Vanden Borre al weer weg bij Mazembe, maar of hij stopt? De soms geniale, maar vooral knettergekke carrière van 'VDB' in vijf sleutelmomenten

rv
Anthony Vanden Borre is geen speler meer van het Congolese Tout Puissant Mazembe. Toch betekent dit niet dat hij van plan is zijn voetbalschoenen definitief op te bergen. "Er is geen conflict tussen hem en Mazembe", zegt Trésor Diowo, een vriend van Vanden Borre met wie hij in de jeugd van Anderlecht voetbalde.

Anthony Vanden Borre keert niet meer terug naar TP Mazembe. De vleugelverdediger had begin maart nog zijn transfer naar Congo aangekondigd, nadat zijn contract bij Anderlecht kort daarvoor was stopgezet. Dat de voormalige Rode Duivel nu is vertrokken bij de grootste Congolese club, wil dus ook niet per se zeggen dat hij de voetbalwereld vaarwel zegt. 

"Dit betekent zeker niet dat hij zijn carrière beëindigt", zegt Diowo in een reactie op berichtgeving daaromtrent in verscheidene kranten. "Sinds een week train ik hem en hij geeft zich voluit om op sportief vlak weer zijn plaats te veroveren. Anthony is erop gebrand om zijn blazoen op te poetsen", stelt Diowo, die eraan toevoegt dat zijn vriend "een gezin wil stichten en een voorbeeld wil zijn voor hen".

Vanden Borre is zo aan een nieuw hoofdstuk aanbeland in zijn sowieso al turbulente carrière. Fratsen en genialiteit genoeg om een heel boek aan te wijden, wij hielden het op vijf sleutelmomenten. 

(Lees hieronder verder)

BELGA

Voorjaar 2004: als 16-jarige voor de leeuwen gegooid

In navolging van Vincent Kompany mocht Anthony Vanden Borre in het seizoen 2003/2004 zijn eerste stapjes in de A-kern van Anderlecht zetten. De toen 16-jarige vleugelverdediger kwam onder trainer Hugo Broos tegen Charleroi voor het eerst tussen de lijnen op 13 maart 2004.

Met zijn kracht, techniek en loopvermogen baarde de jonge Vanden Borre meteen opzien, al kreeg hij ook al in die vroege dagen van zijn carrière kritiek op zijn mentaliteit op en naast het veld. 

Hoe het ook zij, bondscoach Aimé Antheunis gaf de 16-jarige groeibriljant zijn eerste speelminuten als Rode Duivel op 28 april 2004 in de vriendschappelijke interland tegen Turkije. Met 16 jaar en 187 dagen werd Vanden Borre zo de jongste Rode Duivel in de naoorlogse voetbalgeschiedenis.

Eyckens

Zomer 2007: Verloren zoon verlaat het oude nest

Halverwege 2007 was de kritiek op Vanden Borres fratsen niet meer te houden. Anderlecht trok Marcin Wasilewski aan als doublure voor de nukkige rechtsachter en leek zo Vanden Borre stilaan naar de uitgang te duwen. 

Vanden Borre, nog steeds beschouwd als een groot talent, trok op 20-jarige leeftijd naar Fiortentina. De lucratieve transfer leverde Anderlecht een zakje van 3,8 miljoen euro op, maar voor Vanden Borre was deze transfer vooral het begin van een kronkelend pad. 

Na weinig geslaagde passages in Firenze, Genoa en Portsmouth belandde het woelwater in 2010 weer in België. Racing Genk gaf de international een tweede kans in zijn vaderland en die greep Vanden Borre onder vertrouwensman Franky Vercauteren met beide handen.

Met de komst van Mario Been maakte de carrière van Vanden Borre nog maar eens een haarspeldbocht. De Nederlander legde zijn meest flamboyante speler te veel aan banden met disciplinaire straffen en zo zou het hoofdstuk bij Racing Genk uiteindelijk ook geen onverdeeld succes worden voor Vanden Borre.

belga

Najaar 2008: weergaloze prestatie tegen Spanje

Ondanks de vele muizenissen bleef Vanden Borre wel zijn talent etaleren. De rechtsback pikte er sporadisch een wedstrijd uit om echt te schitteren. Zo ook bij de Rode Duivels in oktober 2008.

In de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Europees kampioen Spanje wervelde Vanden Borre als vanouds. Absolute wereldsterren als Iker Casillas, Xavi, David Villa en een verdedigend stuk beton als Carles Puyol, slaagden er maar niet in om een ontketende Vanden Borre aan banden te leggen. 

De rechtsachter lukte na een furieuze ren ei zo na zelfs de winning goal voor de Belgen. Helaas kopte David Villa de Belgische hoop op een stunt helemaal aan diggelen in de slotminuten van de partij.

Winter 2013: opnieuw bij Anderlecht

Na een lange tocht kwam de verloren zoon in januari 2013 opnieuw thuis bij Anderlecht. Vanden Borre, sinds zijn passage bij Genk helemaal weggezakt, benutte zijn zoveelste kans nu wel weer optimaal.

In geen tijd speelde de rechtsachter zich opnieuw in de kijker voor paarswit en dat kon zelfs bondscoach Marc Wilmots moeilijk ontgaan. Vanden Borre trok Anderlecht naar een memorabele 3-3 in de Champions League tegen Arsenal en mocht zich in de zomer van 2014 zowaar opmaken voor het WK in Brazilië. 

Ook daar deed Vanden Borre zijn naam alle eer aan. In de slotfase van een vrij sterke wedstrijd tegen Zuid-Korea, vond hij er niet beter op om even op de bal te staan en even later een middenvoetsbeentje te breken. Een streepje genialiteit gecombineerd met een zoveelste domme actie, Anthony Vanden Borre ten voeten uit.

photo_news

Voorjaar 2017: kroniek van een aangekondigd voetbalpensioen?

Na enkele onmogelijke uitlatingen aan het adres van coach Besnik Hasi en de spelerskern bij Anderlecht, verloor Vanden Borre definitief uitzicht op een aantal mooie afsluitende jaren van zijn carrière. 

Een uitleenbeurt aan Montpellier leidde tot niks en op 29-jarige leeftijd kondigde het enfant terrible deze winter zijn voetbalpensioen voor een eerste keer aan. Vanden Borre zou evenwel zichzelf niet zijn, mocht er plots geen stevige verrassing voor de deur komen te staan. 

Enkele weken later kondigde de rechtsachter uit het niets aan weer te gaan voetballen. Bij het Congolese TP Mazembe zou Vanden Borre in het land van zijn vader weer als vanouds schitteren.

Ontvangen als een koning, kwam hij evenwel niet verder dan één volledige wedstrijd in het shirt van de Congolese kampioen. Enkele maanden later staat Vanden Borre gedesillusioneerd voor een breuk met Mazembe. Vindt de rechtsback ooit nog zijn voetbalplezier terug of stevenen we af op een nieuw voetbalpensioen?

Wordt ongetwijfeld vervolgd... 

afp
afp
Sunderland AFC via Getty Images