Iedereen op de pot, dat verdomd Oranje en de kroonprinses die overneemt: ook in het basketbal, hockey én volleybal viel er in 2017 heel wat te beleven

Photonews
2017. Het jaar waarin onze hockeysterren de tranen de vrije loop lieten, Emma Meesseman stilaan de scepter zwaait én onze volleybalheren net geen eremetaal veroverden. En dan zwijgen we nog over fenomeen Kevin Durant. Een terugblik op twaalf maanden basketbal, hockey én volleybal. Van de eerste opslag tot de laatste buzzer. 

BASKETBAL 

• Oppermachtig Oostende

In de eigen competitie stond er alweer geen maat op BC Oostende. Voor de zesde keer op rij kroonden de geelhemden zich tot Belgisch kampioen, goed voor de achttiende titel in totaal. Echt spannend was de EuroMillions Basketball League nooit, Oostende toonde zich gedurende het hele seizoen immers oppermachtig. Een onverzettelijke defensie, heerlijke aanvalspatronen en met Dario Gjergja een leermeester die de klappen van de zweep intussen wel kent

Brussels was een waardige finalist, maar in de allesbeslissende best-of-five bleek de kustploeg toch een maat te sterk. Opmerkelijk: met een nieuwer en goedkoper team dendert Oostende dit seizoen gewoon verder. Met een perfect parcours - maar liefst 13 zeges op een rij - lijkt de kampioen al voor Nieuwjaar gekend. Absolute sterspeler? Zonder twijfel de 27-jarige landgenoot Jean Salumu. 

Bij de dames kroonde Castors Braine zich voor de vierde keer in de clubgeschiedenis tot landskampioen . In de tweede wedstrijd van de finale van de play-offs haalde de Waals-Brabantse club het met ruime 72-101-cijfers bij Kangoeroes Willebroek. De week ervoor wonnen ze ook al met vlotte 86-57-cijfers. 

• 16 juni - 25 juni: Belgian Cats schrijven sprookje op het EK

Geschiedenis. Dat schreven onze nationale basketbaldames op het Europees kampioenschap in het Tsjechische Praag. Tien jaar was het al geleden dat de Belgian Cats nog eens op een EK stonden, dus waren de verwachtingen laag en vonden de dames zelf dat in een groep met Rusland, Letland en Montenegro de kwartfinales een realistisch doel bleek. Dat voornemen overtroffen ze met glans. 

16 juni: België - Montenegro: 66-64
Al liep het eerste duel niet meteen van een leien dakje. Montenegro bleek stugger dan gedacht, terwijl onze jonge Belgische ploeg meer dan eens gebukt ging onder de tierende zenuwen. Onder impuls van de ervaren Ann Wauters en Marjorie Carpréaux - de enige die er ook in 2007 bij waren - en topper Emma Meesseman trok België toch het laken naar zich toe, weliswaar nipt. 66-64. De eerste klif omzeilt. 

BELGA

17 juni: België - Rusland: 76-75
Op speeldag twee stond Rusland op het programma. Groepsfavoriet, want niet voor niets werden ze in 2003, 2007 en 2011 Europees kampioen. Maar het waren onze Belgian Cats die in de underdogpositie verschroeiend uit de startblokken schoten. Zowat alles lukte in de eerste tien minuten, waarbij vooral Meesseman de hele zaal op de banken deed staan. 15-19 na het eerste kwart, waarna België de zaakjes stevig onder controle hield en met een 32-46 voorsprong de kleedkamers in dook. 

Na de koffiepauze kwamen de Russen beter in de match en lieten onze dames zich iets te makkelijk wegdrummen. Rusland verminderde mondjesmaat de voorsprong, en op twee minuten van het einde stond het plots 64-64 en zes seconden voor affluiten zelfs 68-68. Verlengingen moesten beslissen wie deze zinderende pot naar zich toetrok, en daarin kwam Rusland voor het eerst in de match op voorsprong (73-72). Wauters bleek evenwel opnieuw van goudwaarde: 75-76. Van een sensationele stunt gesproken. 

BELGA

19 juni: België - Letland: 62-58
De inzet van de partij tegen Letland was bij alle speelsters zonneklaar, want een overwinning leverde de Belgische dames meteen een rechtstreeks ticket op voor de kwartfinales. Hoewel de dames met een kleine voorgift de kleedkamers ingingen, dreigde het nadien volledig mis te lopen. Letland tapte na de break uit een ander vaatje en de jonge Belgische ploeg vond geen oplossingen meer. Met zeven punten achterstand gingen de Cats de laatste tien minuten speeltijd in. Tot Ann Wauters de rug rechtte. 36 op dat moment, maar o zo onverzettelijk. Ze trok alles naar zich toe, met 4 cruciale punten dwong ze de zege af: 62-58. 

