Mathieu van der Poel pakt iedereen opnieuw in met stuntwerk en geweldige remonte: “Een van de strafste nummers van de jongste jaren”

PN/rv
Vierde in zijn eerste Ronde van Vlaanderen. Net zoals hij ook vierde werd in Gent-Wevelgem. Maar wat als Mathieu van der Poel (24) niet zwaar tegen de grond smakte? “Ik ben al blij dat ik hier nog heelhuids zit”, aldus de Nederlandse wonderknaap in de studio van Sporza.

Het was waarschijnlijk hét moment dat zal bijblijven van de 103de Ronde van Vlaanderen. Van der Poel die na trek-en duwwerk van de weg raakte, gedwongen werd een bloembak te ontwijken waardoor zijn wiel brak en hij hard ten val kwam. “De valpartij kwam stom tot stand. Ik zat helemaal rechts en botste bijna tegen de bloembakken. Daarom wilde ik het randje pakken, maar mijn wiel brak van voren door de stoeprand”, aldus VDP bij Sporza. “Ik had geluk dat mijn wiel niet gelijk in tweeën breekt. Nu was mijn wiel half door en dan breekt het volledig als ik bijna stil sta. In eerste instantie doet de val wel even pijn, maar dan begin je terug te denken dat het nog zestig kilometer was.”

Alleen over mijn witte broek was niet iedereen onverdeeld enthousiast

Een lachende Mathieu van der Poel

Bloed aan het onderbeen en de elleboog, maar verder leek de schade mee te vallen. “Mijn elleboog heeft de meest impact opgevangen, maar al bij al viel het mee. Ik kreeg een nieuwe fiets van de volgwagen, maar toen begon mijn finale al. Ik had niet gedacht dat ik nog in koers zou komen.”

BELGA

En wat voor een finale reed Van der Poel. De Nederlander, ook in de cross geregeld geroemd om zijn stunt- en vliegwerk, kreeg de mooiste lofbetuigingen in de Sporza-studio.  “Een van de strafste nummers van de voorbije jaren uit de koers” of, dixit Sep Vanmarcke, “inhoud, talent en klasse: deze kerel heeft alles. Op de echte parcourskennis na”. Van der Poel zelf over die remonte: “Na mijn val heb ik twintig minuten tot een halfuur alleen tempo gereden. Elke klim reed ik gewoon à bloc. Toen ik terugkwam bij het peloton zat Stijn (Devolder, nvdr) er nog en die heeft me daar goed geholpen. Ik had ook geluk dat ze net wat rustig reden, maar ook daarna was ik bovenop nog met de besten mee. Dat was een serieuze vertrouwensboost. Om de Paterberg zo nog naar boven te rijden, daar ben ik heel tevreden mee”, aldus de wereldkampioen veldrijden, die als eerste van de favorieten bovenkwam op de Pater. “Alleen had ik dan wel mijn beste pijlen verschoten.” En ging hij haast nog eens tegen de vlakte. “Dat was een onoplettendheidje. Ik zat op het lint en keek even niet goed uit.”

Bovendien: VDP kwam te laat om Bettiol te zien vertrekken, laat staan dat hij hem nog kon terughalen. En in de spurt om een plek op het podium werd hij net geklopt door Alexander Kristoff. “Die vierde plaats was enerzijds misschien de meest ondankbare. Net als in Gent-Wevelgem. Anderzijds: hier ben ik heel trots op. En ik zal zeker terugkomen om hier op het podium te komen”, belooft de Nederlandse kampioen, die geen Parijs-Roubaix rijdt (Vanmarcke: “Gelukkig dat hij ons nog een jaartje spaart, want die koers moet hem nog beter liggen) maar wel nog iets wil laten zien in de Brabantse Pijl en de Amstel Gold Race. En hij zal ook nog even nadenken over zijn witte broek. “Dat was misschien het enige waar niet iedereen onverdeeld enthousiast over was”, lachte hij.

Photo News
BELGA
Photo News
BELGA PHOTO DIRK WAEM
BELGA BELGA PHOTO DIRK WAEM



39 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • jacques weterings

    Aan het einde van het wegseizoen zullen we de rekening maken.

  • jos jansen

    Ik denk dat VDP beter bij het crossen blijft!

  • Johan Maddens

    Na zijn val betaste VDP steeds zijn bovenarm , ik dacht dat het gedaan was . Verloor 45 seconden en in een kwartier was hij weer vooraan . Heel straf , nog nooit eerder geweten .

  • sylvain roobaert

    Geen discutie nodig , gewoon super talent en de beste op bijna alle vlakken

  • Frank Collier

    Een acrobaat