Bradley Wiggins neemt geen blad voor de mond in exclusief interview: “Ik was beter beschuldigd van moord, dan had ik een eerlijk proces gekregen”

Gregory Van Gansen - Photonews
Dat hij de hel nu wel had gezien, dacht Sir Bradley Wiggins, nadat hij in 2015 voor de vijfde en laatste keer Parijs-Roubaix had gereden. In werkelijkheid moest zijn tocht door de hel nog beginnen. Met beschuldigingen over misbruik van medische voorschriften die hij nodig had om de Tour van 2012 te winnen. De Britse pers en zelfs het Britse parlement gingen achter hem aan. Sinds 2016 levert Wiggins een gevecht om zijn naam te zuiveren. “Ik heb mijn rug gerecht. Ik heb gezegd: jullie zijn verkeerd!” En wel hierom.

“Laat me eerst dit zeggen”, zegt Bradley Wiggins. “Ik ben vereerd dat ik hier door jullie krant ben uitgenodigd om de Kristallen Fiets te overhandigen.” Dat de eer helemaal voor ons is, zeggen we. Maar Wiggins dringt aan. “Je moet veranderen als je eenmaal gestopt bent met koersen. Vandaag betekent mijn carrière niets voor me. Vergeet het. Je moet jezelf weer aan het gewone leven aanpassen. Niet blijven doen alsof je heel wat bent, zoals Mario Cipollini of Roger De Vlaeminck doen.”

“Neen, je moet weer normaal zijn, zoals Eddy Merckx, Miguel Indurain of Tom Boonen. Tom is een van de meest normale mensen die ik ken. Toen uw krant mij vroeg om naar Brussel te komen voor de Kristallen Fiets, was de eerste vraag die ik me stelde: ‘Weten ze daar nog wie ik ben?’ Daar kan ik toch niet zomaar van uitgaan. Waarom?”

Misschien omdat we een beetje wielergek zijn in België. Hoe werkt dat dan in Groot-Brittannië? U bent sinds 2004 Member of the British Empire. Voor uw olympische en wereldtitels en voor uw overwinning in de Tour werd u in 2012 tot ridder geslagen. Uw aanspreektitel is Sir.

“Ik gebruik die titel niet. Ik ben niet ‘Sir Wiggo’. Die persoon is weg. Als ik me met Sir laat aanspreken, is het alsof ik me uit het arbeidersmilieu laat optillen, waarin ik ben opgegroeid. Ik vind dat geen goede boodschap. Waar zo’n titel wel goed voor is: het is het bewijs dat je van nergens kunt komen en toch iets worden, zonder dat je naar de goede scholen bent gegaan en zonder dat je de juiste mensen kent.”

Je hebt 10% van dit artikel gelezen




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Guy Bevers

    Ik vind het toch ook raar dat een pisterenner plots een tour kan winnen !