Union-coach Luka Elsner: een innemende figuur bij wie het trainerschap letterlijk in de genen zit

BELGA
Met een negen op negen gooit 1B-club Union momenteel hoge ogen in Play-off 2. Aan het roer van dit fris voetballende geheel staat een beloftevolle, maar nog relatief onbekend coach: de Sloveen Luka Elsner (36). Maak kennis met een innemende figuur bij wie het trainerschap letterlijk in de genen zit.

Mijnheer Elsner, nadat uw ploeg Anderlecht en Genk uit de beker wipte, doet ze het nu ook goed in play-off 2. Is het makkelijker voetballen tegen teams uit 1A dan tegen teams uit 1B?

“Nee, maar ik stel tot mijn tevredenheid vast dat mijn spelers in de play-offs een hoog motivatieniveau aanhouden. Ze hebben zin om te winnen en om beter te worden. Dat de club geen Europese licentie kreeg, verandert daar niets aan. Ook in de competitie toonden we trouwens bij momenten mooie dingen, maar waren we niet constant genoeg, mede door een gebrek aan ondervinding. Die stap moet deze ploeg volgend seizoen zetten om mee te doen voor promotie. Het draait om het installeren van een winnaarscultuur. Dat gaat niet zomaar van vandaag op morgen, vergeet ook niet dat Union vorig jaar als voorlaatste in 1B eindigde, maar ten opzichte van het begin van deze campagne boekten we al veel vooruitgang. Daarom zeg ik: dit was geen fantastisch seizoen, maar wel een goed seizoen zonder meer voor deze club.”

Bij uw aanstelling, afgelopen zomer, verklaarde u dat u de ploeg een eigen identiteit wou geven. Hebt u teruggezien wat u toen in gedachten had?

“Grotendeels wel. Ik wilde dat mijn spelers er wekelijks voor gingen en dat hebben ze meestal gedaan. Bovendien streefde ik met het beschikbare materiaal offensief, noem het zelfs romantisch, voetbal na. Ik denk dat we dat contact naar onze supporters toe hebben vervuld. Onze manier van spelen creëerde ook een hechte band met onze aanhang.”

BELGA

Volgens insiders is uw verdienste in dit succes niet gering. Uw ex-speler Thibault Peyre omschreef u in een interview als een charismatische motivator: ‘Elsner vindt altijd de juiste woorden’.

“Ik zie mezelf als een soort ‘éducateur’, iemand die oplossingen aanreikt. Maar het zijn natuurlijk altijd de spelers die het moeten oppikken. Mijn taak is hen te overtuigen van het nut van bepaalde zaken en dan moet je wel tot hen kunnen doordringen. Dertig jaar geleden kon je misschien tegen een speler zeggen: nu wil ik dat je vijfhonderd meter volle bak loopt. Tegenwoordig moet je de spelers uitleggen hoe ze daar later de vruchten van kunnen plukken.”

U gaat erg ver in het aanbieden van oplossingen. Blijkbaar heeft u in het oefencomplex zelfs een kleine bibliotheek geïnstalleerd met boeken die aan topsport zijn gerelateerd.

“Het zal u niet verbazen dat die boeken niet elke week worden geraadpleegd (lacht). Maar toch vind ik het belangrijk dat je je groep die mogelijkheid biedt. Voor mij kadert dat ook weer in het kneden van de eerder genoemde winnaarscultuur.”

Als kind keek ik naar de trainingen van mijn vader en mijn grootvader was ooit bondscoach van Oostenrijk. Het trainerschap zit in mijn genen

U bent nog een jonge trainer. Denkt u dat voetballers kritischer staan tegenover een 36-jarige dan tegenover een 50-jarige sportieve baas?

“De geloofwaardigheid van een coach heeft niks met zijn leeftijd te maken, wel met hetgeen je komt te vertellen. Als je maar wat uit je nek kletst, hebben spelers dat binnen de week door. Maar ik ben er dus van overtuigd dat ik inhoudelijk iets te bieden heb. Het is wel zo dat ik in mijn beginperiode als hoofdtrainer, vier jaar geleden bij het Sloveense Domzale, strenger was dan nu. Dat kwam vanuit een soort van onzekerheid. Ik wilde niet de indruk wekken dat ik te dicht stond bij sommige ex-ploegmaats die ik plots onder mijn hoede kreeg. Intussen vond ik een meer natuurlijke balans tussen discipline en voetbalplezier.”

Waarom bent u eigenlijk zo vroeg gestopt met voetballen?

“Als voetballer zat ik vast in mijn comfortzone. Bij Domzale was ik jaren vaste waarde en met die ploeg had ik alle prijzen gewonnen. Beter ging het na mijn dertigste toch niet meer worden. En dus was het tijd voor iets anders. Bovendien was ik altijd al geïntrigeerd door het trainersvak. Als kind zag ik veel trainingen van mijn vader Marko, die lang prof was (sinds vaders passage bij Nice spreekt zoon Elsner trouwens vlekkeloos Frans, red.). Mijn grootvader Branko was dan weer ooit bondscoach van Oostenrijk. Hij is inmiddels overleden, maar was eveneens een inspiratiebron. Het trainerschap zit dus in zekere zin in mijn genen.”

Tot slot: volgens een voetbaltijdschrift heeft Charleroi u op het lijstje staan, mocht Felice Mazzu daar straks vertrekken.

“Dat gerucht was nog niet tot bij mij geraakt. Ik ben er in alle eerlijkheid ook niet mee bezig. Ik lig nog drie jaar onder contract bij Union en heb het hier naar mijn zin. Het zou vreemd aanvoelen om dit project al na één jaar te verlaten.”

Photo News



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


Live Voetbal

Jouw inzet
Mogelijke uitbetaling 0,00