BELGA

22 juni: België - Italië: 79-66
In de kwartfinales moest Italië voor de bijl wilden onze vrouwen meedingen naar de onverhoopte medailles. Net als in de vorige duels trokken de Cats van bij het begin stevig van leer, maar dreigden ze na de rust hun voorsprong toch uit handen te geven. Met een 
46-33 trokken ze immers de catacomben in, maar met een 55-53 werd het vierde en laatste kwart aangevat. 

Maar dan, zoals wel vaker: Meesseman ‘to the rescue’. Nog altijd maar 24 lentes jong, maar nu al immens belangrijk voor de Belgische nationale ploeg. Ze pakte zowel aanvallend als verdedigend uit waardoor ze op haar eentje de kloof opnieuw tot tien punten liet groeien. De Italiaanse weerstand was gebroken, het feestje op de bank werd ingezet (79-66). De historische eerste halve finale op een EK was een feit. Bovendien zijn door het huzarenstukje volgend jaar verzekerd van een allereerste deelname aan een WK. Spanje is dan 'the place to be'. 

Kim Mestdagh.
BELGA Kim Mestdagh.

24 juni: België - Spanje: 52-68 
Hoewel de Cats eerder toonden dat een 'mission impossible' hun wel ligt, was het duel tegen het in theorie veel sterkere Spanje écht wel een flinke karwei. "Al bij het eerste contact voelde ik het: uh-oh. Die gaan ons geen centimeter ruimte geven", blikte Wauters achteraf terug. Inderdaad. Het game plan van de Spaanse bondscoach Lucas Mondelo was duidelijk: Emma Meesseman, topscoorster bij de Belgen op dit EK, en Wauters helemaal uit het spel houden. 

Vijf minuten konden de Belgian Cats stand houden maar daarna was het 'over and out'. Van 36-21 aan de rust ging het naar 52-33 in het derde kwart waarna de latere EK-winnaar met een 68-52-eindstand naar de finale ging. "Vandaag was Spanje gewoon sterker en beter en we hadden nooit het gevoel dat ze te pakken waren." 

25 juni: België - Italië: 78-45
Geen finale, wel een historische strijd om het brons. Tegenstander van dienst: Griekenland. Wel, geen spaander werd er heel gelaten van de blauwhemden. 
De Belgen stonden in de beginfase even op achterstand (5-9), maar namen halfweg de eerste periode met een 11-2 tussensprint resoluut het heft in handen. Na het eerste kwart stond het 24-15. De Grieken zagen sterretjes. Vooral Kim Mestdagh had een begenadigde dag, solo zorgde ze ervoor dat de Cats met 40-23 konden gaan rusten. 

Emma Meesseman.
BELGA Emma Meesseman.

Maar toen kwam het gevreesde 3de kwart, waarin de Cats op dit EK al vaker een inzinking hadden. Niets van dat alles deze keer. De Belgische machine bleef draaien, het feestje kon stilaan worden ingezet. 78-45 waren de alleszeggende cijfers. Zo sluiten de vrouwen voor het eerst in de geschiedenis hun fantastisch EK af met een meer dan verdiende bronzen medaille. 

"Het gaat nog even duren voor we echt gaan beseffen wat we hier verwezenlijkt hebben”, stelde Ann Wauters. "Ik vind geen woorden om dit te beschrijven. We hebben een vrijwel perfect parkoers afgelegd. Het enthousiasme van dit team was de sleutel tot ons het succes. Ik heb nooit eerder in zo’n goede groep vertoefd", spaarde het ouderdomsdeken haar lof voor de collega's niet. 

De Belgian Cats vieren hun bronzen medaille.
BELGA De Belgian Cats vieren hun bronzen medaille.

Vedette Meesseman 

Hoewel de bronzen plak de verdienste was van een knappe teamprestatie, mogen we toch één naam uitlichten: die van Emma Meesseman. Bij het grote publiek staat Meesseman bekend als dé kroonprinses van ervaren rot Ann Wauters, maar de Ieperse center van 1m92 is die status intussen allang ontgroeid. 

Ze schittert jaarlijks in de Women’s NBA. Als een van de vaste speelsters bij de Washington Mystics gooit ze hoge ogen tussen de absolute wereldvedetten. Met haar lengte domineert ze onder de korf en is ze goed voor een karrenvracht aan punten en rebounds.

Het succesvol EK bevestigde dan ook haar indrukwekkend talent. Ze kreeg een plekje in de All Star-5 van het toernooi en ook in eigen land wordt ze op handen gedragen. Winnares Nafi Thiam en Nina Derwael gingen haar dan wel voor, een derde plaats op de lijst van Sportvrouw van het Jaar was de kerst op de taart van een geweldig jaar.  

