Onze F1-watcher in Frankrijk ziet hoe er een 'Freddogate' ontstaat bij McLaren

DE COSTER
Onze F1-verslaggever Jo Bossuyt houdt ook in Frankrijk zijn dagboek bij. Beleef vanop de eerste rij wat er in en rond de paddock gebeurt, maar ook hoe het is met onze landgenoot Stoffel Vandoorne.

*Donderdag 21 juni - 12.31u ->Avis

Vlucht SN3597 is met vijftig minuten vertraging vertrokken, maar de piloot heeft zijn gashendel blijkbaar helemaal opengezet, of was het een gunstig windje dat de Airbus A320 wat meer vaart meegaf. Hoe dan ook, ik zie op mijn horloge dat we met maar 26 minuten vertraging de tarmac van Marseille strelen. Goed zo. Ik reis met alleen maar handbagage, zit dankzij de uitzonderlijk vrijgevige bui van het grondpersoneel in Zaventem helemaal voorin, en kan dus een sprintje trekken naar de desk voor mijn huurauto. Om daar als eerste aan te komen, hoop ik. Wie wel eens een auto huurt op de luchthaven weet het immers: het kan een poos duren vooraleer je daadwerkelijk met het ding van de parking wegrijdt. Op zich al onbegrijpelijk, eigenlijk: dan zit je thuis online al de hele toestand in te vullen, kredietkaartnummer, rijbewijs, geslacht, humeur, eventuele allergieën en wat weet ik niet allemaal, en dan moet je de hele oefening nog eens overdoen aan die desk. Soit. “Kwartiertje en klaar”, denk ik als ik als eerste bij de paspoortcontrole aankom en naar de huurauto’s storm. Het is buiten Avis gerekend. Ik bots er op een eindeloze rij aanschuivende mensen, in het kantoortje zelf tel ik er 24, buiten nog eens een hele rij die probeert te schuilen voor de loden, Provencaalse zon. In de rij spot ik bekend volk: vader Patrick Vandoorne en partner. Hij lacht eens en wijst naar links, alwaar verhuurmaatschappij Sixt geen wachtende file organiseert maar alles blijkbaar vlot verwerkt, en zegt: “Verkeerd gekozen…”

Het is inderdaad hallucinant. Weten ze hier perfect hoeveel auto’s er vandaag buiten moeten, weten ze ook nog eens met welke vlucht hun klanten hier aankomen, en slagen ze er nog eens in om chaos te organiseren. Als ik na twee uur aanschuiven eindelijk aan de balie kom, gaat een Nederlander links van mij compleet door het lint, als blijkt dat er een probleem is zijn met zijn kredietkaart. Even denk ik dat hij de tent zal slopen. En ik, ik mag mijn geplande afspraak in de paddock ook al slopen: ik raak nooit tegen halfdrie op het circuit, zoals ik thuis had voorgerekend. Een paar buitenlandse collega's die mee aanschuiven, zien hun geplande interviews ook in het water vallen. Gelukkig is mijn babbel met Stoffel pas om twintig voor vijf. Dat haal ik dus wel. Denk ik.

BOSSUYT

*16.10u ->Circulatieplan

Neen dus. Nog een halfuur en nog altijd aan het aanschuiven naar het circuit Paul Ricard. Geen meter schuift het nog op, dat verkeer. Georges, onze huisfotograaf, heeft tijd om rustig uit te stappen en wat ‘sfeerbeelden’ te nemen. Na de huurauto ook hier: hallucinant. Weten ze hier al twee jaar dat er dit weekend een grand prix wordt georganiseerd, zegt iedereen al twee jaar lang dat het verkeer hier een probleem wordt omdat er maar één grote weg naar het circuit is, en toch is het complete chaos. Nu al, op donderdag, als nog geen meter wordt gereden. “Wat zal dat zaterdag of zondag zijn”, denk ik bij mezelf. Moet je weten dat in Monaco nog twee of drie jongedames van het circuit in de perszaal opdoken, om ons alles te vertellen over “het circulatieplan” dat ze voor dit weekend hadden uitgedokterd. En dat ervoor zou zorgen dat alles rimpelloos verloopt. Maar als je een politieman of iemand van de organisatie langs de invalsweg vraagt hoe het nu moet, dan luidt het collectieve antwoord: “Je ne sais pas.” Welkom in Frankrijk. Dan nog liever Italië. Daar is de chaos tenminste georganiseerd.

