Marieke 'Wielemie' Vervoort knokt terug na alweer bewogen jaar

Rolstoelatlete Marieke Vervoort kende al heel wat pech, maar laat zich niet kisten door de zware tegenslagen.
www.wielemie.be Rolstoelatlete Marieke Vervoort kende al heel wat pech, maar laat zich niet kisten door de zware tegenslagen.
2014 behoort bijna tot de geschiedenisboeken en dus kijken heel wat sporters graag even terug op het voorbije jaar. Voor rolstoelatlete Marieke Vervoort was het een bijzonder spannend jaar met alweer moeilijke en zware momenten, maar ook pure vreugdetaferelen. "Na mijn ongeval op het WK atletiek van vorig jaar zegden de dokters dat ik wellicht nooit meer aan topsport zou kunnen doen, maar ik stak stiekem de middelvinger omhoog stak en zei: ik kom wel terug."

De 35-jarige Vervoort moest maar liefst vier maanden revalideren van een ontwrichte schouder die ze overhield aan een tragische valpartij op het WK atletiek van juli 2013 in het Franse Lyon. "Na mijn ontslag uit het ziekenhuis ben ik onmiddellijk weer beginnen trainen en het voorbije jaar verbrak ik 3 wereldrecords en een Europees record."

Zware brandwonden
Een comeback in stijl tot ze in de zomerperiode een nieuwe opdoffer te verwerken kreeg. "Alles liep letterlijk op wieltjes tot het noodlot eind augustus weer toesloeg. Tijdens het afgieten van pasta verloor ik het bewustzijn en het kokend water met hete pasta belandde op mijn buik en benen. Ik kreeg er brandwonden van de tweede en derde graad gratis en voor niks bovenop. De zenuwpijnen zijn echt niet te onderschatten, soms zijn het pure horrortoestanden."

www.wielemie.be
www.wielemie.be

Trainen op Lanzarote
Momenteel vertoeft de ijzersterke Vervoort op Lanzarote om zich weer helemaal klaar te stomen voor competitie. "Ik ben hier al goed in gang geschoten. Met een aangenaam en warm zonnetje is het leven zoveel aangenamer. Ik heb al twee goede trainingen achter de rug. Tijdens de eerste sessie reed ik 6,5km en tijdens de tweede training legde ik 8km af. Het ging toen ook al meteen stukken beter. Al was het serieus knokken tegen de wind en tegen de pittige hellingen. Aan een snelheid 29km/u knalde ik naar beneden, zalig gewoon. Ik had zeker niet gedacht dat dit me al zo snel zou lukken."

Award deed deugd
Ook met de brandwonden gaat het stilaan de goede kant op. "De oude wondjes gaan dicht, maar anderzijds zijn er nieuwe die weer opengaan. Het vocht in mijn benen is soms echt niet normaal. Bovendien kamp ik nu ook nog met een vervelende blaasontsteking. Als het lichaam het echter toelaat, wil ik proberen om 10 kilometer af te leggen." Tot slot heeft 'Wielemie' het ook nog even over de award die ze kreeg van 'Dag Allemaal': "Ik ben nog steeds onder de indruk van de award voor meest inspirerende persoonlijkheid van het jaar in een bomvol Sportpaleis. Bij mijn thuiskomst zal ik de prijs in ontvangst kunnen nemen."

BELGA
BELGA