BELGA

• 31 augustus - 17 september: Belgian Lions beleven zuur EK

Het Europees kampioenschap was aldus een sprookje voor de Belgian Cats, maar een  drama voor hun mannelijke collega's. Het relaas van het EK bij de heren is dan ook niet zo rooskleurig als hierboven. In het Turkse Istanboel werden de Belgian Lions onderverdeeld in een groep met Groot-Brittannië, Servië, Letland, Rusland en Turkije. Geen makkelijke loting, maar ook geen onoverkomelijke opdracht. 

1 september: België - Groot-Brittannië: 103-90
Het toernooi begon nochtans uitstekend voor de Lions. Onder impuls van Sam Van Rossom en Maxime De Zeeuw kreeg Groot-Brittannië - weliswaar het zwakke broertje uit de groep - de ene driepunter na de andere om de oren. Enig probleem: defensief rammelde het langs alle kanten. Het gevolg: veel treffers maar evenveel tegentreffers, met een 54-53-stand doken beide ploegen de kleedkamers in. 

Na de pauze viel met amper twee punten in de eerste zes minuten de aanvalsmachine stil bij de Belgen en zo kon Groot-Brittannië acht punten uitlopen: 55-63. Maar toen begon de verdediging eindelijk beter te draaien en vond Van Rossom dat het welletjes was. Onder meer zijn acht punten leverden voor de Belgen een voorsprong van zes eenheden op bij het ingaan van het laatste kwart. De Lions verslapten niet, eindstand: 103-90. 

Axel Hervelle.
BELGA Axel Hervelle.

2 september: België - Letland: 64-92 
Maar de Lions konden geen positief vervolg breien aan hun openingszege. 
Letland - met goudklomp Kristaps Porzingis (2m21) - overklaste België in het tweede duel in de groepsfase in alle aspecten. Na een goeie eerste tien minuten werd de tweede periode een rampkwart. Niemand kreeg nog een bal door de korf. Maar de Lions toonden karakter en knokten zich in het derde kwarter opnieuw in de partij (54-58), waarna ze na 23 tegentreffers op een rij volledig van het kastje naar de muur werden gespeeld. Met 64-92 slikten de Lions zware eindcijfers. 

"Dit EK loopt zoals we het verwacht hadden: een zege tegen Groot-Brittannië en dan op zoek naar een stunt tegen de Grote Vier van onze poule. Letland bleek een maat te groot. Eén kans is dus weg, er volgen er nog drie", hield bondscoach Eddy Casteels de moed erin. 

4 september: België - Rusland: 67-76
Maar ook tegen Rusland konden de Lions niet stunten. De Belgen verweerden zich kranig, maar moesten de zege toch aan de fysiek sterkere Russen laten. Bij de rust stond België slechts 2 punten in het krijt (33-35), maar na de pauze liep het helemaal mis. Te weinig rebounds, te veel slordigheden in de defensie. De Russen straften dat genadeloos af. Eindstand: 67-76. België kon nog doorstoten, maar dan was winst tegen Turkije een must. 

BELGA

5 september: België - Turkije: 65-78
11.000 Turkse supporters en een twintigtal Belgische supporters, waaronder Belgian Cats Ann Wauters en Kim Mestdagh (zij spelen dit seizoen in Istanboel), zagen in de Fenerbahçe Arena de Turken de beste start nemen voor het allesbeslissende duel. Sam Van Rossom, die assists rondstrooide, en Jean Salumu, die sterk inviel, brachten de Lions helemaal terug, 25-24, maar een tussenspurt van het gastland deed de Lions met een achterstand (40-33) rusten. 

Hervelle deed België weer hoop krijgen, maar onder impuls van de uitzinnige supporters trok Turkije toch het laken naar zich toe. In het derde kwart werd een tienpuntenkloof geslagen, die tot op het einde op het bord bleef. 78-65 was de uiteindelijk eindstand, EK over voor de Belgian Lions. 

BELGA

7 september: België - Servië: 54-74
Dus was het laatste duel tegen groepswinnaar en later zilveren medaille Servië slechts voor de eer. En zelfs dan werd de Lions niets gegund. Basketles kregen onze mannen: 74-54. "Het doel was de kwalificatie. Daarin zijn we niet geslaagd. Dit is een mislukking", aldus Pierre-Antoine Gillet. "Dit komt bij mij persoonlijk heel hard aan. Ik heb een heel jaar opgeofferd om klaar te zijn", vult coach Casteels aan. Ontnuchtering alom. 

Buikgriep

Een EK om naar huis over te schrijven beleefden de Belgische basketbalheren dus niet, maar ze werden ook niet geholpen door de omstandigheden. Tijdens het toernooi bleken heel wat Lions immers af te rekenen met een hardnekkig buikgriepvirus. "Sommige jongens hebben een beetje last in de buik, een beetje meer zelfs dan dat, maar ik ga daar geen hoofditem van maken. Ik wil hier met jullie praten over de verloren duels, maar niet over ... Ik zou een woord willen gebruiken, maar ik ga het niet doen", verklaarde Casteels. 

