Neergestoken triatlete Sofie Goos: "Geen hulp van Slachtofferfonds"

getty
Begin september maakte Sofie Goos haar 'comeback' in de Zwintriatlon, vier maanden nadat ze werd neergestoken. Ze eindigde knap zesde en werkt intussen hard verder aan haar volledig herstel. In een interview met weekblad Dag Allemaal vertelt de 36-jarige triatlete over haar moeilijke periode, de weinige (financiële) hulp die ze krijgt en de toekomst. "Die kerel met het mes, is niet diegene die een punt achter mijn carrière mag zetten. Ik wil daar zélf over beslissen."

7 september 2016, Sofie Goos probeert op de Zwintriatlon in Knokke de draad weer op te pikken. Onder massale belanstelling finisht ze als zesde, ruim achter winnares Katrien Verstuyft. "Dat was niet mijn comeback. Ik deed enkel mee voor mijn plezier, want ik wist dat ik bijlange nog niet klaar was voor een goeie prestatie. Ik weet dat ik dit jaar onmogelijk nog een deftig competitieniveau kan halen. Op mentaal vlak heeft die deelname mij wel deugd gedaan. Telkens als ik langs de omroeper passeerde, zweepte die het publiek speciaal voor mij op. Ik kreeg meer aandacht dan de winnaars."

Mama
"Ik werd pas emotioneel toen ik mijn moeder bij de finish zag staan. Op precies dezelfde dag waarop ik een mes in mijn rug kreeg, werd er bij haar borstkanker geconstateerd. Inmiddels onderging ze bestraling en is ze genezen verklaard, maar toen ze me aan de eindmeet stond op te wachten, werd het me te veel. De streep halen voelde alsof ik deze moeilijke periode voor mijn familie had afgesloten."

Photo News
KOS

Iron Man
Intussen traint Goos bijzonder hard om weer naar haar oude niveau toe te groeien. Aan stoppen wil ze niet denken, al beseft ze dat de klok tikt. "Nog altijd weet ik niet wanneer ik weer de oude zal zijn. Vreselijk, want op mijn 36ste heb ik sowieso nog hooguit twee jaar te gaan als prof-atlete. Een topsporter wil op een hoogtepunt stoppen. die kerel met het mes, is niet diegene die een punt achter mijn carrière mag zetten. Ik wil daar zélf over beslissen. Ik wil ook absoluut nog een Iron Man winnen. Als ik vroeger een Iron Man won, stak ik mijn handen in de lucht, dronk ik een cola en dat was het. Mocht ik er nog eentje kunnen winnen, dan word ik compleet gek van blijdschap."

Geen hulp
Toch is het allesbehalve makkelijk voor de Antwerpse, want ook financieel waren de voorbije maanden een zware dobber. Te meer omdat Goos niet op al te veel hulp moet rekenen. "Vorige week moest ik naar de gerechtsarts voor een laatste controle. Die zei me dat ik niet te veel mag hopen op steun van het Slachtofferfonds. Daar schrok ik van, want als ik uitreken hoeveel startgeld en winstpremies ik ben misgelopen, tikt dat aardig door."

BELGA