De HEL als speeltuin: 14 keer aan de start, vier keer op hoogste schavotje

HLN
De carrière van Tom Boonen zit erop. In Parijs-Roubaix flikte hij zijn laatste kunstje, maar het werd geen geen afscheid in schoonheid. 13de en dus géén vijfde kasseisteen op zijn geliefde wielerpiste. Het neemt niet weg dat het klassieke uithangbord van Quick-Step Floors in de voorbije 15 jaar meermaals schitterde in de 'Hel van het Noorden'. 14 keer aan de start met 4 zeges, een indrukwekkend bilan. Adieu Tom.

Podium bij debuut

2002: 3de plaats  
Wat een kennismaking voor de 21-jarige Tom Boonen met Parijs-Roubaix. In zijn allereerste deelname aan de kasseiklassieker eindigt hij op de derde plaats. De overwinning is voor een ongenaakbare Johan Museeuw, na een solo van veertig kilometer. Boonen leidt de achtervolging in dienst van George Hincapie bij de US Postal ploeg. Wanneer Hincapie ten val komt op het modderige parcours zet Boonen door samen met de Duitser Stephen Wesemann. De twee kunnen Museeuw niet meer bedreigen die uiteindelijk met een voorsprong van ruim drie minuten de Vélodrome opdraait. Boonen verliest de spurt om de tweede plaats, maar mag als laatste toch mee het podium op.  

TDW

In dienst van Museeuw

2003: 24ste plaats
De Hel van het Noorden wordt letterlijk een helletocht voor Tom Boonen. Nog voor de eerste kasseistrook wordt hij opgehouden door een valpartij. Toen hij even later samen met Max Sciandri nog eens tegen de vlakte ging is het helemaal voorbij. Boonen verschijnt ook niet ongehavend aan de start van Parijs-Roubaix nadat hij in Gent-Wevelgem na streep tegen een fotograaf was geknald. Een pijnlijke lies en pech zorgen ervoor dat Boonen in 2003 nooit een rol van betekenis kan spelen. Hij finisht als 24ste op 2:38 van de winnaar, Peter Van Petegem.

© PHOTO NEWS

Top-10 als meesterknecht

2004: 9de plaats
In 2004 begint Tom Boonen voor de QuickStep-Davitamon-ploeg als meesterknecht voor Johan Museeuw aan Parijs-Roubaix. Alles verloopt perfect en Boonen maakt de koers hard in functie van zijn kopman. Op Carrefour de l'Arbre gaat Museeuw als een gek tekeer en moet Boonen afhaken. Museeuw trekt met een elitegroepje naar de finish en lijkt op weg naar zijn vierde eindzege in Parijs-Roubaix. Tot een lekke band op zes kilometer van het einde er anders over beslist. De Zweed Magnus Bäckstedt pakt de eindoverwinning. Boonen wordt 9de op een halve minuut.

Photonews

Eerste kassei, eerste dubbel

2005: 1ste plaats
In een beklijvende spurt met drie op de piste van Roubaix, wint Tom Boonen in 2005 zijn allereerste kasseiklassieker. Hij is sneller dan zijn voormalige ploegmaat George Hincapie en Juan Antonio Flecha. Een week eerder had Boonen ook al toegeslagen in de Ronde Van Vlaanderen. Met nog de E3 Harelbeke en het WK in Madrid beleeft de amper 24-jarige 'Bom van Balen' aan absoluut topseizoen.

TDW

Op podium dankzij spoorwegincident

2006: 2de plaats
Al vanaf het bos van Walles Arenberg is duidelijk welke twee de sterksten in koers zijn. Tom Boonen en Fabian Cancellara. Na hun machtsontplooiing in het bos blijft er een kopgroep van 17 renners. Enig nadeel voor Boonen: geen enkele van zijn ploegmakkers kan zijn tempo aan en dus zit hij al snel geïsoleerd. Van Petegem en Hoste zijn de andere Belgen die mee de finale kleuren. Wanneer Cancellara een aanval van de Rus Gusev countert moet iedereen passen. In de achtervolging op Cancellara ontstat een achtervolgend trio bestaande uit Gusev, Hoste en Van Petegem. Dat trio negeert een gesloten spooroverweg en wordt uiteindelijk gediskwalificeerd. Tom Boonen die als vijfde over de eindstreep rijdt, wordt daardoor toch nog 2de in de officiële uitslag op bijna 2 minuten van Spartacus.

