Meer ups-and-downs dan een jojo: de opmerkelijke carrière van de vergeten Divock Origi, vanavond weer basisspeler bij Liverpool

EPA
Een carrière met meer ups-and-downs dan een jojo: zo snel hij kwam, zo snel verdween hij weer en zo snel staat hij er weer. Na maanden in de vergeethoek en een handvol speelminuten staat Divock Origi (24) vanavond plots weer aan de aftrap bij Liverpool. Van WK-revelatie over afdankertje naar derbyheld. Het verhaal van een jonge spits met zijn hoogtes en zijn laagtes.

Herinnert u zich nog die zomeravond, 22 juni 2014? België - Rusland op de buis, of met de pint in de hand voor het grote scherm op de markt. Dat troosteloze schouwspel in Maracanã. Die langgerekte geeuw, tot plots, in minuut 88, het delirium. Eden Hazard pikt een bal op van Divock Origi. Hij versnelt. Gaat buitenom bij een Rus en legt vervolgens haarfijn terug op de doorgelopen Origi. Een land in volle Duivelsgekte ontploft. En gooit zich, in katzwijm, aan de voeten van een jongen van 19, van wie ze een maand eerder niet eens zijn bestaan hadden vermoed. Hij is voor enkele dagen het verhaal van het WK. De jongensdroom die werkelijkheid wordt. Opiniestukken gaan over hem. Bij kappers wordt om het Origi-streepje gevraagd. Een babydolfijntje krijgt zijn naam mee. Origi wordt door analisten gepusht als de nieuwe redder des vaderlands en een grote toekomst voorspeld. Of toch voor even. Tot de hype weer is overgewaaid.

Flash forward naar 2 december 2018, de slotminuut van de blessuretijd van Liverpool - Everton, de fel beladen stadsderby aan de Merseyside. Doelman Jordan Pickford laat een poging van Virgil van Dijk door de handen glippen. Via de dwarsligger en de kop van Origi, zes minuten eerder ingevallen, verdwijnt de bal in doel. Een stadion ontploft. Uitgelaten taferelen voor de bank en op de tribunes. Jurgen Klopp, de trainer van Liverpool, holt zot van glorie naar de middencirkel. Recht in de armen van doelman Alisson. Delirium, bis.

Goedmakertje

”Divock Origi scoorde het doelpunt. Di-vock O-ri-gi”, schreeuwt Klopp tijdens de ereronde recht in de lens van de camera die hem op de hielen zit. Als hij er genoeg van heeft, wendt hij die maar zelf richting onze landgenoot en ploegmaats. Genoeg focus op mij, alle krediet naar de echte held die de Merseysidederby heeft beslist. Een goedmakertje, zeg maar, omdat de trainer minuten eerder alle aandacht naar zich had toegezogen met zijn euforische ren. “Dit is zo’n mooi verhaal voor Divock”, zei Klopp. “Als in een sprookje. Twee jaar geleden liep hij in de derby een verschrikkelijke blessure op. Een die zijn carrière brak. Nu komt hij in en maakt hij toch die treffer. Zo cool.”

Action Images via Reuters

Overdreven drama. Klopp deed met die uitspraak eigenlijk de waarheid geweld aan. Na een moeilijk post-WK-jaar, op huurbasis bij Lille, begint Origi in 2015 als vierde keus aan het seizoen bij Liverpool. Door blessures dropt Jurgen Klopp, die in oktober overneemt van de ontslagen Brendan Rodgers, hem meteen in de basis in zijn eerste match op Tottenham. Origi charmeert. Meer met zijn werkkracht dan met zijn efficiëntie in de zone van de waarheid. Hij springt meteen over anderen in de pikorde. Hij scoort een hattrick in de League Cup tegen Southampton. Zijn eerste goals in het rode shirt. Tien dagen later, midden december, maakt hij zijn eerste in de Premier League. Dat belooft. Pendelen doet hij tussen bank en basis. Met hoogtes en laagtes.

Enkel aan diggelen

Zijn opmars stokt in april 2016. Na twee belangrijke doelpunten in de kwartfinales van de Europa League tegen Dortmund, en dus weer scènes op Anfield, trapt Everton-verdediger Funes Mori in de Merseysidederby Origi’s enkel aan diggelen. De schade valt uiteindelijk mee: klein scheurtje in de enkelligamenten. Een blessure zoals er twaalf in een dozijn zijn in het voetbal. Geen loopbaanbreker zoals Klopp ze omschreef. Origi mag in het slot van de verloren Europa Leaguefinale tegen Sevilla nog opdraven en maakt zelfs minuten op het EK in Frankrijk. So far, so good.