Ik stuur een berichtje naar Silvia, die zich bij McLaren ontfermt over de contacten met de pers. Dat ik het niet zal halen. “No problem, we zien wel wanneer je opdaagt.” Top, die persdienst bij McLaren. Toch iets dat daar functioneert, denk ik bij mezelf.

BOSSUYT
DE COSTER

*17.05u ->Ongewisse

Stoffel weet niet zo goed wat hij ervan moet verwachten, hier. Het is immers de eerste keer in de hedendaagse Formule 1 dat op het circuit van Le Castellet een grand prix wordt gereden. Maar als ik hem vraag of het beter kan zijn dan in Montréal, twee weken geleden, is hij eerder pessimistisch. “Toch wel een paar lange stroken waar het plankgas is. Niet goed voor de McLaren…” Oké. gesnapt.

Ondertussen is Stoffel als eens rond het circuit gaan stappen met zijn ingenieur, Tom Stallard (tweede rechts van Stoffel), zijn fysieke preparateur (derde rechts) en andere leden van zijn technische team. Klassieke oefening op donderdag, voor de coureurs. En als er geen tijd meer is om het te voet te doen, dan maar met de fiets, zoals Daniel Ricciardo die voorbij komt geflitst.

DE COSTER
DE COSTER

*19.30u -> Lionel

Renault organiseert een droogje en natje om de terugkeer van de Franse grand prix te vieren. Tijd voor een glaasje rosé de Provence. En bijpraten met collega’s en andere bekenden. Het gaat er ontspannen toe, Carlos Sainz waagt zich aan een spelletje jeux de boules. Opmerkelijk. Oké, Formule 1-coureurs voeren dat soort toestanden wel eens op als pr-evenement. Verplichte nummertje, is dat dan. Maar hier valt geen enkele fotograaf te bespeuren. De Spanjaard van Renault amuseert zich gewoon. Leuk.

Iets verderop staat Alain Prost te keuvelen met mijn Franse collega Lionel Froissart van het maandblad Sport Auto. Natuurlijk gaat het over vroeger, heerlijke verhalen die worden opgediept. Lionel is een van de oudgedienden in de paddock. Was er in de jaren tachtig al bij. Hij kan het uitstekend vinden met Prost, en dat is altijd zo geweest. Ook op de wip van de jaren tachtig naar negentig, merkwaardig genoeg. Waarom merkwaardig? Wel, Lionel was eigenlijk een intieme vriend van Ayrton Senna, die hij leerde kennen toen ze beide karting reden en later altijd van dichtbij bleef volgen. Ook in de periode toen Prost en Senna elkanders bloed konden drinken en dat op de piste ook een paar keer leken te proberen. “Maar Alain heeft daar nooit ook maar enig probleem mee gehad”, zegt Lionel.

En dan, die verhalen van vroeger, ze vloeien rijkelijk op dit soort evenementjes. Dingen die vroeger nooit op papier mochten belanden, vandaag natuurlijk wel. Verhalen vanwaar je vermoedt dat ze misschien niet helemaal waar zijn, maar hoopt dat ze het wel zijn. Zoals toen ze hier in Le Castellet, begin jaren tachtig, eens kwamen testen. Prost verliet het circuit al kort na de middag, zei tegen zijn collega’s dat hij de Middellandse Zee ging opzoeken met een boot die hij kon gebruiken, het er eens lekker van pakken. Een andere coureur wilde absoluut mee maar moest nog de hele namiddag testen. Geen nood. De Franstalige coureur in kwestie schakelde in zijn volgende testrondje even verkeerd en zijn twaalfcilinder overleefde het niet. Tests afgelopen voor die dag. En op naar de boot van Alain. En wie dat was? Zoals gezegd: Frans sprekend en een twaalfcilinder in het achtereind van zijn bolide…

