Adios 'Don Andrés'! Het waanzinnig parcours dat Iniesta bijna niet kon afleggen: "Ik haal hem weg uit La Masía!"

Iniesta na de wedstrijd in een leeg Camp Nou. Iconisch.
RV Iniesta na de wedstrijd in een leeg Camp Nou. Iconisch.
674 wedstrijden voor Barcelona, 125 caps voor de nationale ploeg van Spanje, 35 trofeeën en een doelpunt dat hem eeuwige roem opleverde. Noem Andrés Iniesta gerust een icoon. Vanavond zwaaide Camp Nou 'Don Andrés' met een 1-0-zege tegen Sociedad maar vooral met pijn in het hart uit. Bestemming: onbekend. Het kind met heimwee dat uitgroeide tot een keizer op het middenveld. De man die ondertussen een patent heeft op zijn handelsmerk(en) 'La Croqueta', fijnzinnige doorsteekballen en applausvervangingen. 'El Blanquito' heeft er een waanzinnig parcours opzitten.
AFP
EPA
AP
AFP

We schrijven september 1996 als Andrés Iniesta zijn eerste avond spendeert op La Masía. Daar waar de jeugdspelers van Barcelona worden klaargestoomd voor het grote werk. Wanneer de twaalfjarige Andrés wegwijs wordt gemaakt in het gebouw, rollen de tranen al van zijn wangen. De knaap heeft het knap lastig om het warme nest in Fuentealbilla te verlaten.  "Ik had een vreselijk gevoel van eenzaamheid en verdriet, alsof er iets diep in mijn binnenste was weggerukt. Het was een van de moeilijkste momenten van mijn leven. Het is waar, de ergste dag van mijn leven was in La Masía", beschreef Iniesta die periode later in zijn biografie. 

Een foto uit zijn biografie toont Andrés Iniesta voor La Masía met zijn oma en opa. De twaalfjarige bedeesde knaap ziet er niet meteen gelukkig uit.
Andrés Iniesta - La jugada de mi vida. Een foto uit zijn biografie toont Andrés Iniesta voor La Masía met zijn oma en opa. De twaalfjarige bedeesde knaap ziet er niet meteen gelukkig uit.

"Ik haal hem daar weg uit La Masía!"

Zijn vader José Antonio kon het niet langer aanzien. In Hotel Rallye, slechts 200 meter verwijderd van La Masía, loopt de man de muren op. "Mari, ik ga hem terug halen", richt José Antonio zich tot zijn vrouw. "Ik ga nu naar La Masía en ik haal hem daar weg! Dan gaan we naar huis", klinkt het vastberaden. Enkel de 'Carrer de la Maternidad' ligt tussen Andrés en zijn ouders. Niet toevallig de 'straat van het moederschap'. Want net mama Mari toont op dat moment haar standvastigheid. "Als je hem daar weghaalt, ben je egoïstisch. Geef hem in elk geval de kans om het te proberen. We zijn niet zo ver gekomen om het niet eens te proberen", fluit Mari haar man terug. Met flinke tegenzin stapt José Antonio nadien weer in de wagen, richting Fuentealbilla. Zonder zoonlief. De Catalaanse en bij uitbreiding de Spaanse voetballiefhebbers zijn moeder Mari vandaag dan ook enorm dankbaar. Want wat als de jonge Andrés wel op die achterbank zat?

Adios Andrés Iniesta by Mike De Beck

Stream Adios Andrés Iniesta by Mike De Beck from desktop or your mobile device

Siempre con nosotros

Dan had hij (maar misschien wel iemand anders) die beslissende treffer op het WK tegen Nederland niet gemaakt. Een doelpunt voor de geschiedenis. Een doelpunt dat nadien in La Liga bij alle tegenstrevers van Barcelona op applaus werd onthaald. Vooral dan bij de supporters van Espanyol Barcelona, die de spelers van de stadsrivaal normaal gezien rauw lusten. Daar zit het klassegebaar waar Andrés meteen na zijn doelpunt in Zuid-Afrika mee uitpakte natuurlijk voor alles tussen. "Dani Jarque, siempre con nosotros. Dani Jarque, voor altijd bij ons", stond er op zijn truitje te lezen. Een eerbetoon voor zijn jeugdmakker en speler van Espnayol die het jaar voordien op 26-jarige leeftijd bezweek aan een hartaanval. Uit het leven gegrepen en dat kwam uiteraard bijzonder hard aan bij zijn toen zwangere vrouw. 