"Ik wil echt geen excuses inroepen, maar als er twee à drie jongens zijn die zich heel de nacht slecht voelen, dan heeft dat toch een invloed op onze frisheid. We hebben schrik om te eten omdat we schrik hebben dat het er na een half uur weer uitkomt. Het speelt duidelijk een rol hier op het EK", voegde kapitein Jonathan Tabu toe. 

BELGA

• NBA: 

Hoe zeer Oostende onze eigen Belgische competitie domineerde, hoe hard de NBA een kolfje naar het hand was van de Golden State Warriors. De Warriors waren heer en meester in de play-offs, ze wonnen zestien keer en leden slechts één nederlaag. In de finale - ook hier geldt een 'best of five' - waren de Cleveland Cavaliers met sterspeler LeBron James de tegenstander van dienst. Opnieuw, want de afgelopen drie jaargangen stonden de Warriors en Cavaliers telkens tegenover elkaar. Vorig seizoen pakten de Cavaliers de titel, in 2015 waren de Warriors aan het feest. 

AP

Sleutelspeler Durant
In de eigen Oracle Arena wist de club uit Oakland uiteindelijk het beslissende punt uit de brand te slepen. Het werd 129-120 na een formidabele partij. Kevin Durant had in het vijfde en beslissende finaleduel een groot aandeel in de zege, hij maakte 39 punten en werd na de partij verkozen tot Most Valuable Player van de finaleserie. "Dit is een ongelooflijk gevoel. Toen ik acht was, zei ik tegen mijn mama dat ik NBA-kampioen zou worden. Zij is er altijd voor me geweest en is tegelijk mijn grootste fan én mijn grootste criticus." 

“Hij is zo veelzijdig dat hij elke positie aankan, zelfs op de point-guard”, verklaarde voormalig bondscoach Tony Van den Bosch, die regelmatig de plas oversteekt om ‘The Dubs’ een bezoekje te brengen, na de titel aan onze redactie. "Door zijn polyvalentie was hij dé sleutelspeler dit seizoen."

Geniet u even mee: dit waren de mooiste punten uit de NBA in 2017

Photonew

• En dan nog dit: 
- "Dankbaarheid en respect, voor alles wat je de Lions gaf. Het zal raar aanvoelen volgende keer ik het Lions-shirt aantrek zonder jou aan mijn zijde. Je zal gemist worden."  Sam Van Rossom heeft mooie woorden over voor Axel Hervelle, die de Belgian Lions na het mislukte EK vaarwel zei. De 34-jarige Hervelle had 128 caps en was zestien jaar lid van de Belgian Lions. Daarmee zit hij in de legendarische ‘Club 100’ van de Lions en telt na Christophe Beghin (137) en Jef Eygel (134) de derde meeste selecties bij de nationale ploeg. 

- De Belgian Cats zijn al geplaatst, de Belgian Lions gaat het minder voor de wind. Voor het WK 2019 in China verloren zij hun eerste twee kwalificatiematchen. 

De Denver Nuggets evenaarden met 24 driepunters in één match het NBA-record. Slachtoffer van dienst was toekomstig kampioen Golden State, die met 132-110 een heuse pandoering om de ogen kregen. 

- Ook bij de beste basketballer ter wereld gaat het soms behoorlijk mis. LeBronJames mocht ongehinderd naar de ring trekken, maar zijn dunk mislukte compleet. Tot de koop toe moest de Amerikaan gehecht worden aan het hoofd.

HOCKEY

• Derde opeenvolgende titel voor de Dragons, ook Braxgata viert 

9-2 in totaal. Dan verdien je het om kampioen te worden. De Dragons waren tijdens de finale van de play-offs veel en veel te sterk voor Heverlee Herakles. In de heenwedstrijd trok de ploeg uit Brasschaat dankzij een 1-4-zege al aan het langste eind, in de overbodige terugwedstrijd zetten de Dragons met een 5-1-overwinning de puntjes op de 'i'. Hun tiende en derde opeenvolgende landstitel in het hockeykampioenschap voor mannenteams. Dat hoeft ons niet te verbazen, met onder meer Felix Denayer, Arthur Van Doren en Florent Van Aubel speelt de absolute (wereld)top bij de landskampioen. 

Bij de vrouwen ging de titel dit jaar naar Braxgata. Het haalde het na een bijzonder spannende finale pas na shoot-outs van Gent. De twee finaleduels in de play-offs waren op een 1-1 gelijkspel geëindigd, titelverdediger Braxgata was in Leuven net iets beter in de shoot-outs (3-2). 

Felix Denayer en Henri Raes.
BELGA Felix Denayer en Henri Raes.

