Hoe turnlegende Olga Korbut in 1972 alle harten stal en ook Nina Derwael inspireerde: “Maar haar backflip heb ik nooit geprobeerd. Té gevaarlijk”

AP
Nina Derwael mikt morgen op dubbel goud in Minsk. Symbolische grond, uit Wit-Rusland stamt de legendarische turnkampioene Olga Korbut, alias ‘De Mus van Minsk’. Op de Spelen van München 1972 stal ze als 17-jarige dramatisch alle harten op de brug. Ze inspireerde met haar revolutionair turnen alle generaties na haar, maar haar iconische Korbut-flip werd verboden.

Of Korbut een belletje doet rinkelen, vroegen we Derwael in Minsk. Ja hoor, Derwael kent haar turnhistorie, al is het over Korbut vaag. Je kan het haar niet kwalijk nemen: 1972 was 28 jaar voor Nina het levenslicht zag. “Maar ik heb wel filmpjes van haar gezien. Het is superlang geleden. Ik weet dat Korbut een wereldtopgymnaste was. En ze heeft een element op haar naam staan.”

Flashback naar de Olympische Spelen van München 1972. In de gymnastiekwereld is er veel buzz rond de 17-jarige Korbut van het vermaarde ‘ijzeren’ Sovjetturnteam. Hoewel Korbut door blessures haar kunsten amper in competities voor de Spelen had kunnen tonen, wisten insiders af van haar supertalent, charisma, soepelheid en durf in het turnen. München 1972 zou haar grote debuut voor de ogen van de hele olympische sportwereld betekenen.

De hooggespannen verwachtingen loste ze aanvankelijk in. Na gezamenlijk goud met het Sovjetteam stond ze in de allroundcompetitie in na de sprong en de grondoefening als derde. Op weg naar een medaille, want het volgende toestel, de brug met ongelijke leggers, gold als haar sterkste discipline. Gymnastiekfans over de hele wereld zaten gekluisterd voor de buis. Nota bene: München 1972 betekende ook een primeur als eerste olympische tv-uitzending in kleur. 

“Dit is het meisje dat tot zover het publiek in de ban hield”, klonk het op de Engelse tv. “En dit is het toestel waarin ze uitblinkt.” Maar haar oefening op de brug liep dramatisch fout af. Haar eerste aanloop haperde al, en na die desastreuze start bleek ze de kluts helemaal kwijt en maakte nog enkele zwaar aangerekende fouten. De lage score van 7.5 (toen op 10,red.) verknalde haar medaillekansen. Korbut brak aan de zijlijn, getroost door haar coach, in tranen uit. Die beelden van het jonge snikkende meisje – emoties die normaliter niet horen bij de systeemgedrilde Sovjetatleten – ontroerden alle kijkers in de huiskamers. De medaille had ze verloren, de harten had ze gewonnen. (Lees verder onder de video van haar gemiste oefening)

Een dag later al toonde Korbut ook haar mentale sterkte. Op de individuele finales nam ze revanche met goud op de balk, grond en herpakte ze zich schitterend op de brug waarin ze eerder de mist was ingegaan. Korbut turnde een fenomenale oefening en showde in primeur een nieuwe beweging: rechtopstaand op de hoogste legger voerde ze een achterwaartse salto uit en greep meteen dezelfde legger waar vast. “Is dat ooit eerder vertoond? Niet bij enige mens die we kennen”, klonk het op de Amerikaanse televisie. Korbut scoorde 9.8 – slechts zilver. Het publiek jouwde de jury uit. Zij vonden dat Korbut recht had op een 10, de perfecte score die Nadia Comaneci vier jaar later in Montréal wel voor het eerst in de geschiedenis kreeg.

Als eerste uitvoerder kreeg Korbut de iconische beweging naar haar vernoemd: de Korbut-flip. Hoewel ze al op 22-jarige leeftijd stopte met topturnen, zou Korbut het vrouwenturnen op haar revolutionaire manier drastisch veranderen en samen met Nadia Comaneci tot een van de allergrootste legendes schoppen. “The mother of gymnastics”, zo pakt ze er zelf op haar twitter-account mee uit.

Na haar zouden vele turnsters de Korbut-flip kopiëren of aanpassen met een hogere moelijkheidsgraad, maar de oefening ging ook met een enorm risico op ongevallen gepaard. In 2009 riep de Internationale Gymnastiekfederatie de Korbut-flip nog in competitie uit te voeren. En dat weet ook Derwael: “Ik heb die flip nooit echt zelf geprobeerd, omdat het té gevaarlijk is. Maar ik heb het ook die filmpjes gezien. Ik vind het heel bizar om die beelden van het turnen van vroeger te zien. Dan besef je gewoon hoe hard onze sport de laatste tijd nog geëvolueerd is.” (Lees verder onder de foto)

Olga Korbut in het Amerikaanse Scottsdale (Arizonza) waar ze momenteel leeft.
ap Olga Korbut in het Amerikaanse Scottsdale (Arizonza) waar ze momenteel leeft.

In een autobiografie in 1992 blikte Korbut terug op hoe München 1972 haar leven heeft veranderd: “De ene dag was ik een nobody, de volgende dag een ster.” Die roem bleek wel niet makkelijk om dragen na haar turncarrière. Ze trok in 1991 naar de Verenigde Staten waar ze als gymanstieklerares aan de slag ging, maar kende privé een woelig leven en kampte met financiële problemen. In 2017 liet ze haar olympische medailles van de Spelen van 1972 en 1976 veilen voor een slordige 300.000 euro. In een zeldzaam interview met AP zei Korbut dat geld evenwel niet de enige drijfveer was van de verkoop: “Mijn medailles zijn olympische historie die ik wil delen met de hele wereld.” Als genaturaliseerde Amerikaanse treedt de nu 64-jarige Korbut nog steeds op als ambassadrice en privé-instructrice in haar sport.

(Bekijk hier een korte BBC-documentaire over Olga Korbut)




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Marc Verschaeren

    Best ever !!!! .