Thiam legt zichzelf geen druk op "maar een Belgisch record in Rio zou magnifiek zijn"

Nafi Thiam.
BELGA Nafi Thiam.
Nafi Thiam haalde dit jaar twee medailles op internationale kampioenschappen. Op dé afspraak van 2015, het WK, kon ze de hoge verwachtingen echter niet helemaal inlossen. "Dat is topsport. Ik ben ook maar een mens", blikt ze vandaag terug tijdens een persbabbel op de olympische stage in Lanzarote.

Begin maart won Thiam zilver op de vijfkamp tijdens het EK indoor in Praag en midden juli was ze opnieuw goed voor zilver tijdens het EK hoogspringen voor beloften in Tallinn. De apotheose op de wereldkampioenschappen in Peking bleef evenwel uit. Ze finishte als elfde op de zevenkamp, ruim onder haar Belgische record.

Niettemin heeft Thiam, nog altijd maar 21, het woensdag over een "mooi seizoen". "Toegegeven, met een topprestatie in Peking had het nog beter kunnen zijn. Maar dat is sport en ik ben ook maar een mens. Moest ik dan al wenend het stadion in Peking buiten lopen? Ik heb hard gewerkt en ik blijf dat doen. Daar ben ik fier op."

De Belgische Sportvrouw van 2014 mikt nu voluit op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. "Maar vraag me niet of ik een plaats of een cijfer in gedachten heb. Mijn enige uitdaging is altijd maar beter worden. Daar doe ik het maximale voor. Of er dan een mooie plaats aan vasthangt, ligt niet alleen in mijn handen. Ik weet bijvoorbeeld ook niet hoe de concurrentie evolueert. Ik kan alleen naar mezelf kijken en hard werken. Een Belgisch record in Rio zou natuurlijk magnifiek zijn, maar we zullen dan wel zien."

BELGA

Wim Vandeven, een coach met een missie

Wim Vandeven treedt op 1 februari in dienst bij het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC). Als High Performance Manager wordt het zijn taak de Belgische sport naar een hoger niveau te tillen.

Vandeven leidde zijn partner Tia Hellebaut in 2008 naar olympisch goud in het hoogspringen en heeft vandaag verschillende toppers onder wie meerkamper Hans Van Alphen onder zijn hoede. Tot de Spelen van Rio blijft hij atleten individueel begeleiden, daarna (vanaf 1 september) gaat hij voltijds aan de slag in zijn nieuwe functie.

"Ik zal volop in het veld staan en mijn expertise ten dienste van het BOIC stellen met als doel het prestatieniveau van de atleten en de trainers te helpen verbeteren", legt Vandeven woensdag uit op de olympische stage in Lanzarote. "We leven in een moeilijk en complex land en het is de uitdaging alle koppen in dezelfde richting te krijgen. Door een mentaliteitswijziging door te voeren kunnen we hopelijk een echte topsportmentaliteit installeren die op termijn naar meer medailles moet leiden."

"Werk van lange adem"
Ten vroegste in 2020, op de Spelen in Tokio, verwacht Vandeven de eerste vruchten van zijn werk te plukken. "Het wordt een werk van lange adem, maar dat is topsport altijd. Ik ben zelf met Tia in 1999 gestart en pas in 2006 was de eerste gouden medaille er (op het EK in Göteborg). Eigenlijk verwacht ik pas een substantieel verschil te zien in 2024. Natuurlijk kan het ook mislukken. Mocht blijken dat ik mijn ei niet kwijt kan, zullen we de gepaste conclusies trekken. Daarvoor dienen tussentijdse evaluaties."

Het dopingschandaal in de Russische sport dat deze week losbarstte, laat uiteraard ook Vandeven niet onberoerd. Het nieuws bezorgt hem gemengde gevoelens. "Enerzijds ben ik blij dat wat al langer werd vermoed, nu ook eindelijk bewezen is. Hoe meer controles, hoe voordeliger voor de zuivere atleten. Anderzijds wordt de sport waar je zo van houdt in haar ziel getroffen. Dat zie je niet graag en doet pijn."

De nieuwe IAAF-voorzitter Sebastian Coe is volgens Vandeven wel de geschikte persoon om de stal uit te mesten. "Ik heb goede hoop dat hij het probleem grondig zal aanpakken. In die paar keer dat ik hem heb gesproken, gaf hij mij de indruk een heel integer man te zijn."

Tia Hellebaut werd op de Spelen in Londen vijfde na onder meer twee Russische meisjes, de gouden Chicherova en de bronzen Skolina. Mogelijk kan ze dus nog twee plaatsen opschuiven en brons pakken. "Maar Tia en ik liggen daar niet wakker van. We hebben onze gouden medailles. Het deed bijvoorbeeld wel deugd dat we in 2006 op het EK de Bulgaarse Veneva konden kloppen, iemand van wie we vermoedden dat ze doping nam. Maar een extra bronzen medaille voor Tia zal het verschil niet maken. Iemand als Kim (Gevaert) heeft veel meer reden om gefrustreerd te zijn. Doping is echter, vrees ik, van alle tijden. Dergelijke excessen zijn een afspiegeling van onze maatschappij. Maar het kan ook anders. Daar is Tia het levende bewijs van. Het kost alleen meer moeite en de weg is langer, maar daar gaan we voor."

BELGA
Toma Nikiforov.
PHOTO_NEWS Toma Nikiforov.

Toma Nikiforov denkt elke dag aan Rio

Judoka Toma Nikiforov beleefde in 2015 het jaar van de doorbraak. Op de tatami vocht hij zich in de klasse tot 100 kg naar brons op het EK, WK én de Masters. Maar zijn (medaille)honger is daarmee nog niet gestild. Volgende zomer gaat de Bulgaarse Belg voor niets minder dan de oppergraai op de Olympische Spelen, zo laat hij optekenen in Lanzarote.

"Ik denk elke dag aan de Spelen. Ik droom er zelfs continu over. Het is zo erg dat ik dan badend in het zweet wakker word", lacht het 22-jarige zwaargewicht. "Als ik geen medaille haal, zal de ontgoocheling heel erg groot zijn. Ik werd derde op het WK en op de Masters, waar alleen de beste zestien mogen starten. In Rio kom ik dezelfde mannen tegen. Ik ga naar daar om te winnen, niet om top 8 of top 5 te halen."

Dat hij als potentiële medaillekandidaat meer druk zal voelen, doet Nikiforov weinig. "Ik ben het gewoon dat men van mij medailles verwacht. Dat was al zo toen ik op het EJOF en het WK voor de jeugd uitkwam. Druk motiveert mij."

Nikiforov moet het, in tegenstelling tot de andere atleten, overigens rustigaan doen onder het Canarische zonnetje. Dinsdag onderging hij in het Brusselse Edith Cavell ziekenhuis een ingreep aan beide armen om een spierblessure te verhelpen.

"Ik had te veel druk in mijn armen, had vaak krampen. Ik bleek te lijden aan het compartimentssyndroom. Maar de ingreep is goed gelukt. Maandag mogen de draadjes eruit. Ik verwacht volgende maand tijdens de stage in Japan de judotrainingen te kunnen hervatten. Anders heeft het ook niet veel zin naar daar te vliegen."