• 18 augustus - 26 augustus: Geen kers op de taart voor Red Panthers

Spanje, Tsjechië, Nederland. Dat waren de drie landen die onze nationale hockeyvrouwen de baas moest op weg naar de medailles op het EK in Amsterdam. Ambities hebben de Red Panthers niet echt, al wilden ze wel bewijzen dat ze stappen hebben gezet sinds de Nederlander Niels Thijssen het roer in handen nam. En of dat gelukt is.  

18 augustus: België - Tsjechië: 6-0
Een zware dobber werd het eerste duel voor de Panthers niet. Onze dames haalden het eenvoudig met 6-0-cijfers van Tsjechië. Louise Versavel opende na vier minuten reeds de score na een strafcorner, tien minuten later verdubbelde Jill Boon via een Tsjechische stick de score. Na de pauze lukte Versavel haar tweede van de namiddag, nadien zorgden Stéphanie Vanden Borre, Anne-Sophie Weyns en Michelle Struijk voor de 6-0 eindstand. Daarmee was alles gezegd. 

20 augustus: België - Nederland: 0-1 
In de tweede groepswedstrijd moesten de Panthers nipt de duimen leggen voor het gastland. ’s werelds nummer één, was in Amstelveen met 1-0 te sterk, een stand die al bij de rust op het bord stond. De noorderburen waren duidelijk een klasse te sterk, België mocht niet mopperen met het nipte verlies. Doordat de score niet verder opliep, hadden de vrouwen genoeg aan één punt om door te stoten naar de halve finales van het Europees kampioenschap. 

BELGA

22 augustus: België - Spanje: 2-1
En die klus werd geklaard, al speelden de dames niet hun beste wedstrijd. De Panthers klopten Spanje met 2-1-cijfers. "Onze verdediging heeft het verschil gemaakt. De doelvrouwen hebben ongelooflijk werk geleverd. In het begin van de match hadden we wat last van de zenuwen. Vooral onze jonge speelsters zijn nog maar aan hun tweede of derde grote internationale toernooi bezig." 

24 augustus: België - Duitsland: 1-0 
"Duitsland is de grote favoriet. Het is dan wel een jonge ploeg, maar de speelsters hebben veel meer ervaring dan de Red Panthers. De Duitse vrouwen spelen fysiek en intelligent. Ik geef hun 80 procent kans om door te stoten”, verkondigde Thijssen voor het treffen. Onderschatte hij even zijn troepen. 

In de halve eindstrijd namen de Belgische hockeydames immers knap de maat van Duitsland (1-0) en bereikten ze voor het eerst in hun geschiedenis de finale van een EK. Het was bovendien nog maar de tweede triomf tegen een land uit de top 10. Jill Boon tekende voor de enige treffer van de partij. 

BELGA

26 augustus: België - Nederland: 3-0 
En dan de ontnuchtering, helaas. 
In een volledig Oranje gekleurd Wagener Stadion en in een typisch Hollands sfeertje verkochten de Red Panthers hun vel duur in de EK-finale, maar een stunt zat er op geen enkel moment in: 3-0. Met prachtig zilver rond de nek namen de hockeyvrouwen afscheid van een voor hen onvergetelijk toernooi. “Ze mogen allemaal fier zijn op hetgeen ze bereikt hebben”, vertelde de Belgische bondscoach na de wedstrijd.

BELGA
BELGA

• 19 augustus - 27 augustus: Nederland bezorgt ook Red Lions tranen

En ook onze heren waren er zo kort bij, maar ook hier mocht het net niet zijn. Net als de dames konden ze geen eerste Europese titel in de geschiedenis binnenrijven. Opnieuw was gastheer Nederland de boeman, de Lions gaven een 2-0-voorsprong weg in de finale. Ook vier jaar geleden verloor België de EK-finale, toen tegen Duitsland. Nochtans gaf België onze noorderburen in de groepsfase een pandoering vanjewelste. "Helaas wou een volle Oranje-tribune revanche." 

19 augustus: België - Oostenrijk: 4-1 
Een doelpuntenfestival zoals tegen Egypte (10-0) en Zuid-Afrika (9-1) tijdens de World League in Johannesburg werd het openingsduel niet, maar zoals verwacht hadden de Belgische hockeymannen in hun eerste wedstrijd geen problemen met het moedige en vooral stugge Oostenrijk: 4-1. De ruststand bleek meteen de eindstand. Missie volbracht en weinig energie verspeeld voor de kraker tegen Nederland. 

Photo News

21 augustus: België - Nederland: 5-0 
En wat was het twee dagen later stil in de tribunes. 
In het hol van de leeuw veegden onze hockeymannen de vloer aan met Nederland. De bijzonder efficiënte Lions boekten een overtuigende 0-5-zege. Thomas Briels en Sebastien Dockier (2x) zorgden voor de 0-3-ruststand, maar het was vooral doelman Vincent Vanasch die voor voor grote frustraties zorgde bij het gastland. Keer op keer botste Oranje op het sluitstuk van de Belgen. Loïck Luypaert en Tom Boon zetten na de koffiepauze de forfaitcijfers op het bord. Plots werd het heel stil in Nederland. "Dit kan gebeuren. Maar we gaan hier echt nog wel drie wedstrijden spelen", voorspelde de Nederlandse bondscoach Max Caldas. Helaas werden die woorden waarheid. 

