Waarom het de Belgen (net) niet lukte om te winnen in Hawaï

Van Lierde na de finish.
photo_news Van Lierde na de finish.
De beste triatleten stonden om 18u35 weer tegenover elkaar op het WK Ironman in Hawaï. Bij de 52 mannelijke profs twee landgenoten: Bart Aernouts (34) en Frederik Van Lierde (39). Volgens de statistieken zou het geen sinecure voor de twee Belgen worden om straks op Ali'i Drive als eerste over de meet te komen. Ei zo na slaagde Bart Aernouts wel in die opdracht.

3,86 kilometer zwemmen, 180,2 kilometer fietsen en daarna nog even een marathon lopen. In de zware omstandigheden op Hawaï was Frederik Van Lierde er in 2013 de beste. De West-Vlaming was daarmee de tweede Belg die de epische Ironman met start en aankomst in Kona op zijn palmares kon zetten. In 1996 en in 1999 won naamgenoot Luc Van Lierde - opgepast, want géén familie - als eerste Belg. Komt er na drie Belgische overwinningen een vierde aan? 

1) Winnaar is één jaar voor zijn overwinning altijd top vier

Als we bepaalde statistieken mogen geloven, wordt het moeilijk. In de eerste plaats omdat de winnaar in Hawaï het jaar voordien altijd bij de eerste vier eindigde. Slechts één keer in de laatste twintig jaar kwam een winnaar relatief gezien uit het niets. In 2006 won de Duitser Norman Stadler nadat hij in 2005 had moeten opgeven. Verder kwam de winnaar telkens uit de top vier van het jaar ervoor (zie lijstje hieronder). In 2017 waren Patrick Lange, Lionel Sanders, David McNamee en Sebastian Kienle de vier beste triatleten. Als we de trend doortrekken, is de winnaar in 2018 dus één van die vier namen. Bart Aernouts eindigde vorig jaar op een 12de plaats, Frederik Van Lierde gaf op na het missen van een bevoorradingszak. 

Frederik Van Lierde
David Pintens Frederik Van Lierde

2017: Patrick Lange (Dui) → resultaat in 2016: 3de

2016: Jan Frodeno (Dui) → resultaat in 2015: 1ste

2015: Jan Frodeno (Dui) → resultaat in 2015: 3de

2014: Sebastian Kienle (Dui) → resultaat in 2013: 3de

2013: Frederik Van Lierde (Bel) → resultaat in 2012: 3de 

2012: Pete Jacobs (Aus) → resultaat in 2011: 2de 

2011: Craig Alexander (Aus) → resultaat in 2010: 4de 

2010: Chris McCormack (Aus) → resultaat in 2009: 4de

2009: Craig Alexander (Aus) → resultaat in 2008: 1ste

2008: Craig Alexander (Aus) → resultaat in 2007: 2de

2007: Chris McCormack (Aus) → resultaat in 2006: 2de

2006: Normann Stadler (Dui) → resultaat in 2005: opgave

2005: Faris Al-Sultan (Dui) → resultaat in 2004: 3de 

2004: Normann Stadler (Dui) → resultaat in 2003: 4de

2003: Peter Reid (Can) → resultaat in 2002: 2de

2002: Tim DeBoom (VS) → resultaat in 2001: 1ste

2001: Tim DeBoom (VS) → resultaat in 2000: 2de 

2000: Peter Reid (Can) → resultaat in 1999: 2de 

1999: Luc Van Lierde (Bel) → resultaat in 1998: 2de 

1998: Peter Reid (Can) → resultaat in 1997: 4de 

1997: Thomas Hellriegel (Dui) → resultaat in 1996: 2de 

David Pintens

2) Leeftijd

Sinds 2000 is er nog een opvallende trend bij de winnaars in de Ironman van Hawaï. Op Faris Al-Sultan na in 2005 was er bij de mannen geen enkele winnaar jonger dan 30. Een positief gegeven dus voor Aernouts (34) en Van Lierde (39). "De winnaars zijn de laatste jaren meestal een jaar of 35", zegt Van Lierde daarover. "Dat is nodig want je moet je conditie een bepaald aantal jaar opbouwen om de zware trainingen voor een Ironman te verteren." 

Toch wordt het volgens de statistiek zelf moeilijk voor Van Lierde. Slechts één mannelijke triatleet slaagde er om de Ironman in Hawaï na zijn 37ste nog te winnen: Craig Alexander was 38 in 2011. Voor Bart Aernouts is de leeftijd dan weer ideaal. Zowel bij de mannen als de vrouwen zien we de meeste winnaars op hun 34ste levensjaar. 

Grafiek met leeftijden van alle winnaars.
TriRating. Grafiek met leeftijden van alle winnaars.