AP

Weduwe Jessica: "Ik wist dat Andrés zou scoren"

Jessica, de naaste van de toenmalige kapitein van Espanyol, zat die avond op 11 juli 2010 voor de beeldbuis gekluisterd. Het was de eerste wedstrijd die ze keek na het overlijden van haar geliefde. "Ik keek helemaal geen voetbal meer. De televisie ging niet eens aan. Ik was liever in stilte met mijn verdriet, maar die avond besloot ik toch de finale te kijken." Een beslissing die ze zich niet beklaagde. In de 116de minuut flikkerde Iniesta het leer tegen de touwen. "Ik begon al te huilen voor Andrés scoorde. Hij scoorde, maar toen had ik mijn handen al lang voor mijn ogen. Ik wist dat de goal zou vallen. Ik wist dat Andrés zou scoren en ik voelde op een of andere manier dat Dani erbij was. Andrés had dat doelpunt aan zoveel mensen kunnen opdragen die hem dierbaar waren, maar hij koos voor Dani." Een gebaar dat ook haar dochtertje nu nog weet te appreciëren. "Als ik ga wandelen met Martina, roept ze me als ze een reclamebord met Andrés ziet: 'Mama kijk, Andrés'. Altijd met een lach op haar gezicht." Het shirt met het ondertussen wereldberoemde opschrift hangt nu waar het thuishoort. In het Estadi Cornellà-El Prat, het stadion van Espanyol.

Wereldrecord applausvervangingen

Dat doelpunt werd de beloning van een bijzonder lange strijd. Iniesta sukkelde dat seizoen namelijk van de ene in de andere blessure en de dood van Daniel Jarque kon hij maar moeilijk verwerken. Het kwam zelfs zo ver dat Andrés psychologische hulp inschakelde. Het voetbal kon hem heel even gestolen worden. "Ik had het gevoel dat ik in een vrije val was terechtgekomen, alsof alles donker was geworden. Ik ging naar de arts: 'Ik hou het niet meer vol.'", legde hij zijn ziel bloot. "We zochten naar een oorzaak, naar iets wat kon verklaren waarom hij zich zo voelde. Maar er was geen simpel antwoord", wist de clubarts van Barcelona, Ricard Pruna te vertellen. 

Ik had het gevoel dat ik in een vrije val was terechtgekomen, alsof alles donker was geworden. Ik ging naar de arts: 'Ik hou het niet meer vol'.

Andrés Iniesta over de zomer van 2009.

Maar het was het gevecht tegen het verdriet meer dan waard. In Johannesburg schoot 'El Blanquito' zich in de Spaanse geschiedenisboeken en daar konden ze op het thuisfront alleen maar respect voor opbrengen. Nadien, toen hij met Barcelona op bezoek kwam bij de andere Spaanse clubs in La Liga was applaus telkens zijn deel. Het is moeilijk te staven, maar 'El Blanquito' moet ongetwijfeld het wereldrecord applausvervangingen op zijn naam hebben staan. Van Espanyol, over Atlético Madrid tot Real Madrid. De supporters van de tegenstrever sloten de man uit Fuentealbille in de armen. De ultieme apotheose volgde vanavond. Voor het laatst stond Camp Nou recht op de banken wanneer het nummer 8 op het bordje flikkerde. Talloze handen gingen op elkaar, met het kippenvel op de armen van de talloze aanwezigen.

"Hij is de beste Spaanse speler ooit"

"Ik ga voor een club buiten Europa spelen omdat ik niet tegen Barcelona wil spelen", liet hij onlangs optekenen. Andrés Iniesta ten voeten uit. Naast een begenadigde voetballer heeft 'El Blanquito' ook een gouden hart. Een man die je onmogelijk kan haten. Zelfs als je een Nederlands paspoort bezit aangezien hij de WK-droom van Oranje aan diggelen schoot. Nadat Iniesta zijn afscheid aankondigde, kreeg hij dan ook niets dan lovende reacties en die gingen soms heel ver. "Hij is de beste Spaanse speler ooit", pakte de Braziliaanse Ronaldo uit. Een boude (?) uitspraak. Het respect was echter groot. Zelfs na zijn laatste Clásico die bol stond van de controverse. In de spelerstunnel wachtte Real Madrid-trainer Zinedine Zidane 'Don Andrés' op om hem met een welgemeende knuffel eigenhandig uit te zwaaien. Sergio Ramos signeerde dan weer met veel plezier het wedstrijdshirt van zijn ploegmakker bij 'La Furia Roja'. "Naast wat er gebeurde op het veld, zal gisterenavond vooral herinnerd worden als de Clásico van Iniesta. Je zal gemist worden, mijn vriend", aldus de kapitein van de 'Koninklijke'. De eeuwige rivaliteit tussen Madrid en Barcelona even aan de kant.