Photo News

23 augustus: België - Spanje: 1-2
Maar eerst tussendoor toch een verrassing van formaat. In de laatste groepswedstrijd - onze Lions waren door de twee eerdere zeges wel al geplaatst - moest België immers het onderspit delven tegen Spanje. De Red Lions verloren met 2-0, "te nonchalant in alles wat we ondernamen." De gedachten van de heren protagonisten zaten klaarblijkelijk al bij het duel om een ticket voor de finale. Door het verlies eindigt Nederland nog als groepswinnaar, waardoor België in de halve finale topland Duitsland in de ogen kijkt. 

25 augustus: België - Duitsland: 2-2, door na shoot-outs 
En wat was dat een boeiende pot hockey, met jawel, opnieuw 
doelman Vanasch als dé grote held. Na de reguliere speeltijd pronkte immers de 2-2 - na een late gelijkmaker van Duitsland - op het bord, waarna Vincent ‘The Wall’ alle aandacht naar zich toetrok. Bloedstollende shoot-outs beslisten over winst of verlies. België mocht daarin als eerste van wal steken, maar Gougnard miste de eerste poging. Geen nood, want Vanasch haalde nog maar eens de kastanjes uit het vuur voor. De goalie hield zijn netten gedurende de volledige shoot-out schoon. Voor Denayer, Wegnez en co was het daarna een koud kunstje om de weg naar de finale helemaal open te beuken. Tegen Nederland. Inderdaad, Caldas hield woord. 

Photo News

27 augustus: Belgie - Nederland: 2-4
De finale begon nochtans uitstekend voor de Belgen. Met een ijzersterke verdediging neutraliseerden de Lions elk Nederlands gevaar om er vervolgens op de counter vlijmscherp uit te komen. Een van die tegenstoten leverde een strafcorner op en Tom Boon kon de Lions zo in het eerste kwart al op voorsprong brengen. In het tweede bedrijf toonden onze hockeymannen opnieuw een uitgekookt gelaat. Charlier verlengde een stevige voorzet met een subtiel tikje in doel en zo mochten de Lions met een 2-0 voorsprong de rust induiken. 

Photo News

Maar dan verschenen er donkere wolken boven Amsterdam. Althans voor onze landgenoten. In een mum van tijd kwam Oranje op gelijke hoogte. Een thriller leek in de maak, maar Nederland ging gewoon door op zijn elan in de finale vijftien minuten van de wedstrijd. Het was pompen of verzuipen voor de Red Lions. Niet toevallig was het opnieuw een strafcorner die de Belgen de das omdeed. Van der Weerden was de boeman met dienst: 2-3. Een ultieme alles-of-nietspoging van de Lions leidde tot niets. Sterker, met een snelle counter zette Oranje de kroon op het werk. België bleef achter met een zilveren medaille. Nederland verlengde zijn Europese titel - de vijfde in de geschiedenis. 

Een troost voor de Red Lions: dankzij het knappe parcours stegen ze wel naar een derde stek op de ranking. Olympisch kampioen Argentinië, dat op de Spelen in Rio de Lions van eeuwige roem hield, behield de eerste positie voor Australië. 

Photo News

• En dan nog dit: 

- Op de Hockey Star Awards gingen de Belgische hockeyers dit jaar met heel wat prijzen naar huis. John-John Dohmen (29) werd ‘beste mannelijke speler van het jaar’, Arthur Van Doren (22) is ‘rijzende ster van het jaar’ en ref Laurine Delforge werd in India uitgeroepen tot ‘beste vrouwelijke scheidsrechter’.

Arthur Van Doren en John-John Dohmen.
Ali Bharmal/Getty Images for FIH Arthur Van Doren en John-John Dohmen.

- De Red Panthers en Red Lions plaatsten zich dankzij hun knappe prestaties op het EK én dankzij prima resultaten op de verscheidene World League Hockey-toernooien voor de wereldkampioenschappen in 2018. De vrouwen trekken naar Londen, de mannen moeten aan de slag in Bhubaneswar in India. 

VOLLEYBAL

• Roeselare en Asterix Avo Beveren pakken titel 

Zoals ieder jaar was de prijs om de Belgische volleytrofee een strijd tussen Roeselare en Maaseik. En zoals elk seizoen hoorde daar in 2017 opnieuw een heleboel suspense bij. Uiteindelijk trokken de West-Vlamingen in de 'best-of-5-finale' aan het langste eind: Na elk eerst hun thuismatch te winnen, ging Roeselare met de zege aan de haal op het veld van de grote rivaal. 

