Exclusief voor abonnees

Cristiano Ronaldo, zijn ego als motor

Photo News
Zonder obsessie geen kunst. Zelfs op zijn 33ste staat Cristiano Ronaldo nog elke dag op met het gevoel dat hij beste ter wereld moet zijn. De exhibitionist die met zijn ego als gezel op zijn twaalfde zijn droom achterna sprintte. In de spiegel haalt hij herinneringen op aan die eenzame tocht en zegt hij tegen zichzelf: “Ik ben de beste.”

“Toen ik begon te voetballen had ik het gevoel dat ik anders was. Hoe precies kan ik niet uitleggen. Misschien was ik gewoon ambitieuzer dan de rest.”

Cristiano Ronaldo in 2010

De hemel is nooit zijn limiet geweest. Eerder dampkring door richting Melkweg, wereld aan de voeten. Op Madeira, het Portugese eiland waar Cristiano Ronaldo opgroeide, dromen elk jaar honderden jongetjes ervan om hetzelfde parcours af te leggen als hun lokale held, maar tot op heden hebben de trainers er geen tweede exemplaar gevonden met zijn competitiegeest, zijn vastberadenheid, zijn allergie voor kritiek en zijn huilbuien. Uniek karakter. Het ongewenste jongetje uit een gebroken gezin - moeder Dolores overwoog een abortus – had een ongebreidelde drang om zichzelf te tonen en zijn lichaam af te beulen. Knaap op een missie: de beste voetballer ter wereld worden. Op zijn twaalfde zwaaide hij een eiland zonder toekomstperspectief uit, de grote droom achterna 1.000 kilometer verderop in Lissabon. Het hele gezin bleef achter op Madeira: “Ik zag de tranen bij mijn zus door de zonnebrilglazen heen”, zei hij daar ooit over. Het was zijn vlucht voor de armoede, de familieruzies, het alcoholmisbruik van zijn vader en andere verleidingen– zijn broer raakte drugsverslaafd. Een eenzame reis waarop hij zichzelf, los van de tranen en de heimwee, elke dag opnieuw probeerde te bewijzen in het internaat en het opleidingscentrum van Sporting. “Wat wil je doen in het leven: uithuilen bij je moeder of voetballen?”, vroegen ze hem tijdens zijn eerste maanden geregeld. Steevast was het antwoord hetzelfde: “Voetballen.” De sport als houvast en enige doel in het leven. Als twaalfjarige leerde hij zijn eigen kleren wassen en piekfijn opvouwen. En falen was nooit een optie, ondanks de tegenslagen en de pesterijen. Hij wilde zijn ma, die hem zijn droom had gegund, niet teleurstellen. Op Madeira lachten ze hem uit met zijn spillebeentjes en schriele lichaamsbouw, in Lissabon spotten ze met zijn onverstaanbare accent. Provocaties die hij beantwoordde met een woedeaanval of met tranen. Het temperament van een waterkoker.

REUTERS

Je hebt 20% van dit artikel gelezen

Lees je graag alle artikels op HLN?

Krijg nu 1 maand onbeperkt en gratis toegang tot alle artikels.

Ik wil toegang
Digitaal abonnement HLNDigitaal abonnement HLN1ste maandgratis

Stop of pauzeer wanneer je wil

  • Onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Iedere week gratis tickets en straffe kortingen



10 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Marcus Camps

    En dan stranden op de beste, Messi. Een klasse beter. En sorry, hoe subliem zijn retrogoal ook was, het mocht nooit worden goedgekeurd. De arme verdediger moest zijn hoofd intrekken of het had bij in de goal gelegen. Ook prachtige fouten zijn ... fouten.

  • Norbert Duquesnoy

    Leuke reactie op dat kunststukje van Ronaldo ...en wij maar kijken naar Play-off 1 ...

  • Rudi Meulemeester

    Nog een geluk dat Ronaldo in Spanje én de CL speelt. In de Belgische competitie én op FCB al helemaal zeker, wordt die prachtige goal altijd afgekeurd wegens 'gevaarlijk spel'. Met Laurensje Visser of één van zijn vriendjes scoor je zo'n goal nooit op FCB!

  • dretie munkies

    Zo een gaol is een lucky goal die je één maal op de 20 keer zal maken. En als je dan Ronaldo heet wordt die dan nog 20 keer uitvergroot !

  • Ingrid Charlier

    Een ijzersterk karakter en doorzettingsvermogen. Zo wordt je de grootste.

Video