Ballon d'Or: "Ze moeten zich niet excuseren"

Je zou voor minder als je de behaalde trofeeën van Iniesta even op een rijtje zet. Aan 35 stuks zit hij ondertussen voor club en land. Dat is één prijs meer dan zijn leeftijd, want 'El Blanquito' is nog maar net 34 jaar geworden. Daarbovenop is hij ook de eerste en voorlopig enige speler die tot 'Man of the Match' werd verkozen in de finales van de Champions League, van de Copa del Rey, het EK en het WK. In 'money time' kon je telkens op Iniesta rekenen. Het enige dat nog ontbreekt op het indrukwekkende palmares is de Ballon d'Or. Iets wat na het aankondigen van zijn afscheid heel wat stof deed opwaaien. "Als Andrés Andresinho had geheten, had hij nu twee Ballon d'Ors gehad", wist Sergio Ramos te vertellen. Het noopte Pascal Ferré, hoofdredacteur van France Football (organisator van de Ballon d'Or), tot excuses. "Vergeef ons Andrés. Iniesta is de grootste afwezige in de lijst van winnaars en dat doet pijn. We kunnen alleen maar hopen dat hij een fenomenaal WK speelt en we deze fout kunnen repareren", schreef de hoofdredacteur. Iniesta zelf hoopt er niet meteen op. Voor hem was de editie van 2010 van de Ballon d'Or al meer dan geslaagd. "Toen ik, Xavi en Messi op het podium stonden in 2010 was dat al heel mooi. Er zal al veel moeten gebeuren om opnieuw drie spelers van La Masía daar te krijgen. Ik vind niet dat ze zich moeten excuseren", had de Spanjaard het recent over France Football. 

Het volledige podium van de Ballon d'Or 2010: Andrés Iniesta (tweede), Lionel Messi (eerste) en Xavi (derde).
reuters Het volledige podium van de Ballon d'Or 2010: Andrés Iniesta (tweede), Lionel Messi (eerste) en Xavi (derde).

Nu Iniesta de deur van Camp Nou na zestien ongelooflijke jaren achter zich dicht trekt, staat Barcelona voor de lastige opdracht om een opvolger te zoeken op de middenstrook. Een onmogelijke opdracht volgens huidig Barcelona-coach Ernesto Valverde. "We weten dat we op zoek moeten gaan naar andere oplossingen om hem te vervangen." Nu begint Iniesta aan een nieuw avontuur. Met zijn talloze trofeeën in de voetbalzak. Handbagage zal zeker en vast niet volstaan wanneer hij op het vliegtuig stapt in het Aeroport Barcelona - El Prat.

Enkele grootheden in het voetbal (en bij uitbreiding de sportwereld) werd recent nog gevraagd om Andrés Iniesta in enkele woorden te omschrijven. Fabio Capello: “Dirigent van het orkest”. Deco: “Precisie”. Rafael Nadal: “Uniek”. Francesco Totti: “Fenomenaal”. Thierry Henry: “Onaantastbaar”. Sergio Ramos: “Eenvoud.” Andrea Pirlo: “Onvoorspelbaar”. Neymar: “Maestro”. Gianluigi Buffon: "Fantasie". Iker Casillas: "Exceptioneel". Nedved: "Genie". , en ga zo maar door. Zelfs onze Kevin De Bruyne kwam aan bod. “Magician”, sprak de middenvelder van Manchester City. Als die klinkende namen vol lof over je spreken, dan weet je dat je iets betekend hebt in het voetbal. Adios Andrés.

Een collage van spelers die in het seizoen 1996-1997 in La Masía vertoefden. Met onder meer Andrés Iniesta, Carles Puyol en Lionel Messi.
Getty Images Een collage van spelers die in het seizoen 1996-1997 in La Masía vertoefden. Met onder meer Andrés Iniesta, Carles Puyol en Lionel Messi.
AP



5 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • gunther Miechielssens

    Barca zal nooit nog zo sterk worden.

  • Remus Bogaert

    Wat een heerlijke voetballer en steeds correct , merci Andres , dat is wat anders dan een Naingolan die moet opvallen door zijn looks.... en weer kan thuisblijven ...

  • Dave Janssens

    Op Camp Nou zie je minder reclame panelen dan pakweg rond het heilige sik gras van OHL. Opvallend.

  • Ingrid Charlier

    Klassespeler en altijd eenvoudig gebleven in tegenstelling tot sommige van zijn omhooggevallen ploegmaats

  • Richard Tolenaars

    Als grote fan heb ik het boek over Iniesta. ' Andres Iniesta de artiest' en de weg die hij afgelegd heeft is indrukwekkend. Hij heeft zijn succes niet cadeau gekregen maar hij heeft er keihard voor moeten werken. Ik zal hem missen.

Live Voetbal

Jouw inzet
Mogelijke uitbetaling 0,00