Rood voor laatste peetvader van Belgische voetbal

UNKNOWN
Al die jaren ontwaarde Eddy Wauters, met verre voorsprong de langst zittende voorzitter uit het vaderlandse voetbal complotten. Tegen zijn Antwerp FC, en tegen hém, zijn persoon. 'Eén tegen allen, allen tegen één, zo was het inderdaad de hele tijd', zegt zijn rechterhand Paul Bistiaux. En zie nu: op zijn 78ste stemde de vergadering hem weg.

'Bwoh, we zullen zien hé. Aan alles komt een eind. En zo belangrijk is het allemaal niet, ook. We zullen zien wat we gaan zien. Wat ze nu gaan doen met den Bosuil? We gaan zien hé. Rustig blijven." Toen we hem gisterennamiddag aan de lijn kregen, tikte de klok onverbiddelijk. Dit waren de laatste uren waarin de 78-jarige oud-bankier nog kon worden aangesproken als voorzitter van Royal Antwerp FC, de oudste voetbalploeg van het land. "Ik was nochtans zelf al bezig met de verjonging", zei hij eerder nog. "En trouwens, 78, is dat echt zo oud?" Had hij, voorzitter zijnde, maar wat meer tijd gekregen.

Op 16 december stond er al eens een buitengewone algemene vergadering geprogrammeerd met zijn voorzitterstitel als enige agendapunt. Wauters trok toen naar de rechtbank, die hem volgde in zijn stelling dat het agendapunt 'te vaag' was omschreven. Het onvermijdelijke kon zo nog drie weken worden afgewend. Met een iets minder vage agenda werd de raad van bestuur gisteravond opnieuw bijeen geroepen. Na net geen 43 jaar toegewijde dienst is Eddy Wauters niet langer voorzitter van Antwerp FC.

Edward Wauters sloot zich in 1949 aan bij de jeugd van FC Antwerp. Hij maakte in 1952 zijn debuut op de linkerflank in het eerste elftal en zou blijven voetballen tot in 1965. Hij stond vier keer in de basis bij de Rode Duivels, niet altijd een succes. Men posteerde hem op de rechtsachter, ook in de jaren vijftig al een pijnpunt. Eddy Wauters werd verantwoordelijk geacht voor 'de Feyemoord', het historische vriendschappelijke treffen tussen Nederland en België op 4 oktober 1959. Uitslag: 9-1. Na zes minuten stond het 4-0, mede doordat het Wauters maar niet wou lukken om de Nederlandse linksbuiten Koen Moulijn af te stoppen.

Hij zou tot in 1965 blijven voetballen, altijd bij Antwerp, behalve in het seizoen 1956-1957, toen hij in de VS tijdens zijn studies economie aan de Yale-universiteit uitkwam voor New York Hakoah. In 1960 ging hij aan de slag bij de Kredietbank, in die tijd onder leiding van Fernand Collin, de voorzitter van Antwerp FC. Hij moest in 1968 opstappen na de degradatie van The Great Old naar tweede klasse. Collin werd opgevolgd door ene Jos Lahou, die korte tijd later overleed. Per 20 maart 1969 werd Eddy Wauters voorzitter van Antwerp FC, een jaar later vierde hij de terugkeer naar eerste klasse.

"En zo is het de laatste jaren eigenlijk seizoen na seizoen geweest", zegt clubsecretaris Paul Bistiaux, die 20 jaar lang aan de zijde van Eddy Wauters stond. "Ofwel zaten we in tweede en wilden we naar eerste, ofwel zaten we in eerste en was degradatiegevaar een obsessie."

"Deze club heeft een speciale identiteit. Toen ik geboren werd, in 1951, bestond Antwerp FC al zeventig jaar. Wij waren ooit de grootste, en dan is het het moeras van tweede klasse iets wat door je hoofd spookt. Je wilt daar weg, je moet daar weg. Wanneer ik Eddy Wauters het gelukkigst zag? Kan ik u zo zeggen: de promotie naar eerste klasse in 2000 met trainer Regi Van Acker. Dat was puur, onversneden geluk."

Eddy Wauters behoort tot een generatie peetvaders van het vaderlandse voetbal. Met mijnheren als Raymond Goethals, Constant Van den Stock, Roger Petit, Michel Verschueren, Antoine Vanhove, Guy Thys. Transfers werden geregeld met een handdruk. Behalve Verschueren leeft geen enkele van de mijnheren nog. Er is alleen nog hij.

