Ga naar de mobiele website
^ Top

Onze F1-watcher in Austin vangt goed nieuws op voor Stoffel, achter wiens roze pet een mooi gebaar schuilgaat

rv
Onze F1-verslaggever Jo Bossuyt houdt in de Verenigde Staten zijn dagboek bij. Beleef vanop de eerste rij wat er in en rond de paddock gebeurt, maar ook hoe het is met onze landgenoot Stoffel Vandoorne.

->Woensdag 18 oktober, 13u10

*Geluksvogel
De 747-400 is al een paar uur onderweg naar Austin. Tijd om een hap te eten. In gedachten zink ik weg naar avondjes met vrienden of familie. Dan komt het altijd weleens ter sprake. "Melbourne, Shanghai, Austin. Al die steden die je mag bezoeken. Geluksvogel." Het doet me even lachen als ik me zo klein mogelijk maak. Om mijn twee armen tegelijk te kunnen gebruiken, geprangd als ik zit tussen twee buren. Hard proberen om er niet aan te denken dat dit een vlucht van iets meer dan tien uur is. En dat glaasje rood, op mijn tafeltje: ja hoor, het zal zo meteen op mijn broek eindigen. Omgeduwd tijdens een zoveelste acrobatische beweging met mijn rechterarm, om zoek naar dat stukje brood zonder mijn buurman een blauw oog te bezorgen. Mijn rechterbuur deelt trouwens in de prijzen als mijn glas kantelt. Gelukkig een zeer gezellige gezel -"geen probleem, kan gebeuren"- die de resterende zeven uur draaglijk maakt. En waarom zou ik klagen, tenslotte: straks kan ik thuis weer uitpakken met twee nagelnieuwe films die nog lang niet op Netflix staan en ik toch al maar weer gezien heb.

Jo Bossuyt

->14.30u

*Wijds
Mijn buurman links, in de jumbojet, hij had me verwittigd. "Ik vlieg een paar keer per jaar naar Houston. Verwacht dat je minstens twee uur verliest aan de grenscontrole..." Maar zie. Amper tien minuten heb ik nodig om aan te schuiven, uit te leggen aan de brave grenswachter wat het doel van mijn bezoek aan de States is, en ik sta al bij de rolband te wachten op mijn koffer. De luchthaven van Houston lijkt wel verlaten. Mijn ex-linkerbuur, naast me bij de bagageband, snapt er niets van. "Misschien we een gevolg van die orkaan", zegt hij. Maar als ik een halfuur later door de buitenwijken van Houston rijd, richting autoweg naar Austin, is er niets van te merken, dat dit oord hier een paar weken geleden serieus door elkaar is geschud en bijna verzoop. Alles ligt er kraaknet bij. Zegt een collega die meerijdt: "Ja, maar dit zijn hier ook de betere wijken, hé."
Soit. Tijd om de minder gegoede wijken te gaan bezoeken, is er niet. Op naar Austin. Een feest. Wat hou ik van die Amerikaanse autowegen. Dat gevoel van wijdse ruimte. Je rijdt door een wereld waarin niet alles op elkaar geprangd zit. Geen sardien in een doos maar een dolfijn in de eindeloze oceaan. Opvallend: dit is de slagader tussen Houston en Texas, samen met Dallas de grootste steden van Texas. En bij momenten rij ik alleen. De ring van Brussel is ver weg.

rv
rv
rv

->Donderdag 19 oktober - 10u

*2018
Ik zit al in de perszaal. Helemaal ingecheckt en online. Vervelendste moment van een grandprix-weekend. Je moet altijd op een uurtje rekenen vooraleer je de administratieve kant geregeld hebt als je op het circuit aankomt voor een grand prix. En dat voor de snelste sport ter wereld. Over een uurtje begint de grote persconferentie al, want alles gebeurt hier iets vroeger opdat we de deadline voor de kranten in Europa zouden halen. Maar eerst trek ik nog eens de paddock in, op zoek naar leuk nieuws. En dat is er wel degelijk: bij Renault zijn ze bijzonder optimistisch. Een autosportsite heeft deze ochtend immers gemeld dat de Fransen al heel ver staan met de motor voor volgend jaar, en grote vooruitgang geboekt hebben. Ik ga erover praten met een ingenieur die me af en toe wat meer informatie wil geven, als ik de bronvermelding even wil vergeten. Hij bevestigt het verhaal. De hybride V6 turbo van Renault heeft dit jaar heel wat progressie gemaakt qua zuivere prestatie (Red Bull won er al twee koersen mee), "maar ook qua betrouwbaarheid zitten we al ver voor op schema voor volgend jaar." En betrouwbaarheid wordt inderdaad zeer belangrijk, want volgend jaar mag iedere coureur over het volledige seizoen nog maar drie motoren gebruiken. Daarna kost iedere motorwissel een gridstraf. Goed nieuws voor Stoffel Vandoorne. Want volgend jaar krijgt onze landgenoot een Renault-motor in zijn McLaren.

->11u.

*Knie

Lewis Hamilton zit in de officiële persconferentie. Een collega wil weten of hij nog altijd van plan is op een knie te gaan zitten, tijdens het Amerikaanse volkslied, uit protest tegen de Amerikaanse president Trump. Neen dus. Lewis heeft blijkbaar geluisterd naar teambaas Toto Wolff, die twee weken geleden in Suzuka luidop zei dat Hamilton zich wat minder met politiek moest bezighouden. Lewis: "Ik heb daar niet meer over nagedacht. Ik ben hier om te winnen..."

rv

->12u

*Roos
Op naar McLaren. Om 12.10u heb ik een afspraak met Stoffel. Onderweg zit Sebastian Vettel er een beetje sip bij te kijken, terwijl hij door een Engels tv-station wordt geïnterviewd. Normaal. Als hij hier zondag niet beter doet dan vijfde en Hamilton wint, dan heeft zijn grote rivaal de wereldtitel al op het droge. Met daarna nog drie koersen te gaan.

Bij McLaren is het natuurlijk bijzonder druk. Zopas is het nieuws gevallen dat Alonso zijn contract verlengt. De televisieploegen schuiven aan voor Fernando, die telkens weer geduldig uitlegt hoe goed hij zich voelt in dat fantastische en gezellige team, en dus gekozen heeft om te blijven. Links van me zit Stoffel in een interview met twee Engelse collega's. Inderdaad, met een rooskleurige pet op zijn hoofd, deze keer. Symbool van een internationaal initiatief tegen borstkanker dat dit weekend door de F1-gemeenschap wordt gesteund.

Na de Britse collega's is het aan mij, maar mijn collega Gaetan Vigneron van RTBF komt me vragen om te switchen: hij eerst met de camera en dan ik, vraagt hij. Anders loopt zijn planning in het honderd, want hij moet straks nog naar Verstappen. Geen probleem. Kan ik al eens meeluisteren wat Stoffel op de Franstalige televisie zegt. Luisteren doet ook Charlotte, pr-dame van dienst bij McLaren dit weekend. Met haar recordertje, duidelijk te zien op de foto. Normale procedure in formule 1: ieder interview wordt vastgelegd. Om discussie te mijden over wat de coureur nu eigenlijk wel of niet heeft gezegd. En wat Stoffel me vertelt? Dat kun je lezen in onze krant van zaterdag.

rv
rv



Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


Meld een bug