."

Je hebt toch moeite moeten doen om het zover te krijgen.
"Op een bepaald moment lagen de standpunten erg ver uit elkaar. Ik moest Tom een duwtje geven in de goede richting, dat was niet gemakkelijk. Hij zei me vorig jaar dat hij nog twee jaar wilde koersen. Hij zei toen ook dat, zonder zijn val in Abu Dhabi, Peter Sagan hem er nooit had afgereden in de Ronde van Vlaanderen. Ik dacht, dit lijkt veel op Johan Museeuw. Als ze een keer op hun kop zijn gevallen, worden ze soms iets te euforisch. Het was heel nipt vorig jaar voor Tom om D-day, Parijs-Roubaix, te halen. Dat kun je geen twee keer herhalen. Tom besefte in Abu Dhabi nog niet half hoe erg het was."

Je had al schrik in Parijs-Nice 2015, toen hij daar viel.
"Ik was toen al bezig met een mooi einde, ja."

TDW
BELGA

Kan hij Roubaix nog winnen?
"Als alles meezit wel. Hij zal erg geviseerd worden. Atletisch heeft hij het in zich. Op de Paterberg rijdt hij de anderen niet meer uit het wiel. Roubaix zal anders zijn. Hij plooit een beetje, maar hij kraakt niet."

Hij had vorig jaar kunnen winnen.
"Ik dacht: als hij wint, dan laat ik me achterwaarts op het gras vallen en blijf ik vijf minuten liggen. Zondag misschien. Ik hoop dan wel dat ze me niet met de ambulance moeten wegvoeren, zoals in 2000."

Wat blijft je altijd bij?
"Madrid 2005 was prachtig, de eerste Ronde van Vlaanderen, de vier klassieke zeges in 2012, de eerste ritzege in de Tour, de stress van de groene trui. Ik heb ook geleerd van Tom. Zijn relativeringsvermogen, dat heb ik nog altijd niet. Het is al veel verbeterd. Dankzij Tom."

Misschien moet Tom tegen jou zeggen dat het voor jou ook tijd is om te stoppen.
"Dat is meer iets voor Wilfried Peeters, alleen weet hij het nog niet (lacht). Ik ga niet stoppen, neen. Ik ben nodig om het voortbestaan van de ploeg te verzekeren. Misschien lukt het niet. Maar als het lukt, zal het mijn verdienste zijn."

Wat ga jij dan doen morgen?
"Vanavond vlieg ik erin. Hoe ik er maandag aan toe zal zijn, dat weet ik niet."

belga
BELGA