In eigen huis maakten de blauwhemden het na een spannend duel uiteindelijk af tegen de recordkampioen. 1-3. Roeselare voor de vijfde keer op rij kampioen, hun elfde eindtrofee in totaal. Na een sterke start staan ze dit seizoen opnieuw op kop in de EuroMillions Volley League. Maaseik volgt op drie stuks. 

Bij de dames mocht Asterix Avo Beveren vieren. In een vijfde en beslissend finaleduel waren ze een maatje te sterk voor Oudegem. Asterix werd voor de 11de keer kampioen, na 1998, 2000, 2001, 2008, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015 en 2016. 

BELGA

• 24 augustus - 3 september: Red Dragons grijpen net naast EK-brons

"Ik denk niet dat we met de billen bloot zullen gaan." Aan het woord: Sam Deroo, de kapitein van de Red Dragons. "Als we geen steek laten vallen en op het juiste moment een stunt uithalen, zitten we in de halve finales. Zo simpel en zo moeilijk is het." Onder nieuwbakken bondscoach zakten onze landgenoten duidelijk vol vertrouwen af naar het Europees kampioenschap. Niet eens  onterecht. 

CEV

25 augustus: België - Frankrijk: 3-2 
"Om te stunten tegen een kampioen moeten we natuurlijk zelf top zijn." De gevleugelde woorden van Deroo waren bij zijn ploegmakkers niet in dovemansoren gevallen. Want wat een fenomenale prestatie leverden de Dragons op het parket tegen topfavoriet Frankrijk. Onze Belgische volleybalmannen pakten in hun eerste duel in de groepsfase meteen de scalp van de Europese titelhouder.

Een dubbeltje op zijn kant was het wel. De focus zat vanaf de eerste set direct snor, maar alles moet natuurlijk perfect zijn om een team van dergelijk niveau te vloeren. Van de Voorde haalde met een prima blok de eerste set binnen, maar Frankrijk bracht de bordjes opnieuw gelijk. Een Franse voetfout maakte dat België mocht juichen om de derde set - toch al minstens één puntje op zak - maar onze zuiderburen gingen daarna met de vierde set aan de haal. 

CEV

Maar de Dragons gaven in de tiebreak geen krimp: van 5-2 naar 10-7. Frankrijk sloop toch weer wat nader, maar de eerste matchbal voor België was toch meteen raak: 15-12. Dolle vreugde in het Belgische kamp, begrijpelijk na deze straffe prestatie.

CEV

27 augustus: België - Turkije: 3-2
Qua spanning was ook het volgende duel tegen Turkije om duimen en vingers van af te likken. Al hadden onze heren ook wel het nodige geluk. De Dragons 
maakten geen al te beste indruk en hadden het moeilijk tegen de energieke Turken. In de vierde set kwamen de troepen tot tweemaal toe vanuit een geslagen positie terug. In de vijfde set keken de Red Dragons tegen drie matchballen aan, maar na een zinderende vijfde set trokken onze landgenoten alsnog aan het langste eind, onder meer dankzij een ijzersterke Vanhees. 

"We spelen een match waarbij de tegenstander veel beter speelt, maar toch verliest. Dat gebeurt één keer om de zoveel jaar. Wij verdienden het niet om te winnen", was Heynen na de pot doodeerlijk. Maar geen haan die daar naar kraait, België naar de kwartfinales. 

CEV

28 augustus: België - Nederland: 3-0
En dan stond er in de laatste wedstrijd van de groepsfase nog een 'derby der lage landen' op het menu. Ook die konden onze volleymannen winnend afsluiten, waardoor Nederland uit het toernooi werd geknikkerd - een revanche voor de verloren mannenhockeyfinale van een dag eerder. De Red Dragons haalden het overtuigend met 3-0-cijfers van onze noorderburen. 

CEV

31 augustus: België - Italië: 3-0 
En daar was de krachttoer. In de kwartfinales haalden de Red Dragons het van Italië - het nummer vier van de wereld. Dat met sprekend gemak én in drie sets. Na een gelijkopgaande eerste set (25-21), maakten onze landgenoten werkelijk brandhout van de vice-olympisch kampioen. Het meesterlijk tikje van Gert Van Walle waarmee de tweede set werd binnengehaald, sprak boekdelen. Dit België imponeerde: 25-11!  De derde set was slechts een formaliteit - al sloop er wat nonchalance in het spel van de Dragons, maar een tweepuntenkloof bleek toch voldoende voor een historische overwinning. 25-23 en 3-0: De Red Dragons voor het eerst in de halve finale van een internationaal toernooi. 

CEV

2 september: België - Rusland: 0-3
In die halve finale draaide het dus écht om de knikkers. Een medaille zou hoe dan ook een onverhoopt succes zijn, maar de Red Dragons kwamen naar Polen om hun grenzen te verleggen, dus waarom ook niet? Na de stuntzeges tegen Frankrijk en Italië moest het dan wel opnieuw voorbij een klepper van formaat: Rusland, recordhouder met 13 EK-titels. 