BOSSUYT
BOSSUYT

*20.30u ->Busje

Le Castellet. Je kunt er met de auto heen. Uurtje of tien rijden, zoiets. Natuurlijk zijn er veel supporters van Stoffel. Je herkent ze aan de Belgische driekleur in de tribune of aan… het busje waarmee ze naar hier gekomen zijn. Ik denk eerst dat ik een auto van McLaren zie, maar merk dan dat er een Belgische nummerplaat op zit: zes vrienden uit West-Vlaanderen die naar hier gekomen zijn met een Mercedes-bus die ze helemaal met afbeeldingen van Stoffel hebben gedecoreerd. “We hadden heel wat bekijks op de autoweg”, zegt Pol, die net zoals zijn vijf vrienden lid is van de fanclub van Stoffel Vandoorne. “Veel auto’s die ons voorbijstaken en zich daarna weer even lieten afzakken om nog eens goed te kijken.” Natuurlijk hebben ze er geen probleem mee om op de foto te gaan, samen met vader Patrick Vandoorne en partner, die ook ergens in de buurt logeren. Leuk.

BOSSUYT

*Vrijdag 22 juni, 8.30u ->Schande

Op naar het circuit. Ik heb geluk. Twintig minuten na de ontbijttafel sta ik op de persparking. Maar dan alleen omdat ik met mijn sticker op de voorruit overal door mag en vooral met veel mazzel een chambre d’hôtes heb gevonden -grand merci à P.- op een boogscheut van het circuit, en in de juiste richting van het circuit. Amper vijf kilometer, of zo. Maar al wie verderop zit, heeft alweer pech. Fotograaf Georges slaapt nog vijf kilometer verder, helemaal in het dorp, en doet er deze ochtend maar liefst …een uur en drie kwartier over. Of hoe vijf kilometer hier een gigantisch verschil maakt, dan toch als de Fransen ze organiseren. Ach ja, het is niets in vergelijking met wat het publiek moet doorstaan. 65.000 toeschouwers zijn er aangekondigd, maar de tribunes blijven leeg. Normaal: de mensen zitten vast in het verkeer. Ook supporters van Stoffel, zoals Johan De Lathouwer die zijn ergernis ventileert op de Facebookpagina van Stoffels fanclub: vier en een half uur heeft hij gereden over de laatste vijf kilometer naar het circuit. Komaan zeg. “Een schande”, noemt Johan het terecht.

De coureurs hebben er geen last van. Ze komen met de motorfiets of scooter. Zoals Vettel, die er ook net aankomt.

DE COSTER
BOSSUYT

*12u ->19

Tijd voor de eerste vrije training. Het duurt niet lang vooraleer het duidelijk wordt: McLaren staat ook hier nergens. Zestiende tijd voor Alonso, negentiende voor Stoffel. Op… twintig auto’s. Georges bezorgt me een foto van Stoffel en zijn ingenieur, tijdens de sessie. Stoffels gezicht spreekt boekdelen.

DE COSTER
DE COSTER

*14u ->Freddogate

De vrijdagse persconferentie, met teambazen of ingenieurs. Eric Boullier van McLaren is van dienst, en hij krijgt de volle laag. Sommige Britse collega’s zijn immers een kleine oorlog begonnen tegen McLaren en meer bepaald Boullier. Daily Mail van vandaag laat een anonieme werknemer van McLaren aan het woord en die maakt brandhout van de mensen die McLaren leiden. Zo zouden ze als beloning voor hun harde werk, daar in Woking, een reep Freddo gekregen hebben, een in Engeland populaire chocoladereep. De kwestie zorgt voor heel wat ophef in de media en in de perszaal. Zozeer dat we het al hebben over 'Freddogate'.

