'Good old' Quinziato: "Het was winnen of sterven"

PHOTO_NEWS
Totaal leeggereden bolde Manuel Quinziato over de eindmeet op de Geraardbergse Vesten. De laatste hellende kasseistrook was er bijna te veel aan voor de 35-jarige Italiaan, die in slotetappe van de Eneco Tour de mooiste overwinning uit zijn carrière behaalde. Hij maakte deel uit van een vroege vlucht en op zes kilometer van de eindmeet liet hij zijn twee laatste metgezellen, Björn Leukemans en Yves Lampaert, achter.

"Alles verliep schitterend. Gisteren probeerde ik mijn plaats in het algemeen klassement te behouden maar dat liep niet af zoals verhoopt. Ik was dan ook wat ontgoocheld zaterdagavond", stelde Manuel Quinziato. "Vandaag lag bij de start het tempo zeer hoog en ik slaagde erin een plaatsje te veroveren in de kopgroep. Ik dacht toen wel niet dat ik zo de basis voor mijn overwinning zou leggen."

Lastig in het slot
"Ik hou wel van de Vlaamse koersen, dit parcours ligt me heel goed. Drie jaar geleden werd ik hier al eens vierde. Tijdens de eerste beklimming van de Muur van Geraardsbergen voelde ik me heel goed en zag ik heel wat jongens die afhaakten. Uiteindelijk trok ik met Yves Lampaert en Bjorn Leukemans de finale in. Ik wilde iets proberen op de laatste helling. Ik sloeg een kloofje en op een gegeven moment zag ik mijn metgezellen niet meer achter mij. In de slotkilometer kreeg ik het nog knap lastig. Op 500 meter van de eindmeet keek ik nog eens achterom en zag ik die twee naderen. Ik zei toen tegen mezelf 'ofwel win je ofwel sterf je'. Het was gelukkig dat eerste."