Internationale pers over Marieke Vervoort: “Ze wou laatste druppel plezier eruit wringen”

AFP
Marieke Vervoort staat niet alleen bij ons op alle voorpagina’s, ook de internationale pers besteedt aandacht aan het droevige nieuws van het overlijden van de paralympische kampioene, van het Verenigd Koninkrijk tot Australië. Zeker de Britten zijn ‘Wielemie’ en haar gouden en zilveren medailles op de Spelen van Londen in 2012 nog niet vergeten. De BBC brengt zelfs een persoonlijke hulde aan de paralympische topatlete.

“Ze was een opmerkelijke kampioene, op en naast de baan”, begint Eleanor Oldroyd van de BBC haar eerbetoon. “Ze was ongelooflijk grappig en vol leven, maar ik heb nog nooit zulke openhartige gesprekken over de dood met iemand gehad”, schrijft Oldroyd. “Op een of andere manier waren die gesprekken niet deprimerend. Ze had aanvaard dat haar tijd op aarde korter zou zijn dan die van vele anderen, maar ze was vastbesloten om elke laatste mogelijke druppel plezier eruit te wringen.” Oldroyd besluit: “Ik zal haar, of de twee buitengewone dagen die we met haar deelden, nooit vergeten. Praten over hoe te sterven en, van cruciaal belang, hoe te leven”. Na deze persoonlijke noot publiceert de BBC vandaag een update van de reportage met Mieke Vervoort uit 2016.

The Guardian titelt: ‘Paralympische gouden medaille Marieke Vervoort beëindigt haar leven in België’. De Britse krant keert terug naar de Spelen van Rio in 2016, waar ook de rest van de wereld het harde verhaal hoorde over de ondraaglijke pijn die de atlete dagelijks moest doorstaan door haar zeldzame degeneratieve spierziekte. Dat ze soms maar tien minuten per nacht sliep en dat anderen van hun stokje gingen door gewoon naar haar lijden te kijken. En dat sport haar in leven hield.

Maar ook dat ze de papieren voor euthanasie had klaarliggen. “Als ik die papieren niet had, dan zou ik waarschijnlijk al zelfmoord gepleegd hebben”, citeert The Guardian haar. “Ik denk dat er minder zelfdodingen zouden zijn als elk land een euthanasiewet zou hebben. Ik hoop dat iedereen inziet dat dit geen moord is, maar mensen net langer laat leven.”

De Telegraph blikt eveneens terug op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro - waar ze nog eens twee medailles won, zilver en brons - en de intenties rond haar eventuele zelfgekozen levensbeëindiging die Marieke Vervoort daar wereldkundig maakte. De krant herhaalt nog eens dat euthanasie wettelijk toegestaan is in ons land, wat in het Verenigd Koninkrijk niet het geval is. Twee jaar geleden had de Daily Telegraph nog een diepgaand interview met Wielemie, op een moment dat het niet goed met haar ging: “Ik wil niet meer afzien. Het is te moeilijk voor mij nu. Ik raak alsmaar depressiever. Zo erg was het nog nooit. Ik ween heel veel.”

Ze sprak ook over haar trouwe hulphond, labrador Zenn. Die kon Marieke een uur op voorhand waarschuwen voor een epilepsie-aanval die ze zou krijgen: “Geen idee hoe ze dat aanvoelt”. In 2014 kreeg de rolstoelatlete tijdens zo’n aanval nog kokend water over haar benen, waardoor ze vier maanden in het ziekenhuis lag.

Over haar zelfgekozen dood zei ze in 2017: “Mensen zullen wenen, maar ik wil ook dat ze dankbaar zijn voor het leven dat ik had en voor het feit dat ik dan gelukkig ben en rust heb gevonden”.

Het Britse Metro citeert eveneens Marieke Vervoort: “Je moet dag per dag leven en van de kleine momenten genieten. Iedereen kan morgen een auto-ongeval hebben en omkomen, of een hartaanval krijgen en sterven. Het kan morgen ieders beurt zijn.” Op Twitter schrijft Metro: “Marieke wou worden herinnerd als de dame die ‘altijd lachte, altijd glimlachte’”.

De Daily Mail schrijft dat Vervoort al in 2008 haar euthanasiepapieren had getekend en citeert de stad Diest die meedeelde dat ze “dinsdagavond haar keuze had gemaakt”. De Britse tabloid herhaalt dat Vervoort zichzelf “een zotte madam” noemde. 

Ook Sky News verwijst naar de laatste Paralympische Spelen van Mieke Vervoort in Rio, waar ze haar euthanasieplannen kenbaar maakte. Die Spelen waren haar “laatste wens”, klinkt het. De website haalt de woorden van Wielemie van toen aan: “Voor wanneer de dag komt dat ik meer slechte dagen heb dan goede heb ik mijn euthanasiepapieren klaar. Maar die tijd is nu nog niet.”

In Frankrijk melden onder meer Le Parisien en Le Monde het overlijden van Mieke Vervoort. De kranten gaan terug tot de kindertijd van Wielemie, die op haar veertiende de diagnose kreeg van haar zeldzame degeneratieve spierziekte, waardoor ze geleidelijk zou aftakelen. “Ik ging van de ene dokter naar de andere die niet wist wat ik had en altijd slecht nieuws bracht”, citeren ze Marieke Vervoort.

 Verder kondigen onder andere het Turkse TRT World, Japan Today, de Straits Times uit Singapore, India Today, het Canadese Journal de Montréal, het Amerikaanse USA Today en de Australische zender 7 eveneens het overlijden van onze moedige heldin.




8 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • hugo wouters

    Ongelooflijke sterke vrouw en wat een karakter. Heb haar leren kennen toen zij 15 of 16 jaar geleden bij ons in de zaak kwam samen met haar ouders om een keuken voor haar te ontwerpen in haar woning, want zij wilde zelfstandig wonen en haar ouders ontlasten. Een heel sterk voorbeeld voor de verwende generatie van vandaag. En wat een prestaties zette zij op sportgebied neer. Rust zacht Marieke op de door jou gekozen zonnige plaats in Lanzarote.

  • JOHAN VANBEKBERGEN

    Zij was geen voorbeeld voor velen. Zij was een voorbeeld voor allen. Prachtige vrouw. Prachtige atlete. Slaap nu maar verder zonder pijn.

  • eduard janssens

    Schitterende ,moedige dappere vrouw altijd heel veel respect voor gehad

  • Ros kris

    één keer de gelegenheid gehad om haar persoonlijk te ontmoeten op een meeting. Een pracht van een vrouw, hoe ze tijd nam om met de kinderen op de foto te gaan. Niks was haar teveel.

  • Peter Thys

    Marieke heel groot atlete maar daarenboven een nog veel grotere mens/dame.Een moedig mens die in schoonheid wou eindigen.Respect en veel eerbied voor de durf en de moed om het op deze manier te doen.Je was een voorbeeld voor velen om nooit op te geven maar en nog veel meer anderen zullen je steeds gedenken als een groot atleet en als een grote, moedige dame en vooral als innemend mens !Het ga je goed daarboven en hopelijk hoef daarboven nooit meer de pijn te voelen die je daarheen dreven !