"Ook al is hij 78, hij is nog steeds ongelofelijk combattief", zegt Bistiaux. "Dat rustig wachten tot het allerlaatste moment. 'Als de beurs van Tokyo om zes uur sluit, dan kunt ge om tien seconden voor zes de beste zaken doen', zei hij vaak. Hij heeft veel geld verdiend, voor de bank en voor de club, door te wachten. Hij is slim. Hij kent de financiële wereld door en door, en ook de voetbalwereld. Het is nu (gisterennamiddag, ddc) iets na vijven. De vergadering begint om zeven uur. Er kan er nog van alles gebeuren, zoals vorige maand."

Of Wauters, eens ex-voorzitter, nog naar Antwerp FC zal komen kijken? Moeilijk, vindt Bistiaux. "Ik heb het opgezocht. Het is 132 jaar geleden dat wij op zo'n manier afscheid moet nemen van een voorzitter. Hierna moet er een moment van erkentelijkheid zijn. Dit mag misschien ook eens hardop worden gezegd: zou Antwerp FC er vandaag nog zijn als er geen Eddy Wauters was geweest?"

Calimero FC
Het laatste sportieve hoogtepunt van Antwerp FC was de verloren Europacup II-finale op Wembley tegen Parma, 12 mei 1993. Hoger dan dit zou een Belgische club hierna nooit meer komen, maar de aanloop naar de wedstrijd was jaren later voer voor een hilarische aflevering van Belga Sport, getiteld Met ruzie naar Wembley. Coach Walter Meeuws haalde het maximum uit zijn groep dankzij een gemeenschappelijke vijand, de voorzitter. Eén speler kreeg na de verloren finale een premie van Wauters, Ratko Svilar, de reservedoelman. "Had Ratko gespeeld, dan hadden we gewonnen", hield Wauters vol in een voor de ogen van journalisten gevoerde ruzie met Meeuws.

Dit is de Eddy Wauters door de ogen van de buitenstaander. Dictator. Jongleur met envelopjes en premies. Hij stuurde in de jaren zeventig twee keer een trainer weg om zelf plaats te nemen in de dug-out. Hij werd in 1984 opgepakt in de nasleep van het onderzoek naar zwartgeldcircuits in het Belgische voetbal. "Zo van een tegen allen, allen tegen een", zegt Bistiaux. "Dat is het in al die jaren geweest. Het gevaar kwam van overal, zeker vanuit Brussel."

Als voorzitter van Antwerp FC heeft Eddy Wauters nooit anders geweten dan dat er tegen hem werd gecomplotteerd. Hij knikte instemmend toen zijn secretaris de eindronde in tweede klasse omschreef als "erger dan de verkiezingen in Albanië". Dat het Antwerp FC maar niet wou lukken weer aan te sluiten bij de top, dat kon maar één reden hebben. Iets waar je niet hardop over kon spreken zonder een vervolging te riskeren wegens laster.

De huidige machtswissel bij Antwerp FC is een gevolg van die bij Beerschot, waar ondernemer Jos Verhaegen en schoonzoon Gunter Hofmans op een zijspoor na de machtsgreep van Patrick Vanoppen. Verhaegen en Hofmans namen in juli een deel van de schulden van Antwerp over, en verwierven een meerderheid in de raad van bestuur. Rond de club gaan nu geruchten dat de door Wauters achtergelaten financiële puinhoop "nog groter is dan gedacht".

Eddy Wauters zelf blijft rustig als altijd. Hij uitte al de verdenking dat Verhaegen en Hofmans "enkel geïnteresseerd zijn in de gronden van de Bosuil". Daar zouden dan appartementen op komen. "Dat denk ik dus niet", zegt Bistiaux. "Verhaegen en Hofmans komen uit het voetbal. Die willen vooruit met de club. Tijden veranderen, voetbalploegen worden assets, die worden gekocht en verkocht. De tijd van voorzitters als Eddy Wauters is voorbij."

Op de buitengewone algemene vergadering gisterenavond stemden 22 leden voor Wauters' vertrek, slechts 12 leden steunden hem. Ondervoorzitter Jan Michel werd verkozen als nieuwe voorzitter.

Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.