"De Ajax-fans staarden na het laatste fluitsignaal een kwartier naar de middenstip en waggelden dronken van geluk naar hun auto"

ANP
Jan Mulder geeft ditmaal zijn mening over de Europa League-wedstrijd van gisteren tussen Ajax-Lyon, een verslag door de ogen van onze huiscolumnist.

Geheimzinnig was de voetbalwedstrijd. Ajax-Olympique Lyonnais, woensdagavond in de Johan Cruijff Arena. Ajax kruipt in zijn schulp. Onzeker en traag gaat de bal rond. Vijf minuten. Tien minuten. Niets te beleven. Het lijkt of we terug zijn in de tijd van trainer Frank De Boer: Boring Ajax, jaren aan een stuk. Een half uur lang is het spel van de Amsterdammers onverteerbaar slecht. Lyon speelt goed. Uit de lucht valt een doelpunt. Voor Ajax. Ziyech zwiept een vrije trap voor doel en Traoré schampt de bal in de verste hoek. Een paar minuten later blundert de verdediging van Lyon: 2-0.

Na de rust en de snelle 3-0 worden alle records gebroken en is Ajax niet meer te houden. Vooral Ziyech was geweldig. Als je deze tien miljoen-speler toch eens vergelijkt met Stanciu. Het is doodzonde dat Anderlecht destijds niet naar advies van enkele kenners heeft geluisterd en Ziyech kocht.

Justin Kluivert kwam erin en het wervelende werd nog wervelender. Nooit eerder werd er in de Amsterdamse Arena zo gejubeld om een voetbalfeest. De toeschouwers staarden na het laatste fluitsignaal een kwartier naar de middenstip en waggelden dronken van geluk naar hun auto. Wanneer zie je dertig schoten op doel? Wanneer gaat het zo adembenemend mooi op en neer van het ene doel naar het andere, met elke minuut een kans op een goal? Ajax-Lyon was spanning en sensatie van de hoogste klasse. Met een eerste helft die niet om aan te zien was. Raadselachtig is het voetbal van Ajax.