Onze man, voetballiefhebber, ging naar bekerfinale: "O ja, het was een draak van een match, maar dat was nog het minste"

Parkeren onder het Atomium.
Dietert Bernaers Parkeren onder het Atomium.
O ja, het was een draak van een wedstrijd, maar dat was eigenlijk nog het minste. De hele organisatie was dra-ma-tisch. Verslag van een kruisweg in drie staties, even pijnlijk als hilarisch.

Ik zal het maar meteen bekennen: ik ben geen Genk-supporter en ook op Standard zul je me zelden of nooit zien. Ik heb al jarenlang een abonnement op RSC Anderlecht, om de simpele reden dat ik vroeger als kleine jongen (linksbuiten bij Overpelt VV) mijn ogen uitkeek als Franky Vercauteren er eentje voor goal zwiepte, of als Ludo Coeck uithaalde van buiten de rechthoek. Als ik nog maar aan Robbie Rensenbrink dénk, krijg ik al tranen in de ogen. Wat allicht ook iets zegt over het huidige Anderlecht, maar dat is een andere discussie.

Punt is dat ik ook - en vooral - een voetballiefhebber ben. En dan is Genk-Standard in het Koning Boudewijnstadion een mooie affiche. Met de supportersbus van Leuven@Genk (mijn woonplaats) naar het stadion, in het fandorp een braadworst eten en vervolgens de sfeer opsnuiven onder de bollen van het Atomium: ik ken foutere zaterdagavonden. Helaas bleek de realiteit enigszins anders.

1. De Heenweg

Ik schrijf dit woord met hoofdletters omdat ik vermoed dat we een wereldrecord gevestigd hebben. De Moeder Aller Heenwegen: 3 uur zijn we onderweg geweest! Van het De Becker Remyplein in Kessel-Lo tot de Atomiumlaan in 1020 Brussel. Ik heb het even voor u opgezocht: het is 35,9 kilometer. Normaal gezien doe je er 24 minuten over. Wij dus 180.

Even plassen op de Brusselse Ring.
Dietert Bernaers Even plassen op de Brusselse Ring.

2. De catering

Even na 19 uur, anderhalf uur voor de wedstrijd, eindelijk aangekomen in het fandorp aan de benedenzijde van het Atomium. De laatste beat sterft net uit - damn, Patje Krimson gemist! -, het is wurmen tegen de stroom in om tot aan het frietkot te geraken. ‘Sorry, meneer, alles is op.’

Geen probleem, dan maar in het stadion. Eerst nog drie kwartier elkaar pletten om door die ellendige poortjes van dat aftandse stadion te geraken, en dan snel foodtickets kopen en iets eten want de spelers zijn al aan hun opwarming begonnen. Het eerste hamburgerkraam is dicht (huh?), voor het tweede staan - ik heb ze even geteld - 10 rijen van ongeveer 20 mensen. Aan het frietkot is het nog drukker, ik heb zelfs geen goesting om de rijen te tellen. Ach, ik kom tijdens de wedstrijd wel even terug.

Een prima idee, zij het alleen in theorie, zo blijkt tijdens de eerste én de tweede helft. Die rijen staan er nog steeds, zelfs al is de match bezig. Een bevriende Genk-supporter zet door en doet er ruim een half uur over om een hotdog te bemachtigen. Het is op dat moment voorbij 23 uur. Hij mist de hele eerste verlenging en dus ook het doelpunt dat zijn ploeg de beker kost.

Ik heb ondertussen wéér een idee, ondanks het feit dat mijn hersenen, net als een aantal ledematen, zowat bevroren zijn - wie o wie haalt het in zijn hoofd om in maart, bij -1 een bekerfinale te organiseren?

Maar dus, een idee: ik ga chips kopen met mijn bonnetjes! Aan de drankstands staat toch geen kat, want het bier is alcoholvrij en wat AB Inbev ook mag toeteren: voetbalsupporters moeten dat écht niet hebben.

- Een pakje zout en een pakje paprika, alstublieft.