Bij Liverpool moet hij anderen voor zich blijven dulden. Klopp predikt geduld. In het najaar van 2016, in november en december, knalt hij alle frustraties van zich af met vijf goals in evenveel wedstrijden. Alleen: na de jaarwisseling laat zijn trainer hem weer pendelen tussen bank en basis. Onbetwist titularis is hij nooit. Met regelmaat pikt hij zijn goaltje mee. Voor het eerst in zijn carrière haalt hij de dubbele cijfers: elf doelpunten in alle competities. Stats en prestaties die niet volstaan om Klopp te overtuigen. Die trekt de handrem op.

Photo News

Na de voorbereiding op het seizoen 2017-18 kijkt Origi eens in het rond: Firmino, Sturridge, Mané, Salah, Solanke. Lallana, Coutinho. Acht spelers voor drie, misschien vier plaatsen. Dat hij in augustus gepasseerd wordt voor de 19-jarige Solanke en niet eens meer op de bank zit, is voor hem de druppel. Hij pusht voor een verhuur. Origi heeft de clubs voor het uitkiezen, door het grote netwerk van zijn agent, maar zijn oog valt uiteindelijk op Wolfsburg. Kevin De Bruyne achterna. Zijn passage in Duitsland wordt geen succes. Vier jaar nadat België zich tijdens het WK in Brazilië aan de voeten heeft gegooid, is er voor Origi zelfs geen plaatsje voorzien in Martínez’ voorselectie voor Rusland. Carrière in het slop.

Leegte loert

Bij Liverpool glijdt hij nog verder af. Kernopvulsel, amper in de selectie en voor de derby tegen Everton slechts goed voor elf minuten op de teller in de Champions League, nul in de Premier League. De leegte loert. Origi is er niet de jongen naar om snel de lach of de moed te verliezen. Op training bij Liverpool, zo bevestigen meerdere bronnen meermaals, doet hij zijn stinkende best. Plichtsbewust, elke dag opnieuw. Klagen doet hij zelden. Gracieus ook als afdankertje. Aan zijn kwaliteiten en voorbeeldige mentaliteit zal het niet liggen. Op Liverpool is hij bovendien graag gezien. Ploegmaats leven met hem mee. Vinden dat hij meer verdient dan de kruimels die hij krijgt. Hard werk blijft lang onbeloond.

Die zes minuten op Anfield veranderen uiteindelijk veel. Eerst een ongelooflijke misser van dichtbij, vervolgens profiterend van de zeperige handschoenen van Pickford. “Het zijn moeilijke maanden geweest voor mij, maar ik ben erin blijven geloven”, zegt hij. Vanavond staat hij zelfs in de basis tegen Burnley. Zo snel naar beneden, zo snel weer naar boven. De vergeten spits, die alles aan een hoge snelheid doet, heeft weer een naam: O-ri-gi. In de camera: O-ri-gi.




6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • frankie bressinck

    Amai er wordt nogal wat verteld over dat doelpunt van Origi! Nochtans zo moeilijk was dat niet, gewoon de bal binnenkoppen die terugkwam vd doellat en op 1 meter van doel!! Origi is gewoon te plat voor dat niveau, in Wolfsburg kon hem ook niet mee!!

  • Rudy Claes

    Wouter V.DWalle@ .... de huidige doelman Alisson heeft tot nog toe maar 5 doelpunten binnen gekregen op 14 competitiewedstrijden ...dat is het minste van alle ploegen in de premier league ... wat is het probleem ? Sorry Mignolet is ok maar niet op dit niveau ! Klopp is een super coach !

  • Sanne Vermeulen

    Hij mag best in de basis bij Liverpool

  • jacques hillaert

    Die mannen kiezen allemaal voor top ploegen maar zouden beter een trapje lager gaan spelen dan hebben ze ook veel meer kansen om door te groeien en regelmatig te spelen

  • Christiaan Goethals

    Origi is technisch veel beter dan Bats en Rom. Maar is geen echte spits, hoe gemakkelijk hij zijn tegenstander dribbelt op de flank, hoe moeilijk hij het heeft om dat te doen als spits, hij weet het blijkbaar niet hoe hij het moet.