Tim Brys en Niels Van Zandweghe veroveren brons in lichte dubbeltwee op WK roeien

Tim Brys (links) en Niels Van Zandweghe in hun dubbeltwee, hier op een archiefbeeld.
Foto AP Tim Brys (links) en Niels Van Zandweghe in hun dubbeltwee, hier op een archiefbeeld.
Niels Van Zandweghe (Brugse TR) en Tim Brys (KR Club Gent) zetten in hun tweede WK-finale op rij met een bronzen plak de kers op de taart. De Belgische Wereldbekerwinnaars waren de enige WK-finalisten die zowel de drie World Cupregatta's als het EK 2018 achter de kiezen hadden, maar van vermoeidheid bleek er bij onze landgenoten na zo'n lang seizoen niks te merken. Sterker nog, in de race om het WK-eremetaal pakten ze niet alleen het brons, ze verpulverden ook hun persoonlijke besttijd. 

Niels Van Zandweghe en Tim Brys nestelden zich van in de eerste meters op derde plaats. Na 400m vielen ze terug naar een vijfde stek. Vooraan het veld gingen de Italianen Oppo-Ruta fors door. De Ierse broers O'Donovan rookten het gevaar en snelden zich in het spoor van de Italianen. Halfweg vonden onze landgenoten dat het de hoogste tijd werd om hun medaillekans te grijpen. In amper driehonderd meter gleden ze de Spaanjaarden Rojas-Conde en de Noren Brun-Strandli, wereldkampioenen in 2013 en brons op de Spelen 2016, voorbij. De Belgen probeerden nog aansluiting te vinden met het leidend duo, maar vooral de Ierse vice-Olympische kampioenen gingen zo geweldig te keer dat ze niet alleen het goud pakten, maar ook op amper anderhalve seconde strandden van het wereldrecord. De Nieuw-Zeelanders Van Dalen en vice-wereldkampioen in skiff Matthew Dunham snoepten nog de vierde plaats af van de Noren Brun-Strandli. 

Tim Brys en Niels Van Zandweghe zijn meteen ook de eerste Belgen die in teamverband op een WK een medaille pakken in een Olympisch nummer. In 1987 deed Vandemoere-Foqué hen dat in de lichte dubbeltwee vrouwen al eens voor, maar dat nummer kwam dan nog niet op het Olympische programma voor.

Coach Frans Claes: "Dit was hun beste en meest verrassende race ooit"

Niels Van Zandweghe en zijn coach Frans Claes staken na hun bronzen medaille op het WK roeien in het Bulgaarse Plovdiv hun vreugde en trots niet onder stoelen of banken.

Meteen na de finish besefte Niels Van Zandweghe, met zijn 22 lentes de op één na de jongste van de twaalf finalisten, nog niet helemaal niet wat hem en zijn teamgenoot Tim Brys was overkomen. "Geen idee van de manier waarop we deze race afhaspelden. Ik herinner me nog alleen dat we halfweg op één lijn lagen. Toen gaf Tim de aanzet om wat harder te gaan. Met een derde plaats kwam er in deze race nog meer uit dan hetgeen we tijdens onze trainingen verwacht hadden."

Coach Frans Claes sloot daarbij naadloos aan: "Tim en Niels wisten dat ze in die finale met hun beste WK-race moesten uitpakken om het erepodium te halen. Ze waren er mentaal klaar voor. Dat bewezen ze in die verschrikkelijke kwartfinalerace, waarin ze op een erg ongunstige baan toch dat halvefinaleticket uit de brand sleepten. In hun jacht om een finaleplaats slaagden Tim en Niels erin zich te mengen in de helse strijd die de Italianen, Ieren en Polen aan de totaal andere zijde naast elkaar voerden. Toch finishten we tweede en hielden we daarmee de Polen Jankowski-Kowalski uit de A-finale, wat een eerste geruststelling bleek."

Frans Claes stelde de ochtend van de finale bij zijn poulains vast dat de verbetenheid om die medaillestrijd aan te snijden er wel degelijk was. "Dit vertaalde zich vooral in de tweede wedstrijdhelft van deze WK-finale. Het verschil halfweg tussen de teams die voor de derde plaats in aanmerking kwamen was erg miniem. In tegenstelling tot hun vorige races wachtten Tim en Niels dit keer niet de laatste 500m af. Zij pakten na het 1000m-punt uit met een geweldige versnelling en sloegen meteen een kloof met de verbijsterende Noren Strandli-Holm. Ook de Nieuw-Zeelandse nieuwkomers hadden op die verrassende derde 5000m geen antwoord klaar en in dat team steekt toch de ervaringrijke regerende vice-wereldkampioen in de lichte skiff Matthew Dunham."

Claes, die eerder al Tim Maeyens naar een bronzen plak op het WK voor junioren coachte, schatte dit resultaat toch heel wat hoger in. "Eerst en vooral is dit wel bij de senioren. Verder slaagde er nog geen enkel Belgisch team er sinds het eerste WK, dat in 1962 werd georganiseerd, in een WK-medaille te pakken in een olympisch nummer. Dit is het resultaat van een unieke samenwerking tussen twee talentvolle roeiers en hun coach. We werken al sinds 2016 samen en willen minstens doorgaan tot 2020 om dan wel af te ronden met een olympische deelname." Claes verwijst hiermee nog met een knipoog naar de pijnlijke manier waarop zijn poulains als winnaar van de olympische kwalificatierace er in Rio 2016 toch niet bij mochten zijn.