Hoe Niki Lauda lachte met zijn eigen verminkingen en zo een wulpse journaliste de stuipen op het lijf jaagde

EPA
Een zombie. Zo zag Niki Lauda eruit na zijn vreselijke ongeval in 1976 op de Nürburgring, waarbij de Oostenrijkse F1-legende ei zo na levend verbrandde. Bijna 43 jaar lang ging Lauda met een zwaar verminkt aangezicht door het leven. De wenkbrauwen weggeschroeid, het rechteroor tot de helft herleid. Lauda zag er niet uit, maar het deerde hem allerminst. Integendeel, geregeld dreef hij de spot met zijn eigen miserie. Dat ondervond ook een Amerikaanse journaliste.

“Hoe ik terugkijk op mijn ongeval op de Nürburgring? Je bedoelt die barbecue?” Ontelbare keren kreeg hij ze voorgelegd, Niki Lauda, een vraag over het inferno dat hem overkwam tijdens de GP van Duitsland in 1976. Bijna evenveel keren antwoordde hij met een kwinkslag. “Wat moest ik anders zeggen?”, zei Lauda in een interview in 2013 met de Süddeutsche Zeitung (SZ). “Je krijgt ontelbare keren een vraag gesteld over die crash, dan kan je er maar beter luchtig over gaan.”

Dat Lauda niet om een practical joke verlegen zat betreffende zijn verminkingen, leert een anekdote uit datzelfde jaar. In 2013 kwam de film ‘Rush’ uit, een biografische prent over de rivaliteit tussen de Oostenrijker en James Hunt, zijn Britse concurrent om de wereldtitel in 1976. In de aanloop naar de film werd Lauda uiteraard druk gesolliciteerd. De interviews volgden elkaar op, ook vanuit de Verenigde Staten was de interesse groot.

“Op een dag kwam er een cameraploeg helemaal vanuit Amerika overgevlogen naar de Nürburgring”, aldus Lauda in SZ. “Ze kwamen een reportage maken voor één van die ochtendshows, je kent dat. Een journaliste, groot, blond, met alles erop en eraan, wilde mij interviewen op de plaats van het ongeval. Bij de voorbereidingen van het interview hoorde ik ze zeggen: ‘Die man gaat zeker beginnen wenen als we daar toekomen, dat wordt een heel emotioneel moment’.”

Niet zo met Lauda, die besliste om de Amerikaanse tv-ploeg een peer te stoven. “Bij het ontbijt in het hotel had ik een croissant meegenomen. Die had ik op het circuit op de plaats van het ongeval stiekem in het gras gelegd. Het interview begon en de journaliste vroeg mij: ‘Mister Lauda, how is it to be here?’ Momentje, antwoordde ik, en ik deed een paar stappen in het gras. Daarop vroeg die dame mij: ‘But what are you doing?’ Ik bukte mij en raapte de croissant op. ‘Kijk eens, hier is mijn oor!’, antwoordde ik haar. Je had die journaliste haar gezicht moeten zien. Ze bibberde als een riet, was compleet van de wereld. Ze hebben die hele opname moeten overdoen.”

Photo News
Photo News
AP



18 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • bert palet

    Wat een icoon spijtig dat hij er niet meer is. RIP

  • davy vandenberghe

    Het gaat je goed vriend

  • Richard Kerkhofs

    Een 'gehandicapte' heeft nog alijd zijn humor. Altijd.

  • jacky maes

    iacky maes Nn echte wereldkampioen van die generatie . En kon ook lachen met zijn accident ....... Nn barbecue overleefd. jacky ferrari ; ook nn ancien

  • Benny Paulus

    Race in peace !!!