Atletico kan afrekenen met grootste trauma uit bestaan, 'dader' straks aanwezig in stadion

Hans-Georg Schwarzenbeck. Je geboortejaar moet zich al ergens in de sixties situeren om hem nog live te hebben zien spelen. De gewezen voorstopper van Bayern München was het die Atletico Madrid 42 jaar geleden het grootste trauma uit zijn bestaan bezorgde. Op 15 mei 1974 reikte 'Atleti' in een volgelopen Heizel met anderhalve arm naar Europacup I, de voorloper van de Champions League. Tot 'Katsche' - de bijnaam van Schwarzenbeck - in de laatste minuut van de verlengingen de droom aan diggelen schoot.

Atletico Madrid kan vanavond afrekenen met enkele demonen uit het verleden. Voor de tweede keer in zijn geschiedenis werden de 'Colchoneros' in een Europees bekertoernooi aan Bayern gekoppeld. De vorige keer, op 15 mei 1974 in Brussel, eindigde in een immens drama. In de finale van Europacup I leidde Atletico vlak voor tijd met 1-0, een knappe vrijschopgoal van gewezen Spaans bondscoach Luis Aragones. De buit leek binnen voor de Spanjaarden, tot Hans-Georg Schwarzenbeck met een wanhoopsschot een replay uit de brand sleepte voor Bayern. Die eindigde twee dagen later op 4-0 in Duits voordeel. Terwijl Franz Beckenbauer, Gerd Müller, Uli Hoeness en andere Sepp Maiers met de beker stonden te zwaaien, huilden ze bij Atletico tranen met tuiten.

Anno 2016 is de veroorzaker van al dat leed 68 jaar. Hans-Georg Schwarzenbeck, de voorbije dagen druk gesolliciteerd door de media, zit vanavond in de Allianz Arena. Een veeg teken voor Simeone en zijn troepen? "FC Bayern zal de finale bereiken", laat Schwarzenbeck er geen twijfel over bestaan. "Atletico is een zware opponent om te bekampen, maar ik zie ons het halen. De heenwedstrijd heb ik op televisie bekeken, maar vanavond zal ik aanwezig zijn in het stadion. De voorbije dagen hebben tal van mensen mij aangesproken over mijn doelpunt in de finale van 1974. Ik herinner mij nog dat Franz (Beckenbauer, red.) mij de bal toespeelde. Ik was verrast, want ik had verwacht dat hij meteen diep zou hebben gespeeld. Ik besliste om op doel te schieten, terwijl ik Gerd (Müller) hoorde grommelen omdat hij de bal niet kreeg. Het bleek de juiste beslissing. Ik scoorde, het was het mooiste moment uit mijn carrière, ik plaats het zelfs boven het winnen van de Wereldbeker."