Mama Evenepoel: "Als Remco wint, denk ik aan mijn broer. Hij moest daar staan, verdorie"

Waarom mama Evenepoel bij de wereldtitels van haar zoon niet alleen juicht, maar ook treurt

Zij en haar man volgen hem overal. "Jezelf opzijzetten: dat doe je voor je kind."
BELGA Zij en haar man volgen hem overal. "Jezelf opzijzetten: dat doe je voor je kind."
Het moet al raar lopen als Remco Evenepoel (18) vanavond niét de 'Beste Jongere' wordt op de Kristallen Fiets. In de zaal zal een mama zitten glunderen van trots. Háár wonderboy, op het podium - alweer. Maar achter die glimlach zal ze bloeden. Om de onvermijdelijke herinnering aan dat ándere wonderkind. Haar broer. Geboren met eenzelfde keur aan talent, maar nooit ouder geworden dan 43.

Hij heette Johnny en was vier jaar jonger dan ik. We waren thuis maar met twee. Johnny hád het. Wat hij aanraakte, veranderde in goud. Ik was de oudste, maar Johnny de meest getalenteerde. Ik kwam niet eens aan z'n enkels. Terwijl ikzelf moest vechten voor alles, hoefde Johnny maar met zijn vingers te knippen en alles lukte. Op school. Op sportvlak. In het creatieve. Zie je die giraf daar?" Agna wijst naar de hoek van de woonkamer. Er staat een gestileerd, modernistisch dierenfiguur van meer dan een meter groot. "Die maakte hij nog, niet zo lang voor hij doodging." In maart zal dat drie jaar geleden zijn. Het gebeurde op Agna's verjaardag. Johnny was 43.

Je hebt 10% van dit artikel gelezen




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • jacques de backer

    Dit is nu iets wat mag genoemd worden - een "pracht-artikel". Chapeau voor mama Evenepoel, met uitbreiding de familie en ....ook voor Sabine Vermeiren, schrijfster. Taalkundig, inhoudelijk top !!!

  • rik cappelle

    Aangrijpend verhaal van die mama. Dat wenst men geen enkel gezin en familie toe en toch is het heden ten dage schrijnend in hoeveel nochtans mooie en goeie families toch nog zoiets voorvalt.