"Sorry, meneer, de chips is op."

- Meen je dat? Dat is hier de finale van de CROKY Cup en de chips is op…?

"Als u het zo stelt, is het wel grappig, ja. Hihi."

Fast forward naar een half uur later. De wedstrijd is voorbij, iedereen naar buiten. In de verte blaft geen enkele hond, maar ik hoor wel het gekrijs van een bibberend promodametje: "Gratis chips! Wie wil er een zakje gratis chips?" Met duizenden worden ze uitgedeeld. Ik verzin niets.

Eindeloos aanschuiven voor een frietje om dan te horen: "sorry, alles is op".
Dietert Bernaers Eindeloos aanschuiven voor een frietje om dan te horen: "sorry, alles is op".

3. De terugweg

Met kleine letters want gezien De Heenweg was een nieuw record schier onmogelijk. Edoch: twee uur, 120 minuten. Allemaal na middernacht bovendien, want hoewel alle Genk-fans meteen na het laatste fluitsignaal teleurgesteld afdruipen richting bussen, moet er om de een of andere reden toch eindeloos gewacht worden om te vertrekken. De verkeerspolitie heeft bovendien de opdracht gekregen om de bussen van beide ploegen strikt uit elkaar te houden wat ervoor zorgt dat al wat blauw is, niet op de ring mag. En dus krijgen we er een gratis toeristisch ritje door nachtelijk Brussel bovenop. Het paleis van Laken, shopping center Docks, de VRT-toren. Een prachtige détour die ervoor zorgt dat we op de E40 ter hoogte van Everberg… de ene Standard-bus na de andere tegenkomen. Briljant.

Grote dank aan al wie dit avontuur mede mogelijk heeft gemaakt. Ik denk in het bijzonder aan de verkeerspolitie van Brussel en Vlaams-Brabant, de Koninklijke Belgische Voetbalbond en uiteraard familiebedrijf Roger&Roger, al meer dan 50 jaar trotse producent van Croky. Om jullie mijn erkentelijkheid te tonen, stuur ik de niet-gebruikte foodtickets zo snel mogelijk per aangetekende zending op. Geniet ervan!




151 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Raymond Schreurs

    Je spreekt dan nog niet van de bond die voor een fantastisch bespeelbaar veld zorgde en doelnetten die door de scheidsrechter dienden hersteld, en dat bij de aanvang van een FINALE!

  • Filip Vergracht

    Ik denk dat de meeste mensen het liefst uitgeperst worden!! Die van de bond en hun aanhangsels zaten al RIJKELIJK te dineren terwijl de gewone man in de kou stond. Het zou moeten omgekeerd zijn, want de gewone man betaald terwijl die van de bond en hun aanhangsels profiteurs zijn die alles rijkelijk laten vloeien... , en lachen met de gewone mensen die staan aan te schuiven!!

  • frankie bressinck

    Ik stond op het punt ook te gaan maar gelukkig heb ik me bedacht en heb alles kunnen zien in mijn warme zetel! Ik zou eerst naar Luik gemoeten hebben voor een ticket dat nog vrij was en zou dan in een hoekje van het stadion hebben gezeten. Maar ik blijf erbij: als de finale in mei wordt gespeeld met aangename temperaturen en op een degelijk uur dan valt alles goed mee!

  • Mooses Van Den Bergh

    En toch laten jullie zich volgende keer weer allemaal vangen om naar die overbetaaalde grasmatjanetten te gaan kijken. Wedden?

  • Hendrik Vandaele

    inderdaad Guido Volkaerts , als Clubsupporter kan ik enkel uw mening beamen , het indertijd mooie paarse shirt van Anderlecht met het embleem midden op borst . Nu spelen de ploegen in alle kleuren van de regenboog en worden de clubkleuren verloochent uit commercieel oogpunt om de sponsors te behagen . Niets is nog wat het vroeger was.

Live Voetbal

Jouw inzet
Mogelijke uitbetaling 0,00