Biglia: "Ik zat op de rand van een depressie"

photo_news
Er is veel verteld en geschreven over de te late terugkeer van Lucas Biglia (27) bij Anderlecht in januari. Het verhaal dat de Argentijn migraine had, ontlokte bij de ene hoongelach en bij de andere ergernis. De enige versie van de feiten die we tot nu toe niet hoorden, was die van Biglia zelf. Gisteren vertelde de aanvoerder van Anderlecht aan Het Laatste Nieuws- bij momenten fel en met tranen in de ogen - wat hem overkomen is. En dat is echt geen verhaal om mee te lachen.

"Eind januari belde Claudio Gugnali (assistent-coach van de Argentijnse nationale ploeg, red.) mij in verband met de oefeninterland in Zweden, op 6 februari. Ze wilden mij op de lijst zetten voor die match, maar ik heb toen zelf gezegd dat ik twintig dagen niets gedaan had en dat ik me fysiek niet goed voelde. Wie weet hoe graag ik voor Argentinië speel, zal begrijpen hoe moeilijk dat voor mij was. Ik heb veel kritiek moeten slikken voor het feit dat ik te laat terugkeerde uit Argentinië, maar ik heb niets verkeerd gedaan. Ik heb zo vaak gespeeld terwijl ik eigenlijk geblesseerd of ziek was, maar in januari heb ik tien verschrikkelijke dagen doorgemaakt."

Verschrikkelijke pijn
"Men heeft vanalles gezegd om te raken aan mijn imago. De waarheid is dat ik op zaterdag 5 januari naar het oefenkamp in Belek wou vliegen, maar dat ik de avond ervoor plots af te rekenen kreeg met verschrikkelijke pijn. Ik was PlayStation aan het spelen toen ik plots een stekende pijn voelde achter mijn oogleden. Dat werd erger en erger. Ik kreeg vreselijke hoofdpijn. Die nacht werd het zo erg dat ik meermaals met mijn hoofd tegen de muur heb gebonkt. Ik ben tien dagen amper mijn bed uit geweest. Ik lag in een verduisterde kamer. Als mijn vrouw de deur nog maar opende, sloeg ik mijn handen voor mijn ogen, tegen het licht. Ik dúrfde mijn bed zelfs niet uit te komen. Pas na een dag of tien kon ik opstaan, met een bril op en een kap over mijn hoofd."

Leven naast voetbal
"Ik heb mezelf erg onder druk gezet. Ik had al lang het grote doel om er met Argentinië bij te zijn op het WK 2014, maar de tijd gaat snel en dat WK nadert met rasse schreden. In november en december hadden we na een drukke week bij Anderlecht soms twee of drie dagen vrijaf, maar ik kwam niet buiten. Ik zat thuis, ik speelde PlayStation of ik herbekeek beelden van een match. Mijn vrouw heeft me in die periode vaak gezegd dat er nog een leven is naast het voetbal, maar dat drong blijkbaar niet tot me door. Nu zie ik in dat ik fout was en dat ik tijd moet vrijmaken voor mijn vrouw en mijn dochter van vier. En dat ik daar moet van genieten."

Op rand van depressie
"Mijn zus Karina is psychologe. Toen ze zag hoe ik er in januari aan toe was, zei ze: 'Je bent gek. Met het leven dat jij kan leiden. Je hebt alles, maar je kraakt jezelf door de druk die je je oplegt. Dat mag je jezelf niet aandoen.' Ze zag ook dat ik er erg aan toe was. Daarom: het was meer dan migraine. Een depressie? Ik zou zeggen: op de rand van een depressie. Ik kreeg allerlei medicijnen voorgeschreven. Ik stelde vast dat daar antidepressiva bij waren, maar ik heb meteen tegen mijn vrouw gezegd dat ik die niet wou nemen. Nu nog neem ik bepaalde medicijnen. Anderlecht is daar volledig van op de hoogte, want toen ik hier terugkeerde, heb ik meteen een staal van alle medicijnen bezorgd aan Kris (Vollon, de clubdokter, red.), om er zeker van te zijn dat er nergens een substantie in zit die op de dopinglijst staat. Maar binnen de club weten ze dus perfect wat ik genomen heb en wat ik nog moet nemen. Niemand kan zeggen dat ik niet ziek geweest ben."

Kritiek kwetst
"Maar de essentie is dat ik weet waar het probleem lag. Ik heb mijn hoofd volgestopt met allerlei doelen en dat heeft me gekraakt. Het is gezonder dat je alleen naar je volgende doel kijkt. En dat doel is voor mij duidelijk: de landstitel. Ik ga er alles aan doen om Anderlecht kampioen te maken. Het doet nog altijd pijn dat bepaalde kritieken mijn imago een beetje kapotgemaakt hebben. Ik heb als mens en als speler altijd het beste van mezelf gegeven. Dat dat in twijfel getrokken wordt, doet pijn. Het belangrijkste is dat ik nu besef dat er nog een leven is naast het voetbal."

Photo News
 
Ik heb veel kritiek moeten slikken voor het feit dat ik te laat terugkeerde uit Argentinië, maar ik heb niets verkeerd gedaan. Ik heb zo vaak gespeeld terwijl ik eigenlijk geblesseerd of ziek was, maar in januari heb ik tien verschrikkelijke dagen doorgemaakt.
Lucas Biglia
photo_news
 
Het was meer dan migraine. Een depressie? Ik zou zeggen: op de rand van een depressie. Ik kreeg allerlei medicijnen voorgeschreven. Ik stelde vast dat daar antidepressiva bij waren, maar ik heb meteen tegen mijn vrouw gezegd dat ik die niet wou nemen. Nu nog neem ik bepaalde medicijnen.
Lucas Biglia
belga
 
Het doet nog altijd pijn dat bepaalde kritieken mijn imago een beetje kapotgemaakt hebben. Ik heb als mens en als speler altijd het beste van mezelf gegeven. Dat dat in twijfel getrokken wordt, doet pijn. Het belangrijkste is dat ik nu besef dat er nog een leven is naast het voetbal.
Lucas Biglia