Koen Naert en Bashir Abdi haken definitief af voor WK atletiek

Koen Naert.
BELGA Koen Naert.
Het was twijfelen en aarzelen maar hun besluit staat nu toch honderd procent vast: Koen Naert en Bashir Abdi bedanken voor de marathon op het WK atletiek in Doha. Te heet, te laat.

Het is een luxesituatie die veel atleten hen benijden. Europees kampioen Koen Naert stelde op 7 april in Rotterdam met een nieuw PR (2u07:39) zijn WK- én olympisch ticket al veilig. Bashir Abdi deed op 28 april in Londen nog beter, met een nieuw Belgisch record van 2u07:03. Ook Abdi wist zich zo verzekerd van Doha en Tokio.

Forfait andere toppers

Op 5 oktober, om 23.59u, is de marathon op het WK in Doha ingetekend. Dan is het nog altijd makkelijk 27 graden in de stad aan de Perzische Golf. Tel daar het late uur bij en meteen is dat voor Abdi en Naert een goede reden om af te zeggen voor het WK. “Elke atleet is anders, maar ik kan niet van de ene dag op de andere in zo’n temperatuur een marathon lopen”, legt Naert uit. “Daar moet ik me weken op voorhand op voorbereiden. Dat vraagt veel van mijn lichaam. Die start om middernacht is een ander probleem. Hoe doe ik dat dan met mijn eten overdag? Moet ik dan de hele dag wakker blijven? Ik heb daar geen ervaring mee. Voor veel atleten maakt het niet uit of ze om acht uur ‘s ochtends, twee uur ‘s middags of zeven uur ‘s avonds lopen. Ik heb al snel last van mijn darmen als ik op een ongewoon uur loop. Het risico is te groot dat ik door de mand ga vallen. Er zijn veel vraagtekens en ik wil mijn grote doel, de Spelen van Tokio, niet in gevaar brengen.”

Koen Naert en Bashir Abdi, die overigens ook past voor de 10.000m in Doha, zijn lang geen uitzondering. De meeste toppers laten de marathon op het WK voor wat het is. Ook de Afrikanen zoals Eliud Kipchoge die meestal beter bestand zijn tegen de hitte. Naert: “Voor hen speelt het financiële ook een rol. Ze kunnen meer verdienen aan een stadsmarathon. Met die premies kunnen ze hun gezin en familie onderhouden. Aan een WK-medaille houden ze veel minder over. Terwijl de meeste Europeanen eerder voor het eremetaal dan voor het geld gaan. Ik snap wel dat atleten zoals de Brit Callum Hawkins toch voor Doha kiezen: door de afwezigheid van al die toppers nemen hun kansen op een WK-medaille toe.”

Lichaam niet forceren

Twee grote kampioenschappen in negen maanden tijd, dat is voor hem evenwel niet haalbaar, besluit Naert. Hij zet alles op alles om in Tokio op het podium te staan. “Om te beginnen vraagt het al zes à zeven maanden voor alle microscopische scheurtjes in je spieren, pezen en botten helemaal genezen zijn. En dan zit je ook nog met de opbouw naar je marathon. Ik neem graag voldoende tijd om te herstellen van een wedstrijd. Na de Olympische Spelen van Rio in 2014 beging ik de stommiteit om twee maanden later weer een marathon te lopen. Ik ben toen in Frankfurt serieus tegen de muur gebotst. Die fout ga ik niet opnieuw maken. Ik heb genoeg atleten gezien die door overbelasting in de lappenmand belandden. Ik ga mijn lichaam niet forceren.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.