Photonews

Slachtoffer van eigen sterkte

2007: 6de plaats
Tom Boonen start ook in 2007 als topfavoriet, maar botst dat jaar op een beresterke vroege vluchter: Stuart O'Gready. Die is met een omvangrijke groep al na dertig kilometer in de aanval getrokken. Boonen voert de forcing in het bos van Wallers Arenberg, maar zal nooit meer vooraan in de koers geraken. Het slachtoffer van zijn eigen macht, want in de achtervolgende groep moet hij zo goed als al het werk voor zijn rekening nemen. Niemand van de andere favorieten wil het riskeren om met Boonen naar de Roubaix te rijden. Boonen wordt in de eindklassering zesde op iets minder dan een minuut van de Australische winnaar.

Photonews

Sneller dan Cancellara en Ballan

2008: 1ste plaats
In 2008 slaat Tom Boonen voor een tweede keer toe in Roubaix. Op 35 kilometer van de meet trekt hij fors door op de kasseien en rijdt hij zowat iedereen uit het wiel. Leif Hoste zit in de achtergrond gevangen met de luitenanten Devolder en O'Grady. Enkel Fabian Cancellara en Alessandro Ballan kunnen het verschroeiende tempo van Boonen aan. Met z'n drieën spurten ze voor de zege op de velodroom. Net als in 2005 is Boonen de rapste en mag hij de kassei in de lucht steken.

TDW

Majestueuze solo

2009: 1ste plaats  
In 2009 volgt een ontketende Tom Boonen zichzelf op. Niet in de spurt zoals het jaar voordien, maar met een majestueuze solo. Letterlijk een afvallingskoers, want voorin gaan alle favorieten wel eens tegen de vlakte. In het bos van Wallers schudt Boonen een eerste keer aan de boom, een teken van zijn superdag. Pozzato, Flecha, Hoste en Hushovd zijn de enigen die min of meer in zijn wiel kunnen blijven. Die laatste drie schakelen zichzelf uit door een val en in een man-tegen-man-duel is Boonen duidelijk sterker dan Pozzato. Nummer 3 is een feit.

TDW

Geen maat op Cancellara

2010: 5de plaats
Eén op moment van onachtzaamheid en Tom Boonen - in de Belgische kampioenstrui - kan fluiten naar een derde opeenvolgende zege in Parijs-Roubaix. Cancellara is net als een week eerder in de Ronde van Vlaanderen ongenaakbaar in de Hel van het Noorden. Op de strook van 'Orchies' deelt Boonen een prikje uit, maar Cancellara is niet onder de indruk. Op 50 kilometer van het einde schakelt Cancellara de turbo aan en rijdt hij weg uit de groep der favorieten. Björn Leukemans is de enige van de koplopers die nog even een poging onderneemt om zijn wagonnetje aan te haken bij de Zwitser, maar ook hij wordt gewoon weg geblazen. Wat volgt is een enorme machtsontplooiing van Cancellara, Boonen eindigt op een vijfde plaats op meer dan drie minuten van de winnaar.

Photo News

Rotdag met superbenen

2011: Opgave  
Benen om te winnen, maar toch moeten opgeven. In 2011 is dat het verhaal van Tom Boonen in Parijs-Roubaix. De enige keer trouwens dat Boonen niet finisht in de kasseikoers. De miserie begint al in het bos van Wallers waar zijn ketting op de dool gaat. Boonen staat de voet op het moment dat traditioneel gezien de eerste schifting wordt doorgevoerd en moet meer dan een minuut wachten op een fietswissel. Hij vecht nog terug en komt tot op 15 seconden van de groep Cancellara, maar wanneer zijn bidon uit de houder springt en in zijn achterwiel slaagt is het schluss voor Boonen. Op vijftig kilometer van het einde houdt Boonen het voor bekeken en stapt hij af.