3) Het rijk is aan de Duitsers 

Sinds 1993 steekt één land er met kop en schouders bovenuit in Hawaï: Duitsland. 25 jaar geleden lukte het ene Wolfgang Dittrich om de bronzen medaille te veroveren. Het was de start van een Duits meesterschap. De voorbije 25 edities stonden onze oosterburen immers 28 keer op het podium. 8x goud, 7x zilver, 13x brons. De afgelopen vier jaar werden acht van de twaalf treden op het podium bezet door een Duitser, in 2016 zag het volledige podium zelfs zwart, rood en geel. De laatste niet-Duitse winnaar is... Frederik Van Lierde. Lukt het nog eens om de Kienles en Langes van deze wereld te verslaan? We zijn benieuwd. 

De Duitse prestaties sinds 1993:

- Normann Stadler: 2x goud (2004, 2006) - 1x brons (2000)

- Jan Frodeno2x goud (2015, 2016) - 1x brons (2014)

- Thomas Hellriegel:1x goud (1997) - 2x zilver (1995, 1996) - 1x brons (2001)

- Sebastian Kienle1x goud (2014) - 1x zilver (2016) - 1x brons (2013)

- Faris Al-Sultan1x goud (2005) - 2x brons (2004, 2006)

- Patrick Lange: 1x goud (2017) en 1x brons (2016)

- Andreas Raelert3x zilver (2010, 2012, 2015) - 2x brons (2009, 2011)

- Lothar Leder2x brons (1997, 1998)

- Jürgen Zäck:1x zilver (1997)

- Wolfgang Dittrich: 1x brons (1993)

- Rainer Müller-Hörner:1x brons (1995)

In 2016 stonden met Kienle, Frodeno en Lange drie Duitsers op het podium.
photo_news In 2016 stonden met Kienle, Frodeno en Lange drie Duitsers op het podium.

4) Concurrentie

Tot slot nog een positief gegeven voor onze landgenoten: de groep concurrenten lijkt dit jaar iets kleiner. "Maar daarom wel niet minder", waarschuwt Van Lierde. "Het niveau aan de top is min of meer gelijk. Dus het komt soms écht op de vorm van de dag aan." Goed nieuws dan, want van de top tien in 2017 komen er dit jaar twee minder aan de start. De Amerikaan Hofmann en de Nieuwe-Zeelander Bozzone zijn er niet bij. Ook Jan Frodeno gaf forfait. De tweevoudige winnaar sukkelt met een stressfractuur aan de heup. 

Het maakt dat de kansen voor Aernouts en Van Lierde op een top tien vrij realistisch zijn. Van Lierde is zonder pech of akkefietjes altijd goed voor een dichte ereplaats, terwijl Aernouts ook al enkele jaren op de deur klopt. Een overzicht van hun prestaties: 

Van Lierde: 

2008: opgave 

2009: 34ste

2010: 14de

2011: opgave

2012: 3de

2013:  1ste

2014: 8ste

2015: 25ste

2016: 10de 

2017: opgave

David Pintens

Aernouts: 

2012: 11de

2013: 8ste

2014: 9de

2015: opgave

2016: 8ste

2017: 12de

BELGA

Wat met 2018? 

"Ik verwacht me sowieso aan een open wedstrijd", geeft Van Lierde een vooruitblik. "Jan Frodeno is er niet bij en hij was de laatste jaren toch wel een beetje de bepalende factor. Velen keken naar hem, terwijl ze nu op zichzelf zijn aangewezen. Het wordt dus zaak om de triatlon goed te lezen en dat ligt me wel. Ik verwacht trouwens dat er stevig zal gefietst worden. Lionel Sanders, de Amerikaan Starykowicz en vooral Cameron Wurf zijn triatleten die daar zeker hun kaart zullen spelen. Het is belangrijk om niet mee te gaan in hun spelletje. Wurf fietste mij in Nice bijvoorbeeld op 7 minuten voor het loopnummer, na 13 kilometer had ik hem al teruggepakt."

Verder kijkt de triatlonwereld ook uit naar de prestaties van de Spanjaard Gomez. Hij was op de korte afstand vijf keer wereldkampioen en probeert het nu voor het eerst op de lange afstand. "Hij is het grote vraagteken", zegt Van Lierde. "In Zuid-Afrika leed hij onder de hitte, dus dat wordt in Hawaï geen makkelijk verhaal. Sebastian Kienle is volgens mij de topfavoriet." 

frederik van lierde
David Pintens frederik van lierde



1 reactie

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Marco Maerten

    Een sport die evenals de spartathlon extreem veel vraagt van het lichaam en de geest en helaas te weinig aandacht krijgt tegenover voetbal waar menig voetballer zijn veter nog niet knoopt voor het geld dat een winnaar van triathlon krijgt.Als ze als iets krijgen..