Al snel bleek dat een nieuwe bravourestuk er dit keer niet inzat. België leek over de hele match geïntimideerd tegenover de power, gestalte en routine van Rusland. Een oppermachtig Rusland versperde met 0-3 de weg naar de finale, de setstanden lieten niks aan de verbeelding over: 14-25, 17-25 en 17-25. Niet verwonderlijk zou Rusland een dag later de nieuwe Europees kampioen worden. "We moeten erkennen dat we op sommige momenten volleyballes hebben gekregen", klonk het achteraf in koor. 

CEV

3 september: België - Servië: 2-3
Dan maar alles op alles op de kleine finale voor die bronzen plak. Tegenstrever aan de andere kant van het net was Servië, "meer van een aards niveau dan Rusland". De eerste set was een kopie van de halve finalewedstrijd tegen Rusland. België kwam namelijk snel op achterstand, een kloof die ze gedurende de hele eerste set niet meer wisten te dichten. Ook in de tweede set schoot de tegenstander razendsnel uit de startblokken, maar nu wisten de Red Dragons de kloof wél te verkleinen. Onze landgenoten gingen erop en erover en haalden de tweede set met gedurfder volleybal binnen: 22-25, de bordjes weer gelijk. 

CEV

De derde set ging dankzij een vroege voorsprong naar België, waarna Servië in de vierde set het commando opnieuw overnam. Een tiebreak zou beslissen wie met het bronzen eremetaal aan de haal ging, en daar bleek Servië net de betere. Hoewel de Red Dragons hun beste prestatie ooit op een Europees kampioenschap verwezenlijkten, gingen de kopjes toch naar beneden. De vierde plaats is namelijk de meest ondankbare. “We speelden bij momenten goed volley, maar bij momenten ook minder goed. Het tikkeltje extra dat we tegen Italië konden opbrengen, ontbrak vandaag”, verklaarde de bondscoach achteraf. 

CEV

• 22 september - 1 oktober: Yellow Tigers puntenloos huiswaarts 

Op het EK in Georgië en Azerbeidzjan poogden onze nationale volleybalvrouwen hun prestatie van twee jaar eerder te evenaren. In 2015 gingen de Yellow Tigers in Antwerpen eruit in de kwartfinales. Nog eens twee jaar eerder behaalden de Belgische volleyvrouwen hun beste resultaat ooit met een bronzen medaille op het EK in Zwitserland en Duitsland. Helaas, een van deze prestaties zat er dit jaar nooit in. België ging in haar drie duels in de groepsfase telkens roemloos onderuit. 

22 september: België - Nederland: 1-3
Duel 1. Tegenstander: Nederland, een van de kanshebbers voor een gouden medaille. Hoewel de Tigers onze noorderburen wel nog konden verrassen in de eerste set, onderging het daarna de wet van de sterkste. Vechtlust en verbetenheid alom, maar het ontbrak onze dames aan intrinsieke kwaliteiten om Nederland écht in verlegenheid te brengen. 3-1. Zeker geen schande. 

CEV

23 september: België - Tsjechië: 1-3
Duel 2. Tegenstander: Tsjechië. Winst betekent kwalificatie, verlies de uitschakeling. De eerste set ging nog naar België, maar nadien veroverde Tsjechië de volgende drie sets op een rij. Niet dat het land uit Centraal-Europa zoveel klassen beter was, maar een te slordig België - het blinkt niet altijd uit in het hoofd koel houden in omstandigheden waar het om de knikkers draait - verkwanselde enkele setpunten of speelden gewoonweg te slordig. 3-1. België vroegtijdig naar huis. 

CEV

24 september: België - Servië: 1-3
Duel 3. Tegenstander: Servië, de latere winnaar. Dus was het derde duel tegen topfavoriet Servië slechts een formaliteit. Ondanks moedig verweer leden de Belgen een derde nederlaag. Knap wel dat ze een setje konden wegkapen, maar het bood geen troost voor de vroege uitschakeling. "Mentaal was dit EK een flop. We zijn niet naar hier gekomen om drie keer te verliezen", was de harde conclusie. 

CEV

• En dan nog dit: 

- Dankzij een foutloze kwalificatiecampagne mogen de Red Dragons volgend jaar naar het WK. In september 2018 mogen onze nationale volleybalheren zich in Italië en Bulgarije meten met de allergrootsten. De dames konden zich niet plaatsen. 

De openingsmatch Polen-Servië van het EK bij de heren in het nationaal stadion in Warschau trok 65.407 toeschouwers. Een wereldrecord. Het wereldrecord aantal fans voor een volleybalmatch bedroeg tot dan 61.500 supporters. 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.