Boullier krijgt vileine vragen. Zoals: “Eric, vind je dat je McLaren eigenlijk nog kunt leiden?” Maar ook: “In welke mate voel je je verantwoordelijke voor die slechte auto?” En zelfs: “Eric, denk je dat je in Silverstone (over twee weekends, jb) nog teambaas van McLaren zult zijn?” Boullier krijgt het op de heupen. Zegt dat hij al in ieder team waar hij gewerkt heeft, in lagere formules dus, altijd al heeft gewonnen. Ook pr-baas Tim Bampton van McLaren wordt kregelig. Hij doet teken naar de verantwoordelijke van de FIA dat het welletjes is geweest. Einde persconferentie.

BOSSUYT

*16u ->Beterschap?

Ik kijk in de perszaal naar de tweede training. De McLarens schuiven wat op in de hiërarchie. Alonso zet op de allerzachtste band zelfs de achtste tijd neer. Stoffel klokt af met de dertiende tijd. Mogen we dan toch op enig beterschap hopen. We zien morgen wel. Nog dit: de tijden van Fernando en Stoffel zijn niet vergelijkbaar. Ze zetten hun snelste ronde beide neer op de zachtste en dus snelste banden, maar de Spanjaard deed dat heel laat in de sessie, en Stoffel vroeg. En hoe later in de sessie, hoe meer rubber op de piste en dus ook hoe meer grip. Vandaar het verschil.

DE COSTER
DE COSTER

*17u ->Issue

Natuurlijk is de verkeersellende een issue. Of liever: het complete onvermogen van de organisatoren om de boel hier te regelen. De FIA, de internationale autosportfederatie, trekt aan de alarmbel. En bezorgt ons zelfs een persbericht over de kwestie, want ze hebben met de lokale autoriteiten gepraat. Kijk nu eens aan. Blijkbaar heeft de politie beslist om drie rijstroken te creëren met kegeltjes: twee naar het circuit en eentje weg ervan. Kunnen tenminste al dubbel zoveel auto’s naar de parkings rijden. Onbegrijpelijk: twee jaar om de grand prix voor te bereiden, en daar nu plots aan denken. Nu pas.

BOSSUYT

18.45u ->Foto

Stoffel komt samen met ploegmaat Alonso uit het overleg met de ingenieurs. Zal weer geen pretje geweest zijn. Tijd voor de televisie-interviews. Plots zie ik bekenden: de vrolijke supporters van gisteren. Ze zijn in de paddock geraakt. Natuurlijk gaat Stoffel maar wat graag op de foto met zijn trouwe fans.

BOSSUYT
BOSSUYT
DE COSTER
DE COSTER



7 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Jef Lois

    Men zou d3 volgende grote prijzen beter eens een neutrale reporter sturen in plaats van een reporter die maar een piloot kent en die kan men moeilijk een piloot noemen.

  • Jan Van Rompaey

    Alonso is na al die wedstrijden de betere. Ik vrees voor Stoffel !

  • Michel Hadam

    Men moet de Belgische bril eens afzetten. In alle buitenlandse media wordt de positie van Stoffel ter discussie gesteld, en terecht. McLaren is naarstig op zoek een eerste rijder mocht Alonso vertrekken, zie de interesse in Ricciardo. Dit geeft aan dat ze geen vertrouwen hebben in Stoffel als eerste rijder. En verder wordt Norris volgend jaar gepromoveerd. Dus geen plek meer voor Stoffel. En geen interesse van andere teams.....

  • jos dedecker

    Als we onze verslaggever moeten geloven, is Stoffel eigenlijk veruit de beste coureur op de grid, maar eindigt hij door pech en een samenzwering tegen hem telkens in de achterhoede. Tja...

  • Stephano Leunis

    Het tijd verschil ligt niet aan meer rubber op de baan, Alonso is gewoon beter, maar er zal altijd wel een andere reden zijn dan dat Alonso meer talent heeft.