Schoonspringer, die dood in de ogen keek, schrijft nu gouden geschiedenis

Chris Mears, hier rechts, heeft een enorme weg afgelegd.
AFP Chris Mears, hier rechts, heeft een enorme weg afgelegd.
Duiken vanop een enorme hoogte is nooit zonder gevaar. Vraag dat maar aan Chris Mears. Zeven jaar geleden leek een verkeerde sprong de schoonspringer fataal te worden, maar ondanks een geschatte overlevingskans van vijf procent timmerde Mears verder aan de weg naar de top. Met succes, want in Rio pakte hij samen met Jack Laugher de gouden medaille in het synchroonduiken vanop de driemeterplank. De eerste voor Groot-Brittanië in die categorie.

Vijf procent om te overleven. Meer kans gaven de dokters Mears niet wanneer de toen 16-jarige jongeman bij een duik tijdens de Olympische Spelen voor jongeren in Sydney zijn milt scheurde. Liefst vijf glazen bloed verloor de topsporter in wording. Chirurgen konden natuurlijk niet anders dan de milt te verwijderen, maar een carrière in het schoonspringen leek de Brit dan wel te kunnen vergeten.

Al zeker wanneer Mears, die op driejarige leeftijd ook zijn moeder verloor, het ziekenhuis in Australië mocht verlaten. Eens terug in het hotel kreeg de jonge snaak een beroerte dat maar liefst zeven uur lang aanhield. Zijn ouders Paul en stiefmoeder Katy kregen zo voor de tweede keer in korte tijd te horen dat ze voor het ergste moesten vrezen. Het leven van hun oogappel hing aan een zijden draadje. Opnieuw.

(Lees hieronder verder)

AFP

De dokters vreesden voor eventueel opgelopen hersenschade, maar Mears ontwaakte wonderwel uit zijn coma en was vastberaden om zijn droom niet zomaar te laten ontglippen. 18 maanden later stond de dappere Brit weer op de plank om een competitiewedstrijd af te werken.

Vandaag werpt al dat harde werk zijn vruchten af. Samen met Jack Laugher schonk hij Groot-Brittanië de allereerste gouden medaille in het synchroonduiken vanop 3 meter. "Ik heb het niet makkelijk gehad, maar mijn ongeval is iets wat me nu sterker maakt. Ze gaven me vijf procent kans om te overleven wanneer ik werd geopereerd. Ze dachten dat ik het niet zou halen, maar ik had het geluk dat ik een gezond lichaam had van zoveel te trainen op jonge leeftijd", vertelde Mears aan de Telegraph na zijn medaille.

"Het geeft je een heel andere kijk op de wereld. Ik kwam er ongeschonden uit. Behalve dan dat ik een orgaan moest afstaan. Maar hey, ik mis dat niet zo hard hoor!" Dat Chris Mears een bron van inspiratie is, hoeven we nu allicht niet meer te vertellen.

Getty Images
AFP
Getty Images
AP
Photo News
Getty Images