BELGA

In stijl naast Roger De Vlaeminck

2012: 1ste plaats  
In het voorjaar van 2012 is Tom Boonen oppermachtig. Voor hij door de Hel van het Noorden vlamt heeft hij al de E3, Gent-Wevelgem en de Ronde van Vlaanderen gewonnen. En ook in Roubaix staat er geen maat op Boonen. Op 60 kilometer van de streep rijdt hij weg met Pozzato en Ballan in het wiel. Even later duwt Boonen de Italianen samen met zijn ploegmakker Terpstra in het defensief. Terpstra moet een ontketende Boonen laten gaan en haakt af. Het begin van een indrukwekkende solo richting Roubaix. Boonen pakt zijn vierde kassei in stijl, Roger De Vlaeminck moet de titel van 'Monsieur Paris-Roubaix' vanaf nu delen.

TDW

2013: Geen deelname door gebroken rib

Gevangen door Terpstra

2014: 10de plaats 
Vreemde vaststelling. 12 jaar na zijn debuut in Parijs-Roubaix rijdt Tom Boonen voor het eerst lek. Het deert hem niet, Boonen versnelt en vlamt in geen tijd het gat met de vluchters dicht. Maar door de imponerende manier van koersen wil niemand samenwerken met Boonen, die daardoor zichtbaar geïrriteerd raakt. Op twintig kilometer van de meet trekt Sep Vanmarcke in het offensief. Op acht kilometer van de streep krijgen we acht leiders. De drie renners van Omega Pharma Quickstep zijn met drie en spelen het ploegenspel perfect. Terpstra kiest het hazenpad en stoomt zonder omkijken naar de overwinning. Boonen finisht nog net binnen de top tien, maar is achteraf dolgelukkig voor zijn Nederlandse ploegmakker.

TDW

2015: Geen deelname door schouderblessure

Op zucht van absoluut record

2016: 2de plaats  
Parijs-Roubaix editie 2016 was zonder twijfel één van de spannendste races van de afgelopen jaren. Na het bos van Wallers zit de koers van Sagan en Cancellara er eigenlijk al op. De twee spelen door een oponthoud geen rol van betekenis. Boonen, Stannard, Vanmarcke, Hagen en de overgebleven vroege vluchter Mathew Hayman strijden onder mekaar voor de overwinning. Met vijf draaien ze de piste van Roubaix en Boonen lijkt de beste papieren te hebben om alleen recordhouder te worden. Boonen laat zich echter verrassen door Vanmarcke waardoor hij even ingesloten geraakt. Hayman ruikt zijn kans en zet vol aan, Boonen strandt op een half wiel van de Australiër.

TDW

Geen kers op de taart

2017: 13de plaats
Quick-Step Floors kwam in de allerlaatste Parijs-Roubaix van Tom Boonen aan de start als hét te kloppen blok, maar het werd een dag om snel te vergeten voor de mannen van Patrick Lefevere. Yves Lampaert en Niki Terpstra al snel uit koers geslagen en in de finale enkel nog Zdenek Stybar aan de zijde van Boonen. En die kleurde dan nog zelf de finale samen met Greg Van Avermaet en Sebastian Langeveld. De 36-jarige Boonen in zijn afscheidskoers gevangen en zo werd het een frustrerend afscheid van zijn favoriete monument. Uiteindelijk moest Stybar zich tevreden stellen met een tweede plaats na Van Avermaet. Boonen himself werd 13de, aandringen, deed hij zelfs niet meer. En dan nu een feestje bouwen en volop genieten van alle mooie dingen in het leven, te beginnen met vrouw en kinderen.

Photonews