Club gewaarschuwd voor Turkse hel, máár: “Fans Gala vergelijkbaar met kritische publiek Anderlecht. Dat durft zich sneller tegen ploeg te keren”

Tom De Sutter scoorde tegen Besiktas met Club Brugge in 2015.
EPA Tom De Sutter scoorde tegen Besiktas met Club Brugge in 2015.
Sclessin en Deurne-Noord kennen ze al, maar morgen wordt andere koek. In Istanbul wacht Club Brugge dé absolute hel. Al hoeft dat volgens ervaringsdeskundige Tom De Sutter geen probleem te zijn. “Het doet wat met een mens, maar je moet ervan genieten.”

“Wanneer Club dinsdag de bal heeft, gaan ze fluiten. Een geluid dat met niets te vergelijken valt - een fluitconcert dat door merg en been snijdt. De fans van ‘Gala’ weten dat Brugge een jonge ploeg heeft... en ze zullen er alles aan doen om de spelers bang te maken.” Getuigenis van Berk Göl, journalist van het gerenommeerde ‘Haber Global’ en sinds jaar en dag tribuneklant bij Galatasaray. Eerst in het mythische Ali Sami Yen, sinds 2010 in het vernieuwde Türk Telekom Stadium: “Het wordt heet en luid - in de Balkan doen enkel Partizan en Red Star Belgrado soms beter”, geeft Göl toe. “Ondanks de nederlaag van vrijdag tegen Basaksehir worden er toch 48.000 fans verwacht. Het is de laatste thuismatch in de Champions League - ze zullen er staan.” ‘Ze’, dat zijn enkele tienduizenden uitgelaten fanatieke Turken, aangespoord door de hevige ‘UltrAslan’, die in september indruk maakten in de bovenhoek van Jan Breydel.

Lawaai en chaos

Club Brugge hield Galatasaray in 2002 al eens op eigen veld in bedwang (0-0) en overleefde in 2015 de hel van Besiktas (1-3). Een beklijvende ervaring voor Tom De Sutter, die één jaar later met Bursaspor mocht invallen op bezoek bij Galatasaray. “Toen we meer dan een uur voor die match in Besiktas het veld gingen inspecteren, zat daar al 20.000 man ons uit te fluiten”, herinnert De Sutter zich. “Bij de start van de opwarming en vlak voor de wedstrijd waren dat er telkens enkele tienduizenden meer (lacht). In het eerste kwartier van die match konden we elkaar simpelweg niet verstaan - zo hels was het lawaai. Héél indrukwekkend... en dat zal op Galatasaray voor Club niet anders zijn.” 

BELGA

Toch nuanceert de aanvaller: “Ik vond Besiktas specialer, maar dat komt misschien door de onderlinge haat met Bursaspor. Besiktas is voor mij het vurige Club Brugge, terwijl Galatasaray meer het kritische publiek van Anderlecht heeft. Dat keert zich wel eens sneller tegen de ploeg, wat een impact heeft op de sfeer natuurlijk. Naar Turkse normen, want je kan het onmogelijk vergelijken. Hier wordt er af en toe gezongen, in Turkije is er negentig minuten lang zeer veel lawaai, geroezemoes en chaos.”

Borst vooruit

Hoe indrukwekkend de taferelen in de tribune ook zullen zijn, onveilig hoeven spelers en supporters zich dan weer niet te voelen. “De politiemacht is zó groot, dat er je als speler niets kan overkomen”, aldus De Sutter. “Bovendien zijn voetballers in Turkije échte goden - het respect is er veel groter dan hier. Eén keer had ik wat schrik, toen mijn teamgenoten bij Bursaspor mij op de doorreis richting Besiktas plots aanmaanden om naar het midden van de spelersbus te schuiven. Vervolgens werden we met stenen bekogeld door de thuisfans, een traditie vanop die bepaalde brug zo bleek (grijnst).”

Journalist Göl: “Ook de fans hoeven zich niet onveilig te voelen, zolang ze respect tonen voor de thuisaanhang. Ga niet zingen over andere clubs of toon geen vlaggen van pakweg Fenerbahçe, want dan heb je wél een probleem.”

Philippe Clement won met Racing Genk vorig seizoen zélf in Istanbul (2-4 op Besiktas) - hij dwong er bovendien het applaus van de Turkse fans af. Maar wat zijn de do’s en don’ts voor blauw-zwart, dat kapitein en stuurman Ruud Vormer moet missen? “Het is op zich angstaanjagend, maar je moet ‘de hel’ omarmen”, aldus De Sutter. “Het doet wat met een mens, maar je moet van de - vijandige - sfeer genieten. Daarvoor ben je uiteindelijk voetballer geworden. Er zijn er die daar goed mee zullen omgaan en anderen minder - voor de jonge spelers zal het ongetwijfeld slikken zijn.” Gol: “Als je het eerste kwartier goed doorkomt, dan gaat de storm - zeker na de nederlaag van vrijdag tegen Basaksehir - misschien wat liggen. Met de borst vooruit op het veld komen en links en rechts een tik uitdelen, is de boodschap. Als Club Brugge angst toont, dan zullen ze door de fans en de spelers opgepeuzeld worden.”

Philippe Clement en Umit Karanin de Champions League-match tussen Galatasaray en Club Brugge in 2002.
BELGA Philippe Clement en Umit Karanin de Champions League-match tussen Galatasaray en Club Brugge in 2002.



3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • frank veus

    Haalbare kaart ??? In de CL is niets een haalbare kaart vraag dat maar aan Real Madrid tegen Brugge .

  • Steven Moreels

    Club is " te groot geworden voor België ", wel laten ze dat maar eens bewijzen dan tegen deze " haalbare kaart " uit Turkije.

  • Jean De Grande

    Ik zou net die politiemacht niet vertrouwen. Die wordt volledig aangestuurd door dictator